เว็บบอร์ด
กรกฎาคม 23, 2018, 04:33:41 PM *
ยินดีต้อนรับคุณ, บุคคลทั่วไป กรุณา เข้าสู่ระบบ หรือ ลงทะเบียน

เข้าสู่ระบบด้วยชื่อผู้ใช้ รหัสผ่าน และระยะเวลาในเซสชั่น
ข่าว: สอบถามเรื่องทั่วไปเกี่ยวกับ สูตรอาหาร, สมุนไพร โทร 085-2469547 หรือ LINE ID : annazhang21
 
   หน้าแรก   ช่วยเหลือ ค้นหา ปฏิทิน เข้าสู่ระบบ สมัครสมาชิก  
หน้า: [1] 2 |   ลงล่าง
  ส่งหัวข้อนี้  |  พิมพ์  
ผู้เขียน หัวข้อ: ขอเชิญแสดงความคิดเห็นต่อ หมอเถื่อน ตอน 56 'งานเลี้ยงแห่งปี (2)'  (อ่าน 7766 ครั้ง)
0 สมาชิก และ 1 บุคคลทั่วไป กำลังดูหัวข้อนี้
lee
assist admin
Hero Member
*

การ์ม่า:ได้รับการปรบมือจำนวน 553
ออฟไลน์

เพศ: ชาย
กระทู้: 3925


ไม่มีหนี้นับว่ามีโชค ไม่มีโรค มีโชคมากกว่า


« เมื่อ: กุมภาพันธ์ 13, 2012, 07:39:54 AM »

ขอเชิญแสดงความคิดเห็นต่อ หมอเถื่อน ตอน 56 "งานเลี้ยงแห่งปี (2)"
โดยกด "ตอบ" ข้างล่างขวามือ

ยังไม่เคยอ่านตอนนี้ อ่านได้ที่ http://www.pendulumthai.com/article_doctor56x.html


โหวตลือกตัวละครที่ชอบที่สุดที่ http://www.pendulumthai.com/smf/index.php?topic=1116.0


ผู้ที่ต้องการแสดงความคิดเห็น และ โหวต ขอให้สมัครสมาชิกเว๊บบอร์ด ฟรี click ที่นี่ http://www.pendulumthai.com/smf/index.php?action=register
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: กุมภาพันธ์ 13, 2012, 07:41:05 AM โดย lee » บันทึกการเข้า
jarutas
สมาชิก PMC
Pendulum Club
PMC Senior
*****

การ์ม่า:ได้รับการปรบมือจำนวน 149
ออฟไลน์

กระทู้: 289


Facebook ครับ http://goo.gl/1FupA


เว็บไซต์
« ตอบ #1 เมื่อ: กุมภาพันธ์ 13, 2012, 08:21:29 AM »

โชคดีที่ได้มาอ่าน เวลาเช้าๆแบบนี้  สนุกและได้บรรยกาศเหมือนได้ไปร่วมงานเลี้ยงแห่งปีจริงๆ
ผู้แต่งกำลังจะบอกเราว่าการตายของอาหลงเกี่ยวกับสองตระกูล ที่เป็นทั้งมิตรและคู่แข่งทางธุรกิจ
บันทึกการเข้า
catdrink
(=^_^=)
Pendulum Club
Hero Member
*****

การ์ม่า:ได้รับการปรบมือจำนวน 252
ออฟไลน์

เพศ: ชาย
กระทู้: 1182


แมวเมามาเมามาย


« ตอบ #2 เมื่อ: กุมภาพันธ์ 14, 2012, 08:20:59 PM »

       ไม่มีใครมาเม้นท์ ขาเม้นท์หายไปไหนหมด ??
บันทึกการเข้า
Israel
สมาชิก PMC
Pendulum Club
Hero Member
*****

การ์ม่า:ได้รับการปรบมือจำนวน 361
ออฟไลน์

กระทู้: 4185



« ตอบ #3 เมื่อ: กุมภาพันธ์ 14, 2012, 10:08:50 PM »

       ไม่มีใครมาเม้นท์ ขาเม้นท์หายไปไหนหมด ??

.   


ไม่ได้หายไปไหนหรอก

หุหุฝากไว้ก่อนงวดนี้ยังมิได้อ่านเลย
บันทึกการเข้า
Israel
สมาชิก PMC
Pendulum Club
Hero Member
*****

การ์ม่า:ได้รับการปรบมือจำนวน 361
ออฟไลน์

กระทู้: 4185



« ตอบ #4 เมื่อ: กุมภาพันธ์ 15, 2012, 08:04:11 PM »

สงสัยจะออกตอนใหม่เร็วไปกระมัง  แควนๆ เลยยังไม่ทราบว่าคลอดแล้ว  Grin

*********
ตอนที่อ่านกำลังเครียด ๆอยู่ พออ่่านหน้าแรกถึงประโยคนี่ หัวเราะก๊ากเลย5555

"หลานชายคนโตของไตรสรณ์ หน้าตาดี มีความสามารถ แต่ดวงตก ทำห่าอะไรก็ไม่ขึ้น ทำงานเจ้านายก็เกลียด จีบผู้หญิงก็ไม่ติดซักคน จะเข้าบ้านไตรสรณ์ก็ต้องแอบปีนกำแพงตอนกลางคืน ยามที่บ้านเรียก คุณรุ่ง แต่เพื่อน ๆ เรียก ไอ้เหี้ยรุ่ง"

รุ่งนี่เป็นตัวนำความสุขมาให้จริง ๆสมกับเป็นหมอเถื่อนตามชื่อหนังสือ รักษาอารมณ์คนอ่านให้ดีขึ้นก็ได้(รวมทั้งสองสหายวิทย์กะทอมด้วย รวมแก๊งค์ทีไร ไม่หัวเราะไม่ได้แล้ว)
คือนิยายเรื่องนี้นะ ตามความคิดเรานะ
คำว่าหมอเถื่อนนี่น่ะก็คือยอดชายนายรุ่ง ที่ทั้งน่ารัก  น่าสงสาร  และน่า....ในบางครั้ง
แล้วต่อมาเนื้องเรื่องก็แตก ๆ ออกไปเหมือนรูทสมการ
แต่ในที่สุด ก็จะแสดงออกมาเสมอ ๆว่า หมอเถื่อนนี่แหละคือรุ่ง อะ
เหอเหอ ว่าเรื่อยเปื่อยไปงั้นแหละ
ทีว่าแตกออกไปนั่น มันเป็นการย้อนรากเง่าของรุ่งว่า เป็นมายังไง มาจากไหนในอดีต
รวมทั้งคนที่เกี่ยวข้องกะรุ่งด้วยอะ
หุหุ ว่าเข้าไปนั่น

พอมาหน้า 2  ก็เป็นหน้าของ หงส์น้อย  ที่ฉายแสงเสน่ห์ของความเป็นหงส์ ที่ไม่ธรรมดา ให้โดดเด่นจับใจทั้ง หญิง และ ชายระดับหัวกะทิทีเดียว
แถมให้ความรู้คนอ่านเกี่ยวกับเรื่องศีลปะ ของศิลปินระดับโลกให้ด้วย

พอหน้า 3  ก็ อ้าววว   เป็นนิยายสืบสวน สอบสวนไปซะแล้ว นึกถึงนิยายเชอร์ล๊อคโฮมขึ้นมาตะหงิดเลย
กรณีอาหลงไม่ธรรมดาเสียแล้ว  เงื่อนงำให้แก้เมื่อยเลย
ปิดตอนด้วยแรงแค้นของหงส์ ที่อ่านแล้วหนาวเยือก

" ใครก็ตามที่ได้พรากพี่ชายคนนี้ไปจากเธอ
เขาจะต้องไม่มีวันได้อยู่อย่างเป็นสุข !"

พาลนึกไปถึงความใจเด็ดของชาติก่อนของเธอตอนโยนก...เบื่อยาทหารกล๋อม...
ใครนึกไม่ออกต้องกลับไปอ่านใหม่ (หุหุเราก็ต้องกลับไปอ่านอีกรอบเหมือนกัน  Grin)

ไปดีกว่าพูดมากเกินไปแล้ว ....

ปล.ไม่ลืมขอบคุณ "วีรยาติ" ทุกท่าน ที่เป็นต้นตอของ"ความสุข--นิยายหมอเถื่อน"ที่นำมาให้แก่เราด้วยทุกครั้งที่ได้อ่าน  หรือได้นึกถึง
ขอให้มีความสุขด้วยเช่นกัน  Wink


« แก้ไขครั้งสุดท้าย: กุมภาพันธ์ 15, 2012, 08:05:20 PM โดย Israel » บันทึกการเข้า
TaaChom
สมาชิก PMC
Pendulum Club
Hero Member
*****

การ์ม่า:ได้รับการปรบมือจำนวน 152
ออฟไลน์

กระทู้: 1342


ชีวิตนี้สั้นนัก ชีวิตนี้สำคัญนัก


« ตอบ #5 เมื่อ: กุมภาพันธ์ 16, 2012, 08:17:32 PM »

เห็นด้วยแบบป้าเอน แต่ยังไม่เม้นท์ครับ
 Grin Grin Grin
บันทึกการเข้า
bird
Full Member
Full Member
*

การ์ม่า:ได้รับการปรบมือจำนวน 69
ออฟไลน์

กระทู้: 99


« ตอบ #6 เมื่อ: กุมภาพันธ์ 17, 2012, 05:42:46 AM »

catdrink เยี่ยมมาก รอแต่อ่านของคนอื่น แต่ไม่ปริปากวิจารณ์เอง  ไม่ช่วยกันเลย

สามเกลอมาเจอกันอีกแล้ว บทสนทนา ขำแบบธรรมชาติ

จะคอยดูว่าคุณ aru  จะมองเห็นมุมอื่นของหงส์บ้างมั้ยในตอนนี้ เธอเป็นตัวของตัวเองสูงมาก แรงแค้นคงจะทำให้เธอทำอะไรที่เราคาดไม่ถึง
เบื้องหลัง... ทีมแต่งไปเอาข้อมูลเรื่องศิลปะมาจากใครอีกครับ ? นี่คืออะไรใหม่ ๆ ที่ได้จากนิยายเรื่องนี้เสมอ  อ่านแล้ว ก็คงต้องไปค้น google ชื่อศิลปิน เช่น Monet, Van Goh, Gaugin, Salvador Dali  แฟน ๆ ลองไปค้นแล้วกัน ว่าจะเจอผลงานอะไร  ถือว่าเป็นมุมใหม่ของชีวิต

เหมือนกับนิยายสัพเพเหระ จับเรื่องอะไรมาเล่าก็ได้ มาแนวสืบสวนซะแล้ว แต่ก็ไม่ใช่พล็อตใหม่ มันก็พล็อตเดิมที่ค้างไว้ แล้วต้องมาเริ่มคลาย แต่มาคลายตอนท้ายเรื่อง งานนี้คงได้เห็นฤทธิ์หงส์

สงสัยเป็นอย่างมาก หมอเถื่อนจะจบในไม่กี่ตอนข้างหน้า  อย่าบอกนะ ว่าจะเฉลยทุกอย่างตอนสุดท้าย
บันทึกการเข้า
arunsaku
สมาชิก PMC
Pendulum Club
Hero Member
*****

การ์ม่า:ได้รับการปรบมือจำนวน 404
ออฟไลน์

กระทู้: 3365



« ตอบ #7 เมื่อ: กุมภาพันธ์ 18, 2012, 06:42:19 AM »

คิดเหมือนกับคุณเบิร์ด จะเฉลยอะไรในตอนจบกันทีเดียวเลยเหรอ จะไหวเร้อ!
แหะ แหะ เพราะใจจริง ไม่อยากให้จบนั่นเอง

แต่ดูตามเนื้อเรื่องก็เป็นไปได้มาก เพราะตัวละครสำคัญมารวมกันหมดแล้ว ยกเว้นแอนดี้ ที่เรื่องปล่อยวางบทบาทของแอนดี้ไปเรียบร้อยแล้ว
แอนดี้ไป หงส์ถึงจะมา
หงส์มาคราวนี้มาแรงครับ
ตัวละครตัวนี้ซ่อนคม เผยช้ามาก
เธอเป็นคนชอบศิลปะ เธอมีความสามารถด้านภาษา เธอมีพรสวรรค์ด้านการแต่งตัว เธอมีความมั่นใจในตัวเองสูง
ผมจำไม่ได้หมดว่าในตอนที่ผ่านๆมา ความสามารถทั้งหลายแหล่เหล่านี้ มีดีกรีมากมายขนาดไหน (ขี้เกียจกลับไปอ่าน) แต่คงจะไม่เด่นนัก น่าจะเพราะอยู่ในช่วงปูบุคลิก ปูแบคกราวด์ (เก็บเอาไว้ใช้ในตอนที่ 56 นี้)
จำได้แต่ว่าเธอไม่ค่อยชอบเข้าสังคมนัก (เธออยู่ในโลกของแอนดี้) เพิ่งจะเผยว่าเธอเข้าสังคมระดับเพื่อนๆ ที่ไปกับแฟน เธอก็สามารถชิงความเป็นศูนย์กลางมาได้อย่างงดงาม
แต่นั่นก็เทียบไม่ได้เลยกับบทบาทของเธอในตอนนี้
งานเลี้ยงนี้เป็นสังคมชั้นสูง บทบาทของเธอในการเข้าสังคมช่างโดดเด่นสมชื่อ เลอหงส์
มาถึงตอนนี้ใครไม่ชอบเธอก็คงไม่ชอบเรื่องหมอเถื่อนล่ะครับ
คงเป็นเจตนาหนึ่งของทีมผู้แต่งล่ะครับ ที่วางเธอให้เป็นตัวละครที่จะมีบทบาทเด่นตอนปลาย
ปล่อยให้แอนดี้ทำคะแนนนำไปก่อน
โกยๆๆๆๆๆ คะแนน แล้วหนีไปพัก แล้วเดินจากลงเวที ปล่อยหงส์ขึ้นมาเล่นต่อ

ผมยังเชื่อความรู้สึกตัวเองว่า ผมคิดถูกนะที่ไม่ชอบเธอ ในตอนแรกๆ
ก็บทบาทของเธอในตอนนั้นมันส่งให้เป็นอย่างนั้น
คงเป็นสไตล์การอ่าน และกลไกการตอบสนองทางความคิดที่แตกต่างกันระหว่างผมกับคุณเบิร์ด

แม้แต่เรื่องอาหลง ที่นึกว่าจบไปแล้ว ยังถูกดึงเข้ามาในเวที
ดูท่าจะผูกโยงกับเรื่องยุ่งๆของสองสามตระกูลใหญ่ซะด้วย คงเป็นตัวนำเข้าไปเฉลย RMA และปริศนาลึกลับของพ่อของรุ่ง

ตัวละครที่ชื่อ ธรรม์ ดูจะมีบทบาทที่สำคัญ
ดูเป็นคนที่ลึกซึ้ง น่าติดตามว่าจะออกมา ดี หรือ ร้าย (ไม่กล้าเดา)
ดูท่าจะสนใจน้องหงส์ชุดแดงของพวกเราด้วย
บันทึกการเข้า
cholboy
Full Member
PMC Senior
*

การ์ม่า:ได้รับการปรบมือจำนวน 69
ออฟไลน์

กระทู้: 119


« ตอบ #8 เมื่อ: กุมภาพันธ์ 22, 2012, 11:20:36 AM »

แฟนพันธ์แท้ชื่อ arunsaku มาทีไร ได้อ่านกันสนุกทุกครั้ง

วันนี้มีคำถามมาถามแฟน ๆ ที่ตามอ่านมาถึงตอนที่ 56

คำถามคือ.... ท่านเองเคยสำรวจตัวเองหรือไม่ ว่า ที่ติดนิยายเรื่องหมอเถื่อนนี้ เพราะเรื่องดีแตกต่างจากนิยายเรื่องอื่นจริง ๆ หรือว่า ท่านไม่เคยได้อ่านนิยายเรื่องอื่นเลย ?

เพราะว่าผมสงสัยตัวเองเหมือนกัน ก็ลองเปิดนิยายในเว๊บอ่าน  เลยมาลองให้ท่านลองอ่านดู ท่านลองอ่านนิยายเรื่องนี้ดู เป็นนิยายในเว๊บ แต่งมาถึงร้อยกว่าตอน แสดงว่า ต้องมีกำลังใจจากแฟน ๆ มากพอสมควร

http://writer.dek-d.com/dek-d/writer/view.php?id=736458

ผมอ่านแล้วก็เข้าใจตัวเองทันที  ท่านลองอ่านดู ว่ามันแตกต่าง หรือไม่

สำนวน ภาษา ภูมิความรู้ ไหวพริบของคนเขียน  แต่ละคนมีไม่เหมือนกัน

เวลาเราชอบอะไรมาก ๆ นาน ๆ ก็มักจะสงสัยตัวเองว่า นี่เราบ้ามากไปหรือเปล่า ? หรือจริง ๆ โลกเราแคบ มันคงมีอะไรที่ดีเท่ากัน หรือ ดีกว่านี้อีกเยอะแยะ แต่เราไม่เคยพบ

หรือว่า เพราะหน้าเว๊บของหมอเถื่อน สวยงามกว่า อ่านง่ายกว่า มีรูปภาพที่ดีกว่า มีคลิปประกอบ มีเบื้องหลัง ที่ดีกว่า แต่จริง ๆ เนื้อเรื่องของนิยาย ก็ไม่มีอะไรดีเด่นมากนัก ?  คิดไปคิดมา มันก็หาคำตอบอื่นไม่ได้ นอกจากคำว่า หมอเถื่อน เป็นนิยายที่คนแต่งไม่ธรรมดาจริง ๆ

นอกจากคนแต่งไม่ธรรมดาแล้ว คนวิจารณ์ก็ไม่ธรรมดา ภูมิความรู้ของคนวิจารณ์ก็ไม่ธรรมดาแล้ว  ถ้าลองติดตามคำวิจารณ์ของ arunsaku bird yoon maruko israel มาเรื่อย ๆ จะเป็นคำตอบที่ตอบทุกอย่างครบถ้วน

ความละเอียดของการวางพล็อตเรื่อง ถือว่าซับซ้อนปราณีตสุด ๆ แล้ว  ตอน56แล้ว ยังโยงเรื่องกลับไปมาได้อย่างน่าสนุก โดยที่คนอ่านนึกไม่ถึง เหวอได้ตลอด

ความแค้นของหงส์ที่จะมาเริ่มระเบิดตอนท้ายเรื่อง มันคือความปราณีตที่ทีมแต่ง บรรจงส่งมาเขย่าอารมณ์เรา เหมือนกับที่แฟนเคยจับทางได้แล้วว่า เขาทำให้เราเริ่มรักหงส์ได้แล้ว เขาก็จะเอาหงส์นี่แหละ มาเป็นตัวสร้างให้เราอินต่อไปเรื่อย ๆ สุดยอดของปมต่าง ๆ มาบรรจุอยู่ในนิยายที่เรียกเสียงหัวเราะได้แบบนี้ .... ผมก็คงเชื่อในตัวเองแล้วว่า ผมไม่ได้บ้า ที่เสพติดนิยายเรื่องนี้ถึงขั้นนี้  แล้วท่านล่ะ ? เสพถึงขั้นไหนแล้ว ?
บันทึกการเข้า
Israel
สมาชิก PMC
Pendulum Club
Hero Member
*****

การ์ม่า:ได้รับการปรบมือจำนวน 361
ออฟไลน์

กระทู้: 4185



« ตอบ #9 เมื่อ: กุมภาพันธ์ 22, 2012, 02:35:37 PM »

ก็เสพติดแค่ทำออกมาเป็นเล่มอย่างงามงดไว้อ่านเองนั่นแหละค่าาาาาาาา คุณ  Cholboy
เวลาอ่านก็มีการขีดเส้นใต้  แล้ว note ไว้กันลืม  เผื่อเอาไว้ไปโยงกับตอนอื่น ๆๆๆ
เหมือนอ่านตำรา 55555
อ่านแล้ว ก็กลับมาอ่่านอีกใหม่  แล้วก็จะได้ความสนุกใหม่ ๆ ที่คราวที่แล้วหาไม่เจอ

ก็เสพติดแค่นี้เองง่ะ 55555 ไม่มากหรอก  Grin

บันทึกการเข้า
arunsaku
สมาชิก PMC
Pendulum Club
Hero Member
*****

การ์ม่า:ได้รับการปรบมือจำนวน 404
ออฟไลน์

กระทู้: 3365



« ตอบ #10 เมื่อ: กุมภาพันธ์ 22, 2012, 08:51:35 PM »

เฮ้อ!
บันทึกการเข้า
Yoon
สมาชิก PMC
Pendulum Club
PMC Senior
*****

การ์ม่า:ได้รับการปรบมือจำนวน 44
ออฟไลน์

เพศ: ชาย
กระทู้: 149



« ตอบ #11 เมื่อ: กุมภาพันธ์ 22, 2012, 09:25:17 PM »

 Smiley โลกธรรม 8
บันทึกการเข้า
arunsaku
สมาชิก PMC
Pendulum Club
Hero Member
*****

การ์ม่า:ได้รับการปรบมือจำนวน 404
ออฟไลน์

กระทู้: 3365



« ตอบ #12 เมื่อ: กุมภาพันธ์ 23, 2012, 09:04:56 AM »

ขอบคุณ คุณ Cholboy สำหรับหลักการวิเคราะห์ วิจัย เปรียบเทียบ
พอดีมีการอ้างอิงถึง dek-d.com กันมากกว่า 1 ข้อความ
ข้อความของอีกคนที่ไมใช่ของคุณ Cholboy ผมอ่านแล้วก็แปลกใจเล็กๆ แต่ไม่อยากทำให้ประเด็นมันใหญ่ไปแบบว่า "ความเห็นของข้าย่อมถูกต้องที่สุด"
ความเห็นแบบนั้น เราคงไม่นิยมกันใช่ไหมครับคุณ Cholboy

ผมอยากได้มุมมองของคุณ Cholboy น่ะครับ สำหรับภาพรวมทั่วไปของ dek-d.com
ได้เปิดกะลาให้ผมบ้างว่ามันเป็นยังไงกันใน บรรณภิภพแบบไซเบอร์แห่งนี้
ถ้าความเห็นอาจก่อให้เกิดการบานปลายทางความคิด (พวกเราคงไม่อยากให้เกิดไฟลามทุ่งในเว็บ pendulumthai น่ะครับ) จะคุยกันทางข้อความส่วนตัวก็ยินดีนะครับ
บันทึกการเข้า
cholboy
Full Member
PMC Senior
*

การ์ม่า:ได้รับการปรบมือจำนวน 69
ออฟไลน์

กระทู้: 119


« ตอบ #13 เมื่อ: กุมภาพันธ์ 23, 2012, 11:32:23 AM »

เอาแบบซื่อ ๆ ตามความคิดของผม

หมอเถื่อน เบื้องหน้า ที่แฟน ๆ ได้อ่าน เพียงแค่ 8-9 ตอน จะรู้ถึงภูมิความรู้ของทีมแต่งที่กว้างมาก อ่านแล้วรู้ว่าเขายังมีอะไรอีกเยอะที่ไม่ได้ปล่อยมาตอนแรก ๆ  ซึ่งอ่านไปเรื่อยๆ จะพบว่า เขามีจริง
เบื้องหน้า อ่านแล้วสนุก อารมณ์ขันก็ทำให้หัวเราะได้ เพราะคาดไม่ถึง  อารมณ์ซึ้งก็ซึ้งแบบธรรมชาติ

เบื้องหลังหมอเถื่อน กลับเป็นคนที่ถ่อมตัว (ฟังจากเสียงคลิป, อ่านจากการสัมภาษณ์ chat) แล้วบอกคนอ่านเสมอว่า ที่เขียนเพราะรัก ไม่ได้เขียนเพราะเก่ง  แล้วก็สารภาพซื่อ ๆ ว่า งานนี้เป็นงานแต่งนิยายครั้งแรกของพวกเขาเลย  พวกเขาทำเพราะรัก
เบื้องหลัง จากที่อ่านเกร็ดต่าง ๆ  เขาเตรียมข้อมูลมามากกว่าที่เราอ่านจากเบื้องหน้า เยอะมาก  มากจริง ๆ  มากจนเราไม่รู้ว่าอะไรคือเรื่องจริง อะไรคือแต่ง  เพราะการทำการบ้านที่ดี ทำให้ทุกอย่างเนียน  ผมอ่านแล้วคิดเสมอว่า รุ่ง ทอม แอนดี้ ซีฟ่ง มีตัวตนจริง ๆ  เพราะ พระเจ้าพรหมมหาราชนั้น มีตัวตนจริง หลาย ๆ อย่างในนิยาย มีตัวตนจริง  วิชาลูกดิ่งมีจริง มโนมยิทธิมีจริง
การทำคลิป vdo หรือ การใช้ภาพมาประกอบ พวกเขาทำเพราะให้เกียรติคนอ่าน คือ เขาอยากให้เราเข้าถึงอารมณ์เหล่านั้น เขาต้องไปอุตส่าห์หาสิ่งเหล่านั้นมาถวายคนอ่าน เพื่อให้เราเข้าถึงอารมณ์ที่เขาต้องการได้  สิ่งเหล่านี้ คือ ความละเอียดอ่อนที่พวกเขาทำให้เรา  ตัวหนังสือฟอนต์ที่เป็นลายมือภาษาโบราณ เขาก็ทำเพื่อสร้างบรรยากาศให้เราเข้าถึงได้
เบื้องหลังการใช้ภาษาเหนือ เขาต้องไปหาคนเหนือมาใส่ภาษาให้ เพื่อให้อรรถรสตรงตามบรรยากาศ

เบื้องหน้า คือ การเขียนแต่ละตอนเหมือนซีรี่ ที่จะต้องสนุกทุกตอน แต่เบื้องหลัง คือ การต้องไปจับประเด็นให้ได้ว่า ตอนนั้น ๆ จะมีอะไรดึงอารมณ์ออกมาได้ ใช้คำพูดท่อนจบอย่างไร ถึงจะทำให้คนอ้าปาก แล้วรออ่านตอนต่อไป  ย้อนกลับไปดูเถิดครับ ว่า ประโยคสุดท้ายของแต่ละตอน  เขาทิ้งอะไรไว้ให้เราตาม  นี่คือเบื้องหลังของมันสมอง

กลับมาถึงประเด็นนิยายอื่น ๆ ที่ผมเคยอ้างไป ไม่ได้ตั้งใจเจาะจงว่าเป็นเว๊บไหนหรอก แต่บังเอิญเว๊บนั้น มีนิยายเยอะมากหน่อย   ผมสรุปได้ว่า ผมไม่เห็นทั้งเบื้องหน้า ที่ได้ใกล้เคียงกับนิยายหมอเถื่อน ผมก็เลยไม่สนใจอยากจะรู้เบื้องหลัง
ความแบน ๆ ของเนื้อหา อ่านไปจนจบตอนแรกแล้ว ก็ไม่ได้รู้สึกว่าอยากอ่านต่อ  แต่ก็ลองอ่านต่อ อ่านไปเนื้อหามันก็ตื้น ๆ รัก ๆ งอน ๆ ง้อ ๆ  สุดท้ายแล้ว ไม่มีอะไรที่เป็นสาระของชีวิต
ถ้าจะพูดถึงสำนวนการเขียนแล้ว หมอเถื่อนจะกระชับในส่วนที่ต้องกระชับ และ บรรยาย ในส่วนที่ต้องให้เห็นภาพ
นิยายในเว๊บอื่น สำนวนไม่มีชั้นเชิง ไม่หลอกล่อ อ่านแล้วไม่ต้องคิดเลย ไม่มีอะไรประหลาดใจเท่าไหร่  เขาใช้ภาพเหมือนกัน คือ ภาพดาราเกาหลี copyมาเลย ง่ายมั้ยล่ะ  เพลงก็มีนะ เพลงทั่วไป copy มาเลย
เพลงในหมอเถื่อนเหรอ... ดูเบื้องหลังสิครับ ต้องให้ angel ear ไปหาเพลงให้เข้ากับบรรยากาศ แล้วเข้ากับตัวละคร ตอนโยนก ก็มีเพลงที่เข้ากับบรรยากาศ  มิติของเพลงก็เยอะ ทั้งเพลงบรรเลง เพลงร้อง

ประการนึงที่สังเกตุ คือ ชื่อตัวละครให้หมอเถื่อน จะไม่ดัดจริตประดิดประดอยตั้งชื่อให้เก๋  แต่จะเป็นชื่อในสังคมง่าย ๆ เช่น รุ่ง ทอม วิทย์ ฝน ยิ้ม ....  แต่ถ้าในนิยายอื่นเหรอ  งัดมาเลย ภาษาที่ตั้งใจทำให้สวยงาม เช่น 'น้ำริน', 'ปลายระย้า', 'ละอองนุ่น'...พอนึกภาพออกใช่มั้ยครับ ?

นี่เป็นตัวอย่างหนึ่งของนิยายในเว๊บอื่น  บุคลิกของตัวละครเอกหญิง ลองอ่านครับ แล้วเทียบกับทอม หรือ หงส์ ก็ได้ ว่าแตกต่างกันยังไง
http://writer.dek-d.com/ligament/story/viewlongc.php?id=675740&chapter=1

สุดท้าย ยกให้เป็นสุดยอดคือ ปรัชญาในการดำเนินชีวิตที่ถูกต้อง  สอดแทรกแบบเนียน ๆ ได้ตลอด  ซึ่งผมหาไม่ได้หรอก ในนิยายเว๊บอื่น  คนจะแต่งนิยายที่ใส่ปรัชญาน่ะ ไม่ง่ายครับ

เอ... หรือผมจะลืมเรื่อง ความเป็นธรรมชาติ ของบทไดอะล็อก ที่ไปหาจากนิยายเรื่องอื่น ก็ยากมากแล้ว แต่หมอเถื่อน มีบทสนทนาที่เป็นธรรมชาติมาก ๆ เหมือนกับ เรากำลังนั่งฟังเขาคุยกันจริง ๆ

ใช่ครับ คุณ arunsaku พวกเราชื่นชมนิยายหมอเถื่อนในวงแคบ ๆ แล้วก็ไม่อยากให้กระทบใคร ๆ เพราะเชื่อว่า ผู้แต่งนิยายทุกคนก็รักนิยายตัวเอง เราก็รักของเรา ไม่โจมตีใครๆทั้งนั้น

คุณ arunsaku ลองอ่านลิ้งที่ผมให้ไป แล้วมาเปิดกะลาพวกเราหน่อยว่า มันเป็นยังไงนะครับ
บันทึกการเข้า
arunsaku
สมาชิก PMC
Pendulum Club
Hero Member
*****

การ์ม่า:ได้รับการปรบมือจำนวน 404
ออฟไลน์

กระทู้: 3365



« ตอบ #14 เมื่อ: กุมภาพันธ์ 23, 2012, 12:54:36 PM »

ขอบคุณครับที่ตอบอย่างยาว และให้ข้อมูลที่ทำให้การเปรียบเทียบแยกเป็นหมวดหมู่อย่างชัดเจน
ยังไม่มีเวลาตามไปอ่านลิงค์ของ dek-d ที่ให้มานะครับ แค่เปิดผ่านๆ เห็นรูปเกาหลีๆ อยู่จริงๆ

แต่มีประโยคหนึ่งของคุณ Cholboy ที่ผมอ่านแล้วหัวเราะออกมาดังๆเลย คือประโยคนี้ครับ
ประการนึงที่สังเกตุ คือ ชื่อตัวละครให้หมอเถื่อน จะไม่ดัดจริตประดิดประดอยตั้งชื่อให้เก๋  แต่จะเป็นชื่อในสังคมง่าย ๆ เช่น รุ่ง ทอม วิทย์ ฝน ยิ้ม ....  แต่ถ้าในนิยายอื่นเหรอ  งัดมาเลย ภาษาที่ตั้งใจทำให้สวยงาม เช่น 'น้ำริน', 'ปลายระย้า', 'ละอองนุ่น'...พอนึกภาพออกใช่มั้ยครับ ?

นึกออกสิครับ
แต่เวลาที่เคยผ่านหู ผ่านตาไป ผมไม่เคยนึกถึงประเด็นนี้
พอคุณพูดออกมาแล้ว ถึงนึกออกว่า เออ! นี่มันประดิดประดอยกันจริงๆจังๆ เลยน่ะ

เคยมีใครสักคนในเหล่าแฟนหมอเถื่อน (ขออภัยจำเจ้าของคำพูดไม่ได้ จำคำพูดเป๊ะๆก็ไม่ได้) พูดถึง วัย ประสบการณ์ และ การผ่านโลกมา ที่ทำให้มีผลต่อการอภิเชษฐ์ (appreciate) นิยายหมอเถื่อน
อภิเชษฐ์ นี่ผมเล่นคำของผมเอง แต่ความหมายในที่นี้ก็คืออ่านนิยายหมอเถื่อนแล้วเห็นถึงความอลังการของการหาข้อมูล การวางพล็อตที่ซับซ้อน และความประณีตต่างๆ แล้วก็ซาบซึ้งไปกับมัน พาลให้คิดขอบคุณผู้แต่งที่ได้สร้างงานดีๆอย่างนี้ออกมา

พอผมหวนนึกถึงคอมเมนท์นี้แล้ว ก็จับมาเทียบกับ นิยายใน dek-d ที่เทียบก็ไม่ได้เพื่อไปต่อว่าต่อขานอะไรพวกเขาหรอกนะครับ แค่ทำความเข้าใจกับเหตุปัจจัยของมันเท่านั้นเอง dek-d เป็นเว็บของเด็กนักเรียนใช่ไหมครับ มีทั้งเรื่องเรียน กวดวิชา นิยาย ฯลฯ ก็พอจะเข้าใจได้ว่า วัยของเขา เป็นเช่นนั้น อะไรที่จะดึงดูดความสนใจของเขาได้เร็ว เราทุกคนเคยเป็นเด็กมาก็น่าจะรู้กันอยู่ สมัยเด็กเพื่อนคนไหนฟังเพลงคลาสสิค เป็นเรื่องที่แปลกไหมครับ แปลกสิครับ เพราะเพลงคลาสสิคต้องใช้ความประณีตในการเข้าถึงมากกว่าเพลงป็อบ แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าเด็กที่ฟังเพลงป็อบเลว แม้โตเป็นผู้ใหญ่แล้วยังฟังเพลงป็อบอยู่ก็ไม่ได้เลว แต่เพราะเขาชอบมาตั้งแต่เด็ก แล้วมันไม่ได้มีปัจจัยอะไรทำให้เปลี่ยน
เด็กจำนวนหนึ่งใน dek-d ที่ได้อ่านหมอเถื่อนแล้วอาจจะไม่ชอบ คาดคิดต่อไปสนุกๆว่า เด็กที่เป็นนักอ่านหนังสือ อ่านเรื่องประโลมโลกที่ซ้ำๆ ในรูปแบบและเนื้อหามาเยอะๆ พอมาอ่านหมอเถื่อนอาจจะชอบ เพราะได้สัมผัสความแปลกใหม่ ความประณีต ให้ข้อมูลด้วยไม่ได้ให้แต่เพียงเนื้อเรื่องสนุกๆ มันขึ้นอยู่กับว่าใครให้คุณค่ากับสิ่งไหน แล้วคุณค่าก็เป็นสิ่งที่เปลี่ยนแปลงไปได้ตามวัย ความรู้ ประสบการณ์ จริงๆ คุณค่าที่ต่างกันย่อมมีตัววัดที่ต่างกัน บางท่านอาจจะเห็นว่าคุณค่าวัดได้ด้วยการมีคนอ่านเยอะ คุณๆ ว่าจริงหรือเปล่าครับ
บันทึกการเข้า
หน้า: [1] 2 |   ขึ้นบน
  ส่งหัวข้อนี้  |  พิมพ์  
  ลิ้งค์ไปยังปฏิทิน  
กระโดดไป:  

Powered by MySQL Powered by PHP Powered by SMF 1.1.2 | SMF © 2006-2007, Simple Machines LLC | Thai language by ThaiSMF Valid XHTML 1.0! Valid CSS!
หน้านี้ถูกสร้างขึ้นภายในเวลา 0.086 วินาที กับ 20 คำสั่ง

กลับหน้า Homepage : www.pendulumthai.com