สนุกครับ สม การรอคอย
เห็นด้วย เห็นด้วย รอเหมือนกันครับ ได้อ่านแล้วก็ สนุกอีกแบบ ตอนนี้เหมือนกับแต่งให้วัยรุ่นอ่าน
ให้บรรยากาศแบบทะลึ่ง ๆ สนุก ๆ แต่ก็แอบมีดราม่าทิ้งไว้ ตรงที่รุ่งเห็นชายวัยกลางคนกับเด็ก ซึ่งคงสะท้อนถึง
ชีวิตตัวเองที่คิดถึงพ่อ
แต่ คนแต่งทิ้งอะไรไว้ต่อ ถ้าจับไม่ได้ ก็ต้องไปเอ๊ะกันตอนต่อ ๆ ไป ท้าย ๆ ตอนนี้ มีทิ้งอะไรให้ตามต่อ
การเล่าเรื่องให้คนอ่านรู้ถึงบุคลิกของรุ่งก็มีชั้นเชิงใช้ได้ คือ เล่าย้อนไปในอดีต โดยให้วิทย์เป็นคนท้าวความ
คือคนแต่งคงตั้งใจให้คนอ่าน รู้เกี่ยวกับบุคลิกที่ทะลึ่งทะเล้น มุกทะลึ่งก็นับว่าแปลก ไม่ใช่มุกบางรักซอย 9
ผมว่าทะลึ่งใช้ได้ ตอนวิ่งผสมโรงเข้าไปกอดนักกีฬา นึกแล้วก็น่าจะฮาดี คิดได้ไง !!!!
บุคลิกของวิทย์นี่ก็ชูโรงเหมือนกัน กินแกงเห้... ซดจนหยดสุดท้าย
แต่ว่าที่ผิดหวังไปหน่อยคือ ตอนนี้ไม่ค่อยมีสาระเรื่องธรรมชาติบำบัดเลย เอาฮาเป็นหลัก ผมตั้งใจรอนึกว่าจะได้
วิธีบำบัดเด็ด ๆ มาให้อ่านอีก แต่ตอนนี้ ลดดีกรีไป สงสัยตอนที่แล้วอัดมาเต็ม ๆ เลยพักอารมณ์
ผมไม่ได้ตำหนินะครับ เพียงแต่ว่าเล่าอารมณ์ในฐานะคนอ่าน แต่สรุป ก็ชอบตอนนี้ เขียนได้กลมกลืนและได้บรรยากาศ
วัยรุ่นวุ่นรัก...ประมาณนั้น ผมเลยตั้งชื่อตอนซ้อนมาในชื่อหัวข้อซะเลย
