เว็บบอร์ด
พฤศจิกายน 13, 2018, 11:42:49 PM *
ยินดีต้อนรับคุณ, บุคคลทั่วไป กรุณา เข้าสู่ระบบ หรือ ลงทะเบียน

เข้าสู่ระบบด้วยชื่อผู้ใช้ รหัสผ่าน และระยะเวลาในเซสชั่น
ข่าว: คลิป นพ.ทัศนัย พูดถึงอาการปวดเมื่อย เพราะเชื้อราในลำไส้ ดูได้ที่นี่ http://youtu.be/MbCICkddYLU
 
   หน้าแรก   ช่วยเหลือ ค้นหา ปฏิทิน เข้าสู่ระบบ สมัครสมาชิก  
หน้า: [1] |   ลงล่าง
  ส่งหัวข้อนี้  |  พิมพ์  
ผู้เขียน หัวข้อ: ขอเชิญแสดงความคิดเห็นต่อ หมอเถื่อน ตอน 36 "พ่อ"  (อ่าน 5155 ครั้ง)
0 สมาชิก และ 1 บุคคลทั่วไป กำลังดูหัวข้อนี้
lee
assist admin
Hero Member
*

การ์ม่า:ได้รับการปรบมือจำนวน 553
ออฟไลน์

เพศ: ชาย
กระทู้: 3916


ไม่มีหนี้นับว่ามีโชค ไม่มีโรค มีโชคมากกว่า


« เมื่อ: ธันวาคม 04, 2010, 02:40:57 PM »

ขอเชิญแสดงความคิดเห็นต่อ หมอเถื่อน ตอน36  "พ่อ"
..โดยกด "ตอบ" ข้างล่างขวามือ

ยังไม่เคยอ่านตอนนี้ อ่านได้ที่ http://www.pendulumthai.com/article_doctor36x.html


โหวตลือกตัวละครที่ชอบที่สุดที่ http://www.pendulumthai.com/smf/index.php?topic=1116.0


ผู้ที่ต้องการแสดงความคิดเห็น และ โหวต ขอให้สมัครสมาชิกเว๊บบอร์ด ฟรี click ที่นี่
http://www.pendulumthai.com/smf/index.php?action=register
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: ธันวาคม 05, 2010, 02:26:35 PM โดย lee » บันทึกการเข้า
Israel
สมาชิก PMC
Pendulum Club
Hero Member
*****

การ์ม่า:ได้รับการปรบมือจำนวน 361
ออฟไลน์

กระทู้: 4184



« ตอบ #1 เมื่อ: ธันวาคม 04, 2010, 04:39:38 PM »

โอ...ยังไม่มีใคร......อีกหรือนี่  16.33 น.แล้วนะ
งั้นขอเราก่อนก็แล้วกันนะ

**เรื่องหมอเถื่อนนี่ สมกับเป็นนิยายที่อยู่ในโลกของพ่อมดแม่มด  หุหุ  หลายครั้งแล้วที่ แต่งไว้ได้เหมาะเหม็งกับเวลาสถานการณ์ทีเดียวเชียว

**เริ่มแล้ว ความลับที่ปิดบังมาตั้ง 36 ตอน เริ่มเผยโฉมทีละน้อยแล้วอย่างน้อยก็ 2 เรื่องละ

**ติดตามมาตั้งนาน คิดว่าวิทย์นี่ พูดภาษาดอกไม้ไม่เป็น  ก็พูดเป็นนี่นา  คงเพราะความรักเพื่อนรุ่งแท้ ๆ น่าชมเชย คงจะมีแค่ครั้งนี้ครั้งเดียวกระมัง

ประโยคที่ชอบ ๆ
**"คุณปู่หายไปจากที่บ้าน แต่เข้ามาอยู่ในใจน้องวิแทน  น้องวิไม่ได้เสียอะไรเลย แล้วยังได้พี่ชายมาอีกคนนึง...."
บางครั้ง ในสถานการณ์บางอย่าง ถ้าเรารู้จักที่จะคิด  ที่จะมองต่างมุม  เราจะได้เห็นด้านบวกที่เรานึกไม่ถึง ซ่อนอยู่  แต่จะทำงี้ได้ ก็ต้อง มี "สติ" นั่นแล

**คำพูดของคุณย่า “....ค่อย ๆ เปิดดู บางเรื่องเห็นแล้วก็จะเข้าใจ บางเรื่องก็อาจมีคำถาม ที่ไม่มีคำตอบ แต่ขอให้อดทน คำตอบไม่ได้มีพร้อมให้เราในวันนี้ ต้องเข้าใจนะ ขอให้อดทน"   
แอบเอามาใช้ในชีวิตจริงได้เลย

**สนุกเหมือนเคยสำหรับเรา  เข้าใจพักอดีตกาลอันยาวใกล   มาเป็นอดีตอันใกล้ๆ

ขอบคุณสำหรับความบรรเทิงหรรษาจากตัวอักษรค่ะ
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: ธันวาคม 04, 2010, 04:43:25 PM โดย Israel » บันทึกการเข้า
Yoon
สมาชิก PMC
Pendulum Club
PMC Senior
*****

การ์ม่า:ได้รับการปรบมือจำนวน 44
ออฟไลน์

เพศ: ชาย
กระทู้: 149



« ตอบ #2 เมื่อ: ธันวาคม 05, 2010, 07:11:06 PM »

หลากหลายมิติ ... หลากหลายอารมณ์กับเนื้อเรื่อง ที่ถึงแม้จะสลับไปสลับมา ระหว่าง ปัจจุบัน ไปอดีต ... จากอดีตกลับมาปัจจุบัน ... ก็ก็ไม่รู้สึกงงหรือสับสน กลับรู้สึกเชื่อมโยงเหมือนจิ๊กซอว์ชิ้นเล็กๆ เริ่มปะติดกันเป็นภาพใหญ่ที่ชัดเจน ซาบซึ้ง และน่าติดตาม ..... สนุกมากๆ ครับ Wink

ที่สำคัญ ผมชอบ อันนี้ครับ ....... ขออนุญาตคุณ Israel ครับผม
"ประโยคที่ชอบ ๆ
**"คุณปู่หายไปจากที่บ้าน แต่เข้ามาอยู่ในใจน้องวิแทน  น้องวิไม่ได้เสียอะไรเลย แล้วยังได้พี่ชายมาอีกคนนึง...."
บางครั้ง ในสถานการณ์บางอย่าง ถ้าเรารู้จักที่จะคิด  ที่จะมองต่างมุม  เราจะได้เห็นด้านบวกที่เรานึกไม่ถึง ซ่อนอยู่  แต่จะทำงี้ได้ ก็ต้อง มี "สติ" นั่นแล" .... ผมชอบคอมเมนท์นี้ครับ ..... สำหรับผมคอมเมนท์จากผู้อ่าน ที่ออกมาจากความรู้สึก จากใจ .... เป็นอีกมิติที่มีคุณค่า และน่าติดตาม ..... การเรียนรู้จากประสบการณ์และความคิดของผู้ที่มีมุมมอง ... มีค่ามากครับ Wink
บันทึกการเข้า
benjamas
Full Member
Full Member
*

การ์ม่า:ได้รับการปรบมือจำนวน 5
ออฟไลน์

กระทู้: 76


« ตอบ #3 เมื่อ: ธันวาคม 06, 2010, 11:48:23 AM »

นาน  ๆ จะเปิดมาแล้วไม่เห็น arunsaku กับ bird cholboy  รู้สึกเหงา ๆ

ชอบบรรยากาศรุ่งกับทอม อ่านแล้วอมยิ้ม ค่อยรู้ว่าเรื่องราวต้นเหตุมันเป็นมายังไง คนเขียนช่างเล่าได้ลื่น สลับไป สลับมา สนุก ๆ
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: ธันวาคม 06, 2010, 11:51:15 AM โดย benjamas » บันทึกการเข้า
arunsaku
สมาชิก PMC
Pendulum Club
Hero Member
*****

การ์ม่า:ได้รับการปรบมือจำนวน 405
ออฟไลน์

กระทู้: 3367



« ตอบ #4 เมื่อ: ธันวาคม 09, 2010, 06:24:20 AM »

ไปอ่านเรื่องก่อนค่อยอ่านวิจารณ์ต่อไปนี้ก็ดีนะครับ แม้วิจารณ์นี้จะไม่ถึงขั้นสปอยล์
แต่การไปอ่านเองน่าจะให้จังหวะจะโคนของเวลา ที่ผู้เขียนผูกเอาไว้อย่างแยบยลยิ่งกว่า

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------
จะว่าไปแล้วผมว่า บทนี้เป็นบทของ "เวลา"

เปิดเรื่องมาแบบมีศิลปะในเรื่อง "เวลา"

ผู้เขียนไม่บอกเลยว่าตัดเวลาตรงช่วงไหนมาเล่า (ซึ่งผู้อ่านก็คงชินกันแล้วล่ะ เพราะย้อนไปเก่าแก่กว่านี้ก็ทำมาแล้ว)

แต่ให้อ่านแล้วค่อยๆซึมซาบไป

ตั้งแต่ตอนแรกที่ วิทย์ กับ ทอม (ญา) คุยกันถึงเพื่อนคนหนึ่ง ที่ทอมไม่สนิทสนมด้วยเลย

เพื่อนคนนั้นคือนายรุ่งชัดๆ แต่เป็นนายรุ่งที่ทอมไม่สนิทด้วย

คือปกติ ชีวิตนักศึกษาของรุ่ง กะ ทอม เราจะได้อ่านแต่ตอนที่ทั้งสองคนนี้สนิทกันแล้ว

ผู้อ่านหลายท่านอาจจะสะกิดใจตรงนี้ว่านี่เป็นเรื่องย้อนอดีต ก่อนที่ทอมกับรุ่งจะสนิทกัน

หลายท่านอาจจะยังไม่สะกิดใจ แต่รู้สึกงงๆ ว่านี่มันอะไรกัน ทำไมทอมถึงใจร้ายใจดำกะรุ่งจัง



ผู้เขียนก็ค่อยๆ แง้มม่านให้กว้างขึ้น เผยให้เห็น "เวลา" ที่อยู่หลังม่านแบบที่ไม่ใช่ "นาฬิกา" (เหมือนนายรุ่งผู้ไม่ชอบใส่นาฬิกาเลย)

เช่น งานศพของคุณปู่ตระกูลไตรสรณ์ ที่หลายคนพอนึกถึงแล้วก็จะทราบว่านี่เป็นช่วงเปิดตัวของรุ่งเข้าตระกูลเป็นครั้งแรก (แต่ผมไม่ทราบ เพราะลืมไปแล้ว)

พออ่านแล้วถึงมั่นใจขึ้นเรื่อยว่า ผู้เขียนกำลังปูพื้นอดีต ลงสู่รายละเอียดในแบคกราวนด์ของรุ่ง และเพื่อนๆของเขา

ตอกย้ำด้วยการระบุเวลาลงไปเลยกับสรุปข่าวดารา ปีสี่หก ซึ่งเป็นการบอกเวลาที่เท่ห์ซะ เพราะถ้าเรานึกบรรยากาศปี 46 ไม่ออกตั้งแต่แรก ก็คงนึกออกกันตอนนี้เอง

เรื่อง "เวลา" ที่เล่นต่อมา ก็คือ "นาฬิกา" ที่มีชีวิต และบินไปต่างประเทศได้ อันนี้คงแพลมๆ เอาไว้ เพื่อรอไปเฉลยเมื่อถึงเวลา

ส่วน "เวลา" ที่เล่นแบบให้บรรยากาศอีกอันก็ไม่พ้นเรื่องวันพ่อ การประดับไฟตามถนนราชดำเนิน ผสมกับอารมณ์ของรุ่ง กับหีบมหาสมบัติเกี่ยวกับ "พ่อ" ของรุ่งเอง

สร้างความรู้สึกร่วมในเรื่อง "พ่อ" และ "วันพ่อ" ได้ดี (จนคุณ Lee ผู้ช่วยแอดมิน ต้องเดินทางไปซึมซับบรรยากาศด้วยตนเอง   Grin)

อ่านถึงหีบมหาสมบัติ แล้วนึกถึงหนังสือและหนังเรื่อง "ความสุขของกะทิ" สมบัติที่อยู่ข้างใน คงไม่ใช่ทรัพย์สิน แต่เป็นข้อมูลและความทรงจำที่จะถ่ายทอดจากรุ่นสู่รุ่น เมื่อเปิดอ่าน

ผมว่าผู้เขียนเข้าใจคนอ่านได้ดีเลยล่ะครับ สำหรับเรื่องที่ออกเป็นตอนๆ อย่างนี้ อ่านตอนปัจจุบัน ก็ลืมตอนก่อนๆ ไป เพราะนานแล้ว

ผู้เขียนจึงมีวิธีกระตุ้นความจำแบบละมุนละม่อม ค่อยๆ ดึงความทรงจำของผู้อ่านออกมาผ่านการเล่าเรื่อง

วันนี้ เขียนซะยาวเลย แค่นี้ล่ะครับ หวังว่าท่านอื่นจะมาซึมซับบรรยากาศวันพ่อกันทันนะครับ
บันทึกการเข้า
cholboy
Full Member
PMC Senior
*

การ์ม่า:ได้รับการปรบมือจำนวน 69
ออฟไลน์

กระทู้: 119


« ตอบ #5 เมื่อ: ธันวาคม 09, 2010, 05:10:17 PM »

ถ้าไม่มี arunsaku ก็คงขาดความสนุกไปเยอะ รอก็แต่คุณ bird อีกคน อ่านนิยายก็สนุก อ่านวิจารณ์ก็สนุก

เอาเวลามาซ้อนกันนำเสนอได้เนียนมาก เหมาะกับเดือนธันวาคม แล้วก็ไขปมพ่อให้รุ่งในช่วงเดือนนี้ จากธันวาคมปีนั้น รุ่งก็คงเปลี่ยนไป นิสัยคงดีขึ้นถึงมาสนิทกับทอมจนวันนี้

เจาะจงเก็บตอนนี้ไว้ออกเดือนธันวาคมอย่างแน่นอน

นิยายเรื่องนี้ก็คงเหมือนหีบ มีอะไรก็ไม่รู้ เดาไม่ได้เลย แต่ละอย่างให้ความสนุกที่น่าติดตาม  เดาไม่ได้ด้วยว่าตอนต่อไป คุณyoon, israel, bird, arunsaku, papada และคนอื่น ๆ จะวิจารณ์ว่าอะไร

ขอคารวะทุกท่าน รวมทั้งคุณวีรยาติ
บันทึกการเข้า
bird
Full Member
Full Member
*

การ์ม่า:ได้รับการปรบมือจำนวน 69
ออฟไลน์

กระทู้: 99


« ตอบ #6 เมื่อ: ธันวาคม 10, 2010, 01:52:02 PM »

ติดวันหยุดยาว มาสาย ดีกว่าไม่มาเลย

ตอนนี้ ถือว่าสลับบรรยากาศได้ดี ทำให้เห็นชัดว่า นิยายเรื่องนี้ ไม่ว่าบรรยากาศแบบโยนก หรือ วัยรุ่น ตรึงคนอ่านได้ทั้งนั้น

คุณ aru พูดถึงเรื่องเวลาได้ดีมาก เริ่มเรื่องก็ไม่ต้องพรรณามากมาย อ่านแล้วก็รู้เองว่า นี่คือเรื่องก่อนหน้าที่ตัวละครสองตัวเอก ทอม กับ รุ่ง จะสนิทกัน ท้าวความได้ดี

แต่การนำเรื่องท้าวความ ที่เฉลยปมอีกนิดของรุ่ง มาผูกกับบรรยากาศเดือนธันวาคม วันพ่อ นี่ถือว่าเนียนมากๆ  เพราะตอนอ่านชื่อตอนว่า 'พ่อ' ใจผมนึกว่า เริ่มตอนมา ต้องพูดถึงในหลวงของเรา  คิดว่าแบบนั้น  แต่พออ่านแล้ว มันไม่ใช่แบบนั้น แบบนั้นคงทื่อเกินไปนะ คนเขียนนี่มีมุกเยอะมาก กลับนำเรื่องอดีตของรุ่ง ที่ผมว่า พวกเราแฟน ๆ อยากรู้เรื่องประวัติของตัวละครนี้มาก ๆ เพราะมีเสน่ห์ มาเล่าให้พวกเราอ๋อกัน แล้วบวกกับปมของพ่อของรุ่ง ซึ่งก็ดูลึกลับตั้งแต่ต้น มาค่อย ๆ เผยกันในตอนนี้ ซึ่งเป็นเดือนธันวาคมพอดี  อะไรจะเหมาะเจาะขนาดนั้น

คุณ aru หัวไว อ่านแล้วก็จับอะไรหลายอย่างได้

ผมกลับพบว่า ตอนนี้ไปคลายปมบางอย่างที่ค้างไว้ ทำให้เริ่มเห็นภาพที่ชัดขึ้น เหมือนกับที่คุณ yoon ว่า มันเป็นจิ๊กซอที่เริ่มต่อกันติด อ่านแล้วสนุก เพราะเริ่มเห็นภาพว่าทำไม รุ่งเป็นเช่นวันนี้  ผมว่านิยายเรื่องนี้มันลึกกว่าแค่ 'หมอเถื่อน' แต่คงไม่รู้จะตั้งชื่อว่าอะไร ถ้าไม่ใช่หมอเถื่อน
ตอนนี้ถือว่าเป็นตอนที่สำคัญเลย ไม่ใช่แค่ย้อนไปให้เข้าบรรยากาศวันพ่อ เพราะ เราอ่านมาตลอด สงสัยมาตลอดว่า พ่อรุ่งหายไปไหน นี่คือตอนที่เริ่มคลายปมแล้ว
นาฬิกาหายไปไหน เริ่มบอกมาแล้วว่า คงเกี่ยวกับคนรัก
ต่อไปคือ RMA.... ?  อักษรอะไรหว่า ?

เราอ่านตั้งแต่ต้น คุณย่ารักรุ่งมาก สนิทกันมาก  แต่พออ่านตอนนี้ เรารู้ว่า เริ่มต้นไม่ใช่สนิทกันอย่างนั้น ก็คงเป็นตอนนี้นี่เอง ที่การกอดกัน ได้เชื่อมความอบอุ่นของย่าหลานได้ นับตั้งแต่นี้ จึงเริ่มสนิทกัน เพราะคุณย่า ได้นำข่าวเกี่ยวกับพ่อมาให้ ทำให้รุ่งรักคุณย่า  แล้ว...เดาได้เลย จะช่วยรักษาโรคหัวใจให้คุณย่าได้ ก็เพราะเราได้อ่านว่า รุ่งรักษาโรคให้คุณย่าได้ คุณย่าถือว่ารุ่งเป็นหมอ  ก็คงนี่แหละ... จุดเริ่มต้นของการที่รุ่งไปสรรหาวิชาติดตัว 

แล้วตอนบูรณาไตรสรณ์ ที่ย่าบอกว่าใกล้ถึงเวลาแล้ว.. จำได้มั้ยครับ ?  ถึงเวลาอะไรล่ะ... ตอนนี้ก็มาเริ่มเฉลย  ใครเดาปมตรงนี้ออกได้บ้าง ยกมือขึ้น ?

ส่วนเพลงประกอบที่เริ่มคุ้นหูกันแล้ว คือ เพลงหน้าแรก เพราะรุ่งออกทีไร เพลงนี้มาทุกที เข้ากับบุคลิกของรุ่งจริง ๆ

หวังว่า ตอนต่อไป น่าจะเป็นตอนที่ ไม่สนุก ซะบ้างนะ
บันทึกการเข้า
Israel
สมาชิก PMC
Pendulum Club
Hero Member
*****

การ์ม่า:ได้รับการปรบมือจำนวน 361
ออฟไลน์

กระทู้: 4184



« ตอบ #7 เมื่อ: ธันวาคม 10, 2010, 02:05:26 PM »


นาน  ๆ จะเปิดมาแล้วไม่เห็น arunsaku กับ bird cholboy  รู้สึกเหงา ๆ


จริงอย่างที่คุณ benjamas บอก  เห็นด้วย

ในที่สุด  ทั้ง 3 ท่าน ที่รอคอย ก็มาเม้นท์ได้สมใจ  เฮ้อ...  นึกว่าหายไปไหนกัน ที่แท้ ติดวันหยุดยาวนี่เอง
 
บันทึกการเข้า
Meaw
commentator หมอเถื่อน
Full Member
*

การ์ม่า:ได้รับการปรบมือจำนวน 0
ออฟไลน์

กระทู้: 34


« ตอบ #8 เมื่อ: กันยายน 10, 2014, 11:20:35 AM »

ชอบคำปลอบใจที่รุ่งบอกน้องวิค่ะ
 Smiley
บันทึกการเข้า
cholboy
Full Member
PMC Senior
*

การ์ม่า:ได้รับการปรบมือจำนวน 69
ออฟไลน์

กระทู้: 119


« ตอบ #9 เมื่อ: กันยายน 20, 2014, 08:48:40 AM »

ชอบคำปลอบใจที่รุ่งบอกน้องวิค่ะ
 Smiley
ิยินดีต้อนรับเข้าสู่ วงจรที่ไม่มีทางออก  เข้ามาเป็นแฟนนิยายแล้ว หาทางเลิกไม่ได้ครับ
บันทึกการเข้า
arunsaku
สมาชิก PMC
Pendulum Club
Hero Member
*****

การ์ม่า:ได้รับการปรบมือจำนวน 405
ออฟไลน์

กระทู้: 3367



« ตอบ #10 เมื่อ: กันยายน 20, 2014, 09:38:34 PM »

ยินดีด้วยครับเพื่อนร่วมชะตากรรม

คิดจะถอนตัวก็ไม่ทันซะแล้ว   Cool Cheesy
บันทึกการเข้า
หน้า: [1] |   ขึ้นบน
  ส่งหัวข้อนี้  |  พิมพ์  
  ลิ้งค์ไปยังปฏิทิน  
กระโดดไป:  

Powered by MySQL Powered by PHP Powered by SMF 1.1.2 | SMF © 2006-2007, Simple Machines LLC | Thai language by ThaiSMF Valid XHTML 1.0! Valid CSS!
หน้านี้ถูกสร้างขึ้นภายในเวลา 0.095 วินาที กับ 20 คำสั่ง

กลับหน้า Homepage : www.pendulumthai.com