เว็บบอร์ด
พฤศจิกายน 15, 2018, 04:59:25 AM *
ยินดีต้อนรับคุณ, บุคคลทั่วไป กรุณา เข้าสู่ระบบ หรือ ลงทะเบียน

เข้าสู่ระบบด้วยชื่อผู้ใช้ รหัสผ่าน และระยะเวลาในเซสชั่น
ข่าว: สอบถามเรื่องทั่วไปเกี่ยวกับ สูตรอาหาร, สมุนไพร โทร 085-2469547 หรือ LINE ID : annazhang21
 
   หน้าแรก   ช่วยเหลือ ค้นหา ปฏิทิน เข้าสู่ระบบ สมัครสมาชิก  
หน้า: [1] |   ลงล่าง
  ส่งหัวข้อนี้  |  พิมพ์  
ผู้เขียน หัวข้อ: ขอเชิญแสดงความคิดเห็นต่อ หมอเถื่อน ตอน 53 "ลาบวช"  (อ่าน 6383 ครั้ง)
0 สมาชิก และ 3 บุคคลทั่วไป กำลังดูหัวข้อนี้
lee
assist admin
Hero Member
*

การ์ม่า:ได้รับการปรบมือจำนวน 553
ออฟไลน์

เพศ: ชาย
กระทู้: 3916


ไม่มีหนี้นับว่ามีโชค ไม่มีโรค มีโชคมากกว่า


« เมื่อ: มกราคม 06, 2012, 01:01:52 AM »

ขอเชิญแสดงความคิดเห็นต่อ หมอเถื่อน ตอน 53 "ลาบวช"
โดยกด "ตอบ" ข้างล่างขวามือ

ยังไม่เคยอ่านตอนนี้ อ่านได้ที่ http://www.pendulumthai.com/article_doctor53x.html


โหวตลือกตัวละครที่ชอบที่สุดที่ http://www.pendulumthai.com/smf/index.php?topic=1116.0


ผู้ที่ต้องการแสดงความคิดเห็น และ โหวต ขอให้สมัครสมาชิกเว๊บบอร์ด ฟรี click ที่นี่ http://www.pendulumthai.com/smf/index.php?action=register
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: กุมภาพันธ์ 13, 2012, 07:41:34 AM โดย lee » บันทึกการเข้า
arunsaku
สมาชิก PMC
Pendulum Club
Hero Member
*****

การ์ม่า:ได้รับการปรบมือจำนวน 405
ออฟไลน์

กระทู้: 3367



« ตอบ #1 เมื่อ: มกราคม 06, 2012, 05:48:08 AM »

มาแย่งชิงการเป็นผู้โพสต์คนแรกจากป้า israel
หงส์เขียนไรในบันทึกหว่า
มีความรู้สึกว่าเครื่องบินกำลังลดระดับเพื่อเตรียมลงจอดแล้ว
เรื่องที่สมควรปิดก็เริ่มปิดตัวลงกันแล้ว
แต่ขอโทษเถอะ เป็นการปิดอย่างมีชั้นเชิง ยังมีขมวดปมเล็กๆ ให้ติดตาม
นั่นเป็นเสน่ห์ที่ไม่เคยขาดของนิยายเรื่องนี้
บันทึกการเข้า
arunsaku
สมาชิก PMC
Pendulum Club
Hero Member
*****

การ์ม่า:ได้รับการปรบมือจำนวน 405
ออฟไลน์

กระทู้: 3367



« ตอบ #2 เมื่อ: มกราคม 06, 2012, 01:31:31 PM »

ขออภัยท่านที่อ่านหมอเถื่อนตอน 53 ไป ก่อน 10 โมงเช้า วันศุกร์ที่ 6 มกราคม

การ update ขาดช่วงไป เพราะเนื้อหาที่ยาวมาก ทำให้หน้าที่ 2 ตอนท้าย หลุดหายไป

บัดนี้ update ได้ครบแล้ว จึงขอเชิญท่านกลับไปอ่านหน้า 2 ตอนท้ายอีกครั้งได้



ตามมาอ่านหน้าสอง ตอนท้ายแล้ว ที่แท้แอนดี้เปิดคอร์สสอนจัดกระดูกท่ายืนให้ท่านผู้อ่านนี่เอง
บันทึกการเข้า
TaaChom
สมาชิก PMC
Pendulum Club
Hero Member
*****

การ์ม่า:ได้รับการปรบมือจำนวน 152
ออฟไลน์

กระทู้: 1339


ชีวิตนี้สั้นนัก ชีวิตนี้สำคัญนัก


« ตอบ #3 เมื่อ: มกราคม 06, 2012, 04:30:27 PM »

อ่านจบแล้ว หาแกงส้มมะรุมทานนะครับ

แกงส้มมะรุม ผักกาดขาว เห็ดนางฟ้าครับ
แบบว่า ตาแดง เพราะแกงส้มเผ็ดไปหน่อยงัยยยยย  Grin
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: มกราคม 06, 2012, 04:35:48 PM โดย TaaChom » บันทึกการเข้า
Israel
สมาชิก PMC
Pendulum Club
Hero Member
*****

การ์ม่า:ได้รับการปรบมือจำนวน 361
ออฟไลน์

กระทู้: 4184



« ตอบ #4 เมื่อ: มกราคม 06, 2012, 05:36:10 PM »

ปุจฉา....
หรือว่า
เป็นเพราะสิ่งต่าง ๆ เหล่านั้น จำเป็นต้องรอเวลาที่จะแสดงตน

วิสัชนา...
เวลานั้น...เวลาที่เหมาะสม... ไม่ว่าจะอีกนานเท่าไหร่ ไม่ใช่ปัญหา
เพราะเขาได้คุ้นเคยเสียแล้ว กับชีวิตที่ใช้เพื่อรอ... เวลา

********
ขอพูดแค่ว่า.....
รักทุกอย่างที่เป็น"นิยายหมอเถื่อน" 
จากแฟนนิยายหมอเถื่อนคนหนึ่ง  Grin
บันทึกการเข้า
bird
Full Member
Full Member
*

การ์ม่า:ได้รับการปรบมือจำนวน 69
ออฟไลน์

กระทู้: 99


« ตอบ #5 เมื่อ: มกราคม 06, 2012, 08:59:30 PM »

ควักผ้าเช็ดหน้ากันเป็นแถว

ลีลาการเล่าเรื่องแบบลักกะปิด ลักกะเปิด 

รุ่งฝันถึงใครไม่รู้ อบอุ่น ฝันสองครั้งแล้ว เขาไม่บอกว่าเป็นแอนดี้ แต่เราก็คงรู้แล้ว

แอนดี้ขับรถเข้ามาในซอย เจอใครไม่รู้ขาเป๋ หนุ่มเป๋นี้คือรุ่ง  เขาไม่เล่าง่าย ๆ ว่า แอนดี้ขับรถมาเจอรุ่ง แต่เล่าว่า เจอชายคนหนึ่งเดินขาเป๋... นี่คือลีลาที่ทำให้เราอ่านแล้วเผลอไม่ได้ ส่วนใครที่เผลอ เขาก็จะมาเฉลยตอนรุ่งบอกว่า เพิ่งเดินไปซื้อรูทเบียร์กินจริง ๆ

แอนดี้นึกถึงภาพชื้น เอามือกดแผลเพื่อรอพี่ชาย   เขาให้เราอ่านแค่นี้ 
แต่พอแอนดี้ไปเจอรุ่ง แอนดี้เล่าถึงชื้น มีแผล แล้วต้องทำแผลให้คนอื่นด้วย  เขาไม่ได้เล่าเท่าที่บอกเราตอนแรก เขาเล่าสิ่งที่ไม่ได้บอกให้เราอ่านตั้งแต่แรก
ใครไม่ get ผมตรงนี้ ก็จงไม่ get ต่อไป
เขาเล่าเรื่องแบบมีชั้นเชิง ทำให้เราอ่านไปแล้ว มันเดาไม่ได้เพราะมันไม่ได้ซ้ำเก่า 100%  มันมีอะไรใหม่ออกมา

ถ้าแอนดี้จะพูดถึงชื้นในอดีต ที่ตัวเองมีแผล แล้วยังมีน้ำใจรอพี่ชาย เราก็รู้อยู่แล้วว่า เรื่องมันเป็นยังไง เพราะเขาเล่าให้เราอ่านตั้งแต่ตอนต้น แต่กลับไม่ใช่ ดันไปเล่าอีกเรื่องนึง ที่ยังไม่ได้บอกให้คนอ่านรู้  ... งงกันไปใหญ่หรือเปล่าครับ ?  นี่คือสิ่งที่ผมสังเกตุได้มาตลอดว่า นิยายหมอเถื่อน ทำไมอ่านแล้วจึงสนุกมาก เดาไม่ได้ ทั้ง ๆ ที่เขาก็ไม่ได้ยัดอะไรเข้ามาแบบสุ่มสี่สุ่มห้า  มีเรื่องท้าวความมาตลอด  แต่ชั้นเชิงการเล่าเรื่องนี้ เรียกว่าชั้นครูแล้วครับ

เรื่องการเรียกน้ำตานั้น ผมคิดว่า องค์ประกอบอื่น ๆ ของเรื่องมันเสริมมาดีอยู่แล้ว เช่น บุคลิกตัวละครทำให้เราอิน เดินเรื่องให้เรารู้สึกว่ามีส่วนร่วม เห็นอกเห็นใจ ฉะนั้น คำพูดที่เรียกน้ำตา จึงไม่ต้องประดิดประดอยแบบเว่อ ๆ   คำง่าย ๆ นี่แหละ  เห็นมาแล้วหลายครั้งในนิยายเรื่องนี้ ล่อน้ำตาซึมได้ง่าย ๆ เลย

ยังจำตอนที่จ๊อดนั่งอยู่ในรถ แล้วคุยกับแฟนเก่า ชื่ออะไรนะ...ผมจำไม่ได้  บทสนทนานั้นง่ายมาก ๆ เลย แต่อารมณ์มันส่งด้วย  ด้วยเหตุ ด้วยผลของสิ่งที่แฟนจ๊อดพูดมา แล้วด้วยความสัมพันธ์ของทั้งคู่  บทสนทนานั้น ทำให้ผมน้ำตาซึม  ซึ่งผมว่า มันไม่ได้มีอารมณ์กระฉูด แต่มันคลาสสิค  หน้านี้ครับ http://www.pendulumthai.com/article_doctor45x.html

ผมว่าบทไดอะลอก ตอนจ๊อดกับแฟนในรถ มันง่ายมาก แต่มันส่งอารมณ์กันได้  แล้วมันมีการเปลี่ยนอารมณ์  คือ เริ่มด้วยอารมณ์งี่เง่า เจ้าอารมณ์ ไม่มีเหตุผล อีกคนก็มีอารมณ์เบื่อ ทำให้อีกคนมีอารมณ์สงบ แล้วกลับมีสติ  อีกคนก็มีอารมณ์เปลี่ยนเป็นยอมรับ แล้วก็คุยกันด้วยอารมณ์กลาง ๆ  แล้วก็เริ่มเปลี่ยนเป็นซึ้ง  แล้วสุดท้ายตอนจ๊อดขับรถกลับ ก็เป็นอารมณ์เศร้านิด ๆ  ลองอ่านดูนะครับ
การเขียนบทไดอะลอก โต้ตอบกันแบบนี้ รับส่งอารมณ์แบบนี้ มันไม่ธรรมดาเลย ทั้ง ๆที่มันคือประโยคธรรมดาที่ชาวบ้านพูดกัน
บทไดอะลอกนี้ ทำให้ผม ซึ่งเกลียดจ๊อดมาก กลายเป็นเลิกเกลียดเลย แล้วก็เห็นใจ เขาคือคนธรรมดาคนนึง

โม้มากไปแล้วครับ ขอตัวก่อน
บันทึกการเข้า
cholboy
Full Member
PMC Senior
*

การ์ม่า:ได้รับการปรบมือจำนวน 69
ออฟไลน์

กระทู้: 119


« ตอบ #6 เมื่อ: มกราคม 07, 2012, 04:29:39 PM »

เนื้อเพลง Diary เพลงประกอบตอนนี้  คงต้องวานผู้รู้ แปลเป็นไทยครับ


I found her diary underneath a tree.
And started reading about me
The words she's written took me by surprise
You'd never read them in her eyes.
They said that she had found the love she waited for.
Wouldn't you know it, she wouldn't show it.

When she confronted with the writing there,
Simply pretended not to care.
I passed it off as just in keeping with
Her total disconcerting air
And though she tried to hide
The love that she denied,
Wouldn't you know it, she wouldn't show it.

And as I go through my life, I will give to her my wife
All the sweet things that I can find.

I found her diary underneath a tree.
And started reading about me.
The words began stick and tears to flow.
Her meaning now was clear to see.
The love she'd waited for was someone else not me
Wouldn't you know it, she wouldn't show it.

And as I go through my life, I will wish for her his wife
All the sweet things that she can find
All the sweet things they can find
บันทึกการเข้า
Yoon
สมาชิก PMC
Pendulum Club
PMC Senior
*****

การ์ม่า:ได้รับการปรบมือจำนวน 44
ออฟไลน์

เพศ: ชาย
กระทู้: 149



« ตอบ #7 เมื่อ: มกราคม 08, 2012, 11:06:59 AM »

 Smiley เหมือนกับ ที่คุณ kaew2 กับคุณ bird พูดไว้ครับ ... อ่านตอนนี้หน้าแรก เริ่มอิน หัวใจเต้นแรง หน้าสองน้ำตาเริ่มล้นๆ แล้ว พอมาหน้าสามไหลรินครับผม  Smiley
แต่น้ำตาไหลเพราะ "ปิติ" เพราะความรู้สึกซาบซึ้งต่อ "ความผูกพันธ์" "การทำดี" และ "การเสียสละ" ทุกอย่างในตอนนี้ไม่ว่าจะเป็นมุมของแอนดี้ ของคุณแม่รุ่ง ของรุ่ง
หรือแม้แต่กระทั่งของหงส์กับก้องเอง สะท้อนออกมาหมด  Smiley

ตั้งแต่หน้าแรกก็มีข้อความที่ชอบ หน้าสองก็มีอีก จนสุดท้าย สุดๆ ที่ชอบคงเป็นข้อความนี้ครับ (ใจตรงกันกับพี่เอนพอดีครับ  Cheesy)

"เวลานั้น...เวลาที่เหมาะสม... ไม่ว่าจะอีกนานเท่าไหร่ ไม่ใช่ปัญหา เพราะเขาได้คุ้นเคยเสียแล้ว กับชีวิตที่ใช้เพื่อรอ... เวลา "

ทุกๆอย่างที่จะผ่านเข้ามาในชีวิต ล้วนแต่มีช่วงเวลาที่เหมาะสม ที่กำหนดไว้ตามบุญ กรรมที่ทำมา สิ่งใดสิ่งหนึ่งจะเข้ามาเมื่อถึงเวลา
"ถ้าทำดีไว้ตั้งแต่วันนี้ด้วยศรัทธา และไม่ลังเลสงสัย " เมื่อถึงวันนั้นที่ "ช่วงเวลาเหมาะสม" สิ่งที่ตั้งใจไว้ในปลายทาง ของทั้ง "ผู้นำ" และ "บริวาร"
ก็จะ "สำเร็จได้ด้วยดี" ครับ  Smiley

ขอบคุณพี่ผู้แต่ง พี่ลี พี่ๆ ทุกๆท่าน สำหรับนิยายดีๆ comment ดีๆ ที่ทำให้ช่วงเวลาดีๆ เกิดขึ้น ครับ  Smiley

« แก้ไขครั้งสุดท้าย: มกราคม 08, 2012, 11:09:04 AM โดย Yoon » บันทึกการเข้า
Yoon
สมาชิก PMC
Pendulum Club
PMC Senior
*****

การ์ม่า:ได้รับการปรบมือจำนวน 44
ออฟไลน์

เพศ: ชาย
กระทู้: 149



« ตอบ #8 เมื่อ: มกราคม 08, 2012, 05:43:51 PM »

แก้วมีคำถามแล้วค่ะ yoon  เพราะกลับไปอ่านตอนเก่าๆ ก็ไม่เห็นมีบอกว่าหงส์เขียนไดอารี่ไว้ยังไง แต่ทำไมคุณyoon บอกว่าหงส์เสียสละ  แก้วอยากรู้มากว่าแก้วอ่านตรงไหนพลาดไปหรือเปล่า  แก้วตีความตรงนี้ไม่ออก แล้วมันหงุดหงิดมาก ไดอารี่ทำให้ก้องเลิกกับหงส์ได้ไง นึกว่าช่วยเด็กโง่นะคะ

 Smiley ขอโทษทีที่ตอบช้าครับคุณแก้ว พอดีผมอ่านเสร็จ ment เสร็จ ออกไปธุระเพิ่งกลับมาเลยเพิ่งได้มาตอบกลับครับ  Smiley
ในส่วนเรื่องไดอารี่ของหงส์น้อย คุณแก้วไม่ได้พลาดหรอกครับ แต่มุมที่ผมตีความตรงๆ คือ
1. ก้อง เป็นผู้ชายที่แมนมาก เป็นสุภาพบุรุษ กล้าที่จะเสียสละความสุขส่วนตนเองเพื่อคนที่รักจริงๆ ถึงแม้ว่าถ้าก้องจะยื้อไว้ก็คงไม่ยาก เพราะหงส์เองก็คงไม่อยากทำร้ายจิตใจและรู้สึกผิดต่อก้อง
    แต่กลับตัดสินใจหลีกทางเพื่อให้คนที่รักมีความสุข เสียสละมากครับ  Smiley
2. หงส์น้อยเองก็มีบุคคลิกที่ชัดเจน เด็ดเดี่ยว ตั้งแต่ตอนมุมของหงส์แล้ว มาตอนนี้หงส์กล้ารับความจริงต่อใจตนเอง และก้อง ทั้งที่สามารถปฏิเสธและยื้อก้องได้ถ้าจะทำ และการกลั้นอารมณ์ความเสียใจ
ของตนเองเพื่อให้แอนดี้มีความสุขในช่วงเวลานี้

ทั้ง 2 คนนี้เสียสละมากครับ คือ "การกล้าที่จะรับความจริง และเสียสละความสุขส่วนตัว เพื่อความจริงและความสุขของคนที่เรารัก"
ส่วนไดอารี่ผมแอบเดาว่าหงส์คงมีความรู้สึกกับก้องบางอย่างที่ไม่ใช่คนรัก   และแอบเชียให้คนที่หงส์ชอบ อาจเป็นรุ่ง .... เรื่องนี้ต้องรอเฉลยกันต่อไปนะครับ  Cheesy หวังว่าคงช่วยให้หายหงุดหงิดได้บ้างนะครับ  Wink
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: มกราคม 08, 2012, 06:01:23 PM โดย Yoon » บันทึกการเข้า
Israel
สมาชิก PMC
Pendulum Club
Hero Member
*****

การ์ม่า:ได้รับการปรบมือจำนวน 361
ออฟไลน์

กระทู้: 4184



« ตอบ #9 เมื่อ: มกราคม 14, 2012, 02:54:30 PM »

โชคดีมาก ๆ ค่ะ ที่มีคนแนะนำให้อ่านนิยาย เรื่อง หมอเถื่อน
อ่านแล้วค่ะ ครบทุกตอนเลยที่อยู่บน web
อยากจะบอกว่า นิยายเรืองนี้เป็นนิยายที่มากกว่านิยาย ซะอีก

ครั้งแรกที่เปิดมาอ่าน รู้สึกว่า style การแต่งไม่เหมือนนิยายทั่วไป
อารมณ์คนแต่งเหมือนกับกำลังเล่าเรื่องให้คนที่คุ้นเคยกันฟัง  ใช้ภาษาและสำนวนที่เป็นกันเอง
ช่วยให้เข้าถึงตัวละคร และอารมณ์  ความคิด ความรู้สึก ที่ผู้แต่งต้องการจะสื่อได้ง่ายค่ะ
อ่านแล้วเหมือนกับเราได้สัมผัสกับเหตุการณ์และตัวละครนั้น ๆ จริง ๆ

พูดเรื่องธรรมะได้ ตรงใจสุด ๆ

ไม่แปลกใจเลยค่ะ ว่าทำไมผู้อ่านคนอื่น ๆ ถึงตั้งตารอที่จะอ่านตอนต่อไป

ขอบคุณผู้ที่แนะนำ  ผู้แต่งและผู้แสดงความคิดเห็นทุกท่านเลยนะคะ

ที่ทำให้ทุกวันนี้เปิด web  แล้วยิ้มได้ว่า ยังมีคนที่ช่วยกันสรรหาสิ่งดี ๆ มาส่งตรงให้ถึงบ้านค่ะ

ขอบคุณจริง ๆ ค่ะ
มีเพื่อน"นิยายหมอเถื่อน" เพิ่มอีก 1 คนแล้ว
เมนท์สรุป 53 ตอนได้กระชับและตรงใจ
ชอบประโยค delivery  นั้นมากเลยช่างคิดได้  เลยแปะไปให้ 1 แปะค่ะ  Wink
บันทึกการเข้า
cholboy
Full Member
PMC Senior
*

การ์ม่า:ได้รับการปรบมือจำนวน 69
ออฟไลน์

กระทู้: 119


« ตอบ #10 เมื่อ: มกราคม 14, 2012, 07:44:10 PM »

เรามีแฟนเป็นชาวต่างชาติซะด้วย ... Winona Josephine

รู้สึกว่า style การแต่งไม่เหมือนนิยายทั่วไป... เห็นด้วยครับ ไปเปิดนิยายเรื่องอื่นอ่านเถิด จะรู้ว่าต่างกันมาก หมอเถื่อนมีสำนวนที่กระชับ ไม่ยกแม่น้ำทั้งห้า พร่ำพรรณาอาลัยอาวรณ์ น้ำไหลไฟดับ... ไม่มีครับ  กระชับในจุดที่ควรจะกระชับ  และ ขยายความ ในส่วนที่ควรขยาย

อารมณ์คนแต่งเหมือนกับกำลังเล่าเรื่องให้คนที่คุ้นเคยกันฟัง  ใช้ภาษาและสำนวนที่เป็นกันเอง.... เห็นด้วยครับ  อ่านแล้วรู้สึกเหมือนกับกำลังฟังพี่ ๆ น้อง ๆ เล่าอะไรสนุกให้ฟัง

ช่วยให้เข้าถึงตัวละคร และอารมณ์  ความคิด ความรู้สึก ที่ผู้แต่งต้องการจะสื่อได้ง่ายค่ะ.... เห็นด้วยครับ  ศัพท์แสงที่ใช้ คือ ภาษาชาวบ้านที่สุภาพ ไม่ต้องปีนบันไดอ่าน

อ่านแล้วเหมือนกับเราได้สัมผัสกับเหตุการณ์และตัวละครนั้น ๆ จริง ๆ.... ไม่เห็นด้วย คงไม่ได้อีก  ไม่งั้นผมคงไม่ตามมาวิจารณ์นานขนาดนี้

แต่ก่อนไม่เคยสนใจร้านสตาร์บั๊คเลย แต่พออ่านตอนสตาร์บั๊คแล้ว เดี๋ยวนี้ผ่านร้านสตาร์บั๊คทีไร ผมก็จะคิดขึ้นมาทันทีว่า หงส์จะมากินกาแฟตอนนี้หรือเปล่านะ ?  เหล่าสาว ๆ ที่เดินเข้าออกร้านสตาร์บั๊คพวกนี้ อาจจะมีหงส์ตัวจริงปนอยู่ซักคน  หรือ ผมอาจจะเคยเดินผ่านหงส์มาแล้วแต่ไม่รู้ก็ได้  คิดแล้วก็ตลกตัวเอง

ตอนนี้ ติดเป็นนิสัยแล้ว ไปที่ไหนถ้ามีร้านสตาร์บั๊ค ผมจะยิ้มทันทีเลย  ... "สตาร์บั๊คอีกแล้ว !"    หวังว่า จะเจอคุณ winona ที่สตาร์บั๊คซักแห่ง แถว ๆ นี้
บันทึกการเข้า
bird
Full Member
Full Member
*

การ์ม่า:ได้รับการปรบมือจำนวน 69
ออฟไลน์

กระทู้: 99


« ตอบ #11 เมื่อ: มกราคม 16, 2012, 01:00:27 PM »

กิจวัตรปกติของแฟนหมอเถื่อน คือ เมื่อมีตอนใหม่ออกมา ก็จะเอาโพยมาโยงความสัมพันธ์ ว่าตอนนี้ใครสัมพันธ์กับใครยังไง เพื่อจะได้ไม่ต้องย้อนกลับไปอ่าน  แล้วโพยนี้ ก็เต็มไปด้วยลายมือ โยงไปโยงมา เหมือนกับหาลายแทงอะไรซักอย่าง

แล้ว บางตอน เมื่อเราเดาว่า ใครจะเป็นใครได้ถูกต้อง นั่นแหละ เหมือนเจอขุมทรัพย์จากลายแทง  ขอบอกไว้เลยว่า ใครก็ตามที่ไม่ได้ทำโพย อ่านไป ไม่มีทางเดาถูกหรอกว่าผู้แต่ง กำลังหลอกล่ออะไรเราอยู่  แต่มีโพยแล้ว ทำให้ทุกอย่างสนุกสุด ๆ  นิยายไทยสักกี่เรื่อง ที่โยงความสัมพันธ์กันได้สนุกแบบนี้

หลายท่านต้องเดาแน่ ๆ ว่า อะไรอยู่ในไดอารี่ของหงส์  จากโพยของผม มีอยู่สองสามทางเลือก  ยังไม่แน่ชัดมาก แต่ รออ่านไปเรื่อย ๆ อาจจะชัดเจนขึ้น  ถ้าผมเดาถูกงวดนี้ ลาบวชไปพร้อมแอนดี้เลยดีกว่ามั้ง
บันทึกการเข้า
Israel
สมาชิก PMC
Pendulum Club
Hero Member
*****

การ์ม่า:ได้รับการปรบมือจำนวน 361
ออฟไลน์

กระทู้: 4184



« ตอบ #12 เมื่อ: กุมภาพันธ์ 11, 2012, 11:43:51 AM »

วันนี้เกิดอยากกลับมาอ่านตอนนี้อีกรอบ..
ทำให้นึกขึ้นมาได้ว่า..
เอ๊ะ...ในที่สุดที่สงสัยมานานว่า  ใครคือ...กำลังใจนิรนาม..
“อาหลงปลุกฉันตื่น แล้วทำน้ำมะนาวมาให้กิน  แล้วทำกายภาพบำบัดให้ฉัน…”
“… ฉันรู้สึกหายใจได้ดีขึ้นมาก  ฉันถามว่าเขาสบายดีหรือ อาหลงบอกว่าสบายดี  อาหลงคงอยู่บนสวรรค์แน่ ๆ  เขาพูดภาษาไทยได้ชัดมาก  ฉันขอโทษที่ฉันยังไม่ได้อ่านหนังสือธรรมะที่เขาให้มา แต่ฉันก็อยากรู้ว่าพระพุทธเจ้าสามารถช่วยฉันได้หรือ  ถ้าฉันรับเชื่อ…”คนมาช่วยเหลือ และเป็นเจ้าของซากมะนาวในถังขยะ
ตอนแอนดี้นอนป่วยหนักเพ้อถึงอาหลง ซึ่งมิใช่อาหลงสักหน่อย
ปมในสมองหลุดไปอีก 1  Grin
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: กุมภาพันธ์ 11, 2012, 12:00:52 PM โดย Israel » บันทึกการเข้า
หน้า: [1] |   ขึ้นบน
  ส่งหัวข้อนี้  |  พิมพ์  
  ลิ้งค์ไปยังปฏิทิน  
กระโดดไป:  

Powered by MySQL Powered by PHP Powered by SMF 1.1.2 | SMF © 2006-2007, Simple Machines LLC | Thai language by ThaiSMF Valid XHTML 1.0! Valid CSS!
หน้านี้ถูกสร้างขึ้นภายในเวลา 0.097 วินาที กับ 20 คำสั่ง

กลับหน้า Homepage : www.pendulumthai.com