เว็บบอร์ด
ธันวาคม 12, 2018, 10:10:01 AM *
ยินดีต้อนรับคุณ, บุคคลทั่วไป กรุณา เข้าสู่ระบบ หรือ ลงทะเบียน

เข้าสู่ระบบด้วยชื่อผู้ใช้ รหัสผ่าน และระยะเวลาในเซสชั่น
ข่าว: คลิป นพ.ทัศนัย พูดถึงอาการปวดเมื่อย เพราะเชื้อราในลำไส้ ดูได้ที่นี่ http://youtu.be/MbCICkddYLU
 
   หน้าแรก   ช่วยเหลือ ค้นหา ปฏิทิน เข้าสู่ระบบ สมัครสมาชิก  
หน้า: 1 [2]  ทั้งหมด |   ลงล่าง
  ส่งหัวข้อนี้  |  พิมพ์  
ผู้เขียน หัวข้อ: ขอเชิญแสดงความคิดเห็นต่อ อภิญญาฆราวาส ตอน 5 'โอว โน ! มอแกน อย่า !'  (อ่าน 8266 ครั้ง)
0 สมาชิก และ 1 บุคคลทั่วไป กำลังดูหัวข้อนี้
bird
Full Member
Full Member
*

การ์ม่า:ได้รับการปรบมือจำนวน 69
ออฟไลน์

กระทู้: 99


« ตอบ #15 เมื่อ: ตุลาคม 25, 2012, 04:35:27 PM »

แฟนพันธ์โคตรแท้ ขอนำเกร็ดที่ทำการบ้านมาแล้ว มาเล่า

เพลง Clair ที่ประกอบหน้าแรก ดูจาก youtube ได้ที่ http://youtu.be/sU9fClvdo5s
ร้อง และ แต่ง โดย Gilbert O' Sullivan

เพลงนี้ขึ้นอันดับ 1 ในอังกฤษ ปี 1972 ดังมาก ๆ  เป็นเพลงที่น่ารัก พูดถึงเด็กผู้หญิงคนหนึ่งที่เขาช่วยเลี้ยง

เนื้อเพลงมีท่อนหนึ่งบอกว่า
"But why in spite of our age difference do I cry
Each time I leave you I feel I could die
Nothing means more to me than hearing you say
"I'm going to marry you
Will you marry me, Uncle Ray
Oh, Clair Clair

----------
Gilbert เป็นนักร้องในค่ายของ producer ชื่อดัง คือ Gorden Mill
Gorden Mill มีลูกสาวคนสุดท้อง อายุ 3 ขวบ ชื่อ Clair 
Gilbert ไปช่วยเลี้ยงลูกสาวให้กับ producer เป็นประจำ    ภรรยาของ Gordon ชื่อ Joe เห็น Gilbert สนิทสนมกับลูกสาวมาก จึงบอกให้ Gilbert ช่วยแต่งเพลงให้เพลงนึง
สุดท้าย เพลง Clair ก็ออกมา  มี Gordon Mill ผู้เป็นพ่อของ Cliar Mill เป็นคนเป่าฮาร์โมนิกาในเพลง  และ ได้เสียงหัวเราะของ Clair Mill มาลงในท้ายเพลง
Gilbert แต่งให้ เพื่อขอบคุณ Gordon และ Joe ที่ได้ช่วยเหลือเป็นหุ้นส่วนกัน

เพลงนี้ดังมากในหลาย ๆ ประเทศ จนทำให้ผู้คนต่างๆ ตั้งชื่อลูกสาวว่า Clair ตามเพลงนี้

เรื่องเศร้าต่อมา คือ  Gilbert และ Gordon มีปัญหาเรื่องผลประโยชน์  มีการฟ้องร้องกัน และ แยกทางเดินกันในที่สุด

Gordon เสียชีวิตด้วยมะเร็ง

ตอนนี้ Clair อายุประมาณสี่สิบปี  ได้ให้สัมภาษณ์ในรายการโทรทัศน์ เธอกล่าวถึงว่า สมัยเด็ก เพลงนี้ดังมาก แต่เธอยังเด็กเกินไปที่จะรู้ว่ามันดังขนาดไหน  ภาพที่จำได้ Uncle Ray (Raymond เป็นชื่อจริงของ Gilbert) เป็นคนใจดี อุ้มเธอ เล่นกับเธอ
ต่อมา เมื่อต้องขึ้นศาลฟ้องร้องกันเสร็จแล้ว   Gilbert ก็ไม่ได้ติดต่อกับครอบครัวเธออีก
แต่ถ้าถามเธอตอนนี้ เธอก็ตอบว่า Uncle Ray จะเป็นคนพิเศษสำหรับเธอเสมอ  แล้วเธอก็อยากจะเจอ Gilbert อีกครั้ง
เธออยากลืมภาพเรื่องการฟ้องร้อง ยังไง Uncle Rayก็คือ คุณอาที่แสนวิเศษสำหรับเธอ

เมื่อ Gilbert ได้ยินคำสัมภาษณ์ของ Cliar  ก็จึงติดต่อไปหา  ต่อมาทั้งคู่ อา-หลานก็ได้เจอกันอีก

ปัจจุบัน Clair เป็นแม่หม้ายลูกติด อาศัยอยู่ในอังกฤษ  ส่วน Gilbert อาศัยอยู่กับภรรยาใน USA

เนื้อเพลงเต็ม ๆ
Clair, the moment I met you, I swear
I felt as if something, somewhere
Had happened to me, which I couldn't see
And then, the moment I met you, again
I knew in my heart that we were friends
It had to be so, it couldn't be no

But try as hard as I might do, I don't know why
You get to me in a way I can't describe
Words mean so little when you look up and smile
I don't care what people say
To me you're more than a child

Oh, Clair
Clair

Clair, if ever a moment so rare
Was captured for all to compare
That moment is you in all that you do
But why in spite of our age difference do I cry
Each time I leave you I feel I could die
Nothing means more to me than hearing you say
"I'm going to marry you
Will you marry me, Uncle Ray"

Oh, Clair
Clair

Clair, I've told you before "Don't you dare"
"Get back into bed"
"Can't you see that it's late"
"No you can't have a drink"
"Oh, alright then, but wait just a minute"

While I, in an effort to babysit, catch up on my breath
What there is left of it
You can be murder at this hour of the day
But in the morning the sun will see my lifetime away
Oh Clair
Clair
Oh Clair
บันทึกการเข้า
arunsaku
สมาชิก PMC
Pendulum Club
Hero Member
*****

การ์ม่า:ได้รับการปรบมือจำนวน 405
ออฟไลน์

กระทู้: 3365



« ตอบ #16 เมื่อ: ตุลาคม 27, 2012, 09:48:29 PM »

ขอบคุณ คุณ bird สำหรับเกร็ดของ Claire และ Uncle Ray
เป็นเกร็ดที่มี something อยู่ทีเดียว
เข้าใจว่า Uncle Ray ที่อยู่ในเรื่องหมอเถื่อน ก็เป็นคนที่มีตัวตนเหมือนกันแต่ไม่ใช่ Gilbert O' Sullivan
เป็นฝรั่งที่ทำงานในเมืองไทย ที่คุณวีรยาติคนใดคนหนึ่ง รู้จัก
และเป็นคนที่ตั้งชื่อภาษาอังกฤษของหนังสือด้วย
 

บันทึกการเข้า
lee
assist admin
Hero Member
*

การ์ม่า:ได้รับการปรบมือจำนวน 553
ออฟไลน์

เพศ: ชาย
กระทู้: 3916


ไม่มีหนี้นับว่ามีโชค ไม่มีโรค มีโชคมากกว่า


« ตอบ #17 เมื่อ: พฤศจิกายน 11, 2012, 09:30:52 AM »

ขอแชร์กระทู้ใน facebook หมอเถื่อน จากคุณ arunsaku ที่แสดงความคิดเห็นต่อ การ์ตูน เรื่อง 5cm per Second ดังนี้

ดูจบแล้ว ยังงงอยู่เลย อ้าว จบแล้วเหรอ
แอนิเมชั่นเรื่องนี้ แม้ธีมเรื่องในภาพรวมจะอ้อยอิ่ง แต่เวลาให้ข้อมูลกับผู้ดูจะไวมาก ไวจนจับความไม่ทัน
แม้ตอนนี้ก็ยังงงๆ

ตอนที่ 1 เล่าให้เราทราบถึงภูมิหลัง ของคนทั้งสอง การได้มาคบกัน ชอบกัน ต้องจับจากรูปภาพ และคำบรรยายของตัวละครซึ่งน่าจะเรียกว่าคำรำพึงรำพันซะล่ะมั้งจึงจะเหมาะสม

คำรำพึงพวกนี้ เร็วมาก ผมเห็นฉากที่บนกระดานหน้าห้องมีการขีดเขียนล้อการเป็นแฟนของเด็กสองคนนี้ เหมือนเป็นรูปร่ม แล้วก็มีชื่อของเด็กสองคนอยู่ใต้ร่ม ผมดูรอบแรกไม่เข้าใจเลย ต้องพยายาม match ภาพ กับคำรำพึงเล่าเรื่อง

ไอ้ที่รำพึงรำพันเนี่ย มีข้อมูลอยู่นะ แล้วไหนจะสถานที่อีก ถ้าไม่เข้าใจก็อาจไม่ "อิน"

เด็กทั้งสองเจอกันครั้งแรกที่โตเกียว ฝ่ายหญิงย้ายก่อน ไปอยู่ tochigi ซึ่งอยู่ทางเหนือของโตเกียวแต่ไม่ไกลนัก น่าจะสัก2ชั่วโมง ช่วงนี้ยังเขียน จม. หากันสม่ำเสมอ

ต่อไปฝ่ายชายต้องย้ายไปอยู่ Kagoshima ซึ่งอยู่ใต้สุด น่าจะเป็นแหลมที่เอาไว้ปล่อยจรวดด้วย ในตอนที่สองก็จะมีการปล่อยจรวดขึ้นไปในอวกาศ ดูจากแผนที่แล้ว ไกลสุดๆ ไกลจนหวั่นใจ แน่นอนว่าทั้งสองคนหวั่นใจมาก จึงเป็นที่มาถึงการนัดพบกันในเดือนมีนาคม

โดยโทโนะ ทากากิจะเป็นฝ่ายเดินทางจากโตเกียวไปหา อาการิที่สถานีรถไฟใน tochigi ซึ่งจริงๆ ไม่ใช่เวลาที่ดีในการเดินทาง ไม่ว่าในแง่ที่ต้องฝ่าหิมะทำให้รถไฟต้องหยุดเป็นระยะๆ หรือในแง่ของฤดูที่ทั้งสองคนหวังว่าจะได้เจอกันคือฤดูที่ดอกซากุระร่วงต่างหาก แต่ถ้าไม่พบกันคราวนี้ ก็ไม่มีโอกาสอีกแล้ว

ตอนที่สอง สถานที่คือ Kagoshima แล้ว บรรยากาศสดใสผิดกัน (แต่ใจคนหม่นหมอง)

คนที่ชอบ outdoor activities น่าจะชอบตอนนี้ ช่วงนี้แหละ ที่ความสัมพันธ์ระยะไกลที่คุณวีรยาติกล่าวถึงเริ่มส่งผล

เราจะเห็นทากากิเหม่อลอยมองไกลไปบนฟ้า คานาเอะ สาวคนใหม่ที่มาชอบทากากิ ก็สังเกตเห็นประเด็นนี้ เธอตัดสินใจ ในสิ่งสำคัญได้ก็เพราะประเด็นนี้

ฉากที่ทากากิง่วนอยู่กับการพิมพ์ข้อความลงไปในมือถือ ก็อยู่ตอนนี้แหละ มันเปลี่ยนไปจากการส่ง จม. ที่สวีทกว่าในตอนที่ 1 นอกจากนั้นยังมีเฉลยต่อมาในตอนที่ 3 ด้วยว่า (อาจจะสปอยล์นะครับ แต่เห็นว่าหนังแบบนี้คงไม่สปอยล์มาก) เฉลยว่า SMS ที่พิมพ์ๆ ไปน่ะไม่ได้ส่งหรอก นี่แหละ ความลังเล ไม่แน่ใจ ในความสัมพันธ์ แยกคนทั้งสองออกจากกัน ดูแล้วก็ยังไม่แน่ใจนะครับว่า เริ่มไม่กล้ากด send ตอนไหน เอาเป็นว่าอยู่ช่วงใดช่วงหนึ่งของตอนที่เหม่อๆนี่แหละ

ตอนที่ 3 ดูแล้ว น่าสงสารคนที่ตกอยู่ในอารมณ์อย่างนี้มาก คนเมือง ที่ไม่มีศาสนาให้ยึดเหนี่ยวน่าจะตกอยู่ในสภาพอย่างนี้ได้ง่าย

ทากากิ กล่าวว่าทำๆงานไป เพื่อให้ลืม แล้วในที่สุดงานก็เอาไม่อยู่ ฉากที่กล่าวถึงการเดินหน้าต่อไปของฝ่ายหญิง ช่างเรียบสั้น จนผมไม่แน่ใจว่าตีความถูกรึเปล่า นึกว่าจะต้องมีอะไรที่ชัดๆกว่านี้ ผมต้องไปดูตอน 3 ซ้ำอีกหลายรอบ ตอนนี้มาระบายความงุนงงก่อน อ้อ ตอน 3 แทบจะเป็น music video ทั้งตอน
บันทึกการเข้า
สตีวี่ เจิด
commentator หมอเถื่อน
Full Member
*

การ์ม่า:ได้รับการปรบมือจำนวน 11
ออฟไลน์

กระทู้: 36


« ตอบ #18 เมื่อ: กรกฎาคม 23, 2015, 09:49:03 AM »

กลับมาอ่านอีกครั้ง ก็ยังนึกไม่ออกว่า เรื่องอะไรที่ทำให้หงษ์นอนอมยิ้มได้  Huh? ใครรู้ช่วยบอกที
บันทึกการเข้า
หน้า: 1 [2]  ทั้งหมด |   ขึ้นบน
  ส่งหัวข้อนี้  |  พิมพ์  
  ลิ้งค์ไปยังปฏิทิน  
กระโดดไป:  

Powered by MySQL Powered by PHP Powered by SMF 1.1.2 | SMF © 2006-2007, Simple Machines LLC | Thai language by ThaiSMF Valid XHTML 1.0! Valid CSS!
หน้านี้ถูกสร้างขึ้นภายในเวลา 0.086 วินาที กับ 20 คำสั่ง

กลับหน้า Homepage : www.pendulumthai.com