เว็บบอร์ด
กันยายน 24, 2018, 10:38:33 PM *
ยินดีต้อนรับคุณ, บุคคลทั่วไป กรุณา เข้าสู่ระบบ หรือ ลงทะเบียน

เข้าสู่ระบบด้วยชื่อผู้ใช้ รหัสผ่าน และระยะเวลาในเซสชั่น
ข่าว: เชิญอ่านนิยาย "หมอเถื่อน" ที่กำลังฮือฮา อ่านฟรีได้ กดที่นี่ http://goo.gl/c0ly0I
 
   หน้าแรก   ช่วยเหลือ ค้นหา ปฏิทิน เข้าสู่ระบบ สมัครสมาชิก  
หน้า: [1] |   ลงล่าง
  ส่งหัวข้อนี้  |  พิมพ์  
ผู้เขียน หัวข้อ: ขอเชิญแสดงความคิดเห็นต่อ "หมอเถื่อนตอน 26 มาแบบแบน ๆ"  (อ่าน 4806 ครั้ง)
0 สมาชิก และ 1 บุคคลทั่วไป กำลังดูหัวข้อนี้
lee
assist admin
Hero Member
*

การ์ม่า:ได้รับการปรบมือจำนวน 553
ออฟไลน์

เพศ: ชาย
กระทู้: 3925


ไม่มีหนี้นับว่ามีโชค ไม่มีโรค มีโชคมากกว่า


« เมื่อ: สิงหาคม 02, 2010, 10:37:03 PM »

ขอเชิญแสดงความคิดเห็นต่อ หมอเถื่อน ตอน 26 มาแบบแบน ๆ
โดยกด "ตอบ" ข้างล่างขวามือ

ยังไม่เคยอ่านตอนนี้ อ่านได้ที่ http://www.pendulumthai.com/article_doctor26x.html


โหวตลือกตัวละครที่ชอบที่สุดที่ http://www.pendulumthai.com/smf/index.php?topic=1116.0


ผู้ที่ต้องการแสดงความคิดเห็น และ โหวต ขอให้สมัครสมาชิกเว๊บบอร์ด ฟรี click ที่นี่
http://www.pendulumthai.com/smf/index.php?action=register 
บันทึกการเข้า
arunsaku
สมาชิก PMC
Pendulum Club
Hero Member
*****

การ์ม่า:ได้รับการปรบมือจำนวน 405
ออฟไลน์

กระทู้: 3367



« ตอบ #1 เมื่อ: สิงหาคม 03, 2010, 01:32:29 PM »

ไม่น่าเชื่อเลยว่าผ่านมา 1 วันแล้ว ยังมาเป็นคนแรกอีก
สงสัยคุณ israel คุณ vandv และท่านอื่นๆ อ่านแล้วไม่ยอมคอมเมนท์กัน
ตอนนี้ขอเมนท์อย่างแบนๆ นะครับว่า
ตอนแรกๆ พอเดาเนื้อเรื่องออก
แต่ตอนจบยังอุตส่าห์ปล่อยมุขจนหัวเราะก๊ากจนได้
บันทึกการเข้า
Israel
สมาชิก PMC
Pendulum Club
Hero Member
*****

การ์ม่า:ได้รับการปรบมือจำนวน 361
ออฟไลน์

กระทู้: 4186



« ตอบ #2 เมื่อ: สิงหาคม 03, 2010, 01:57:33 PM »

มาแล้ว ๆๆๆๆๆๆๆ มาสักที  ก็ยังดีที่ทวงแล้วได้อ่าน

ในที่สุด  คราวนี้ ท่าน arunsaku ก็ได้เมนท์ เป็นคนแรก 55555555 กินแรงไปตั้งนาน 555555  สำเร็จ

อ่านตอนนี้แล้ว **  เพื่อนคู่นี้ เค้ารักกันจริง ๆ
*อ่านแล้วก็ยิ้ม ๆๆๆๆๆๆ
*ยิ่งวันยิ่งรักทอมกะรุ่ง  รักในมิตรภาพของทั้งสองคน
*คนอื่นตกอันดับไปตาม ๆกัน

ดูเหมือนว่า หมอเถื่อนตอนนี้ ค่อนข้างจะอัปเดท คล้ายคลึง กะเหตุการณ์บางเหตุการณ์ในปัจจุบัน เลยอะ แปลก  :Smiley
“ทอม  แกจำหน้าอาจารย์เก่งได้หรือเปล่า ?  ใช่คนที่ออกรายการทีวีที่ถูกคนร้องเรียนว่าเป็น หมอเถื่อน ใช่ป่าว ?” 
คนแต่งนี่ เจ๋งมาก (ในความรู้สึกเรานะ) มาแบบ แบน ๆ เลย  55555

ได้ความรู้ในเรื่องที่น่าสนใจมากอีกตามเคย คือ เรื่อง "มโนมยิทธิ " ที่พูดถึงไว้ตอนก่อน ได้ละเอียดยิ่งขึ้น แต่ว่า...
ทั้งสองตอน ต้องเกี่ยวกะสี กางเกงในของรุ่งทุกที เนอะ

เมื่อไร เรื่อง นาฬิกาข้อมือที่ รุ่งฝังไว้ในใจ  จะเผยออกมาสักที....

ขอบคุณ ผู้แต่งหมอเถื่อน ค่ะ
 
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: สิงหาคม 03, 2010, 04:16:02 PM โดย Israel » บันทึกการเข้า
benjamas
Full Member
Full Member
*

การ์ม่า:ได้รับการปรบมือจำนวน 5
ออฟไลน์

กระทู้: 76


« ตอบ #3 เมื่อ: สิงหาคม 03, 2010, 03:51:44 PM »

รุ้งเลี้ยงลูกแบบโบราณ  สมัยนี้หาได้น้อยแล้ว

สอดแทรกอะไรให้คิดได้ อ่านเพลิน ๆ ตลก ๆ  แต่แทรกอะไรได้เยอะ
บันทึกการเข้า
Yoon
สมาชิก PMC
Pendulum Club
PMC Senior
*****

การ์ม่า:ได้รับการปรบมือจำนวน 44
ออฟไลน์

เพศ: ชาย
กระทู้: 149



« ตอบ #4 เมื่อ: สิงหาคม 03, 2010, 07:43:59 PM »

 Cheesy ชอบครับ ..... ความสนุกสนาน แฝงด้วยสาระให้คิด เรื่องสำคัญครับ "อุปาทานอีกสิ่งหนึ่ง" สิ่งสำคัญที่คอยฉุดการพัฒนา ทำให้เกิดความลังเลไม่แน่ใจเกิดความลังเลสงสัย  การพัฒนาจิตจะช่วยลด "อุปาทาน" หรือการคิดไปเองฝึกง่ายๆ เพียง "ฝึกรู้ลมหายใจ" เป็นการดึงสติไว้ ทำอย่าง่ายๆ เบาๆ ไม่เคร่งเครียด พอรู้สึกตัวตอนไหนก็คอยจับดูว่าเรากำลังหายใจเข้า หรือหายใจออก (จับดูนะครับไม่ใช่การบังคับ ฝืนให้หายใจ)....ทำเรื่อยๆ จนเป็นปกติ จน "ชิน" เราจะพบกับความเบาสบายของจิต ... กับปาฏิหารย์ของจิตใจที่เกิดขึ้นตามมาอย่างน่าอัศจรรย์  Cheesy  อ้อ! สำคัญที่สุดตัด "ทิฐิมานะ" หรือความถือตัวตนออกด้วยนะครับ ไม่อย่างนั้นจะกลายเป็นเจอกับอุปาทานตัวใหญ่กันแทน  Cheesy  ขอบคุณพี่หมอเถื่อน/วีรยาติ กับนิยายดีๆ ครับ เป็นกำลังใจให้ครับ  Cheesy
บันทึกการเข้า
bird
Full Member
Full Member
*

การ์ม่า:ได้รับการปรบมือจำนวน 69
ออฟไลน์

กระทู้: 99


« ตอบ #5 เมื่อ: สิงหาคม 03, 2010, 08:46:32 PM »

แหม คุณ aru เดาเนื้อเรื่องได้  มีอะไรให้เดานะ ผมอ่านสองครั้ง ยังไม่เห็นว่าจะเดาอะไรได้ สงสัยคุณจะมีอะไรแบน ๆ เหมือนกัน

ข้อสังเกตุ ถึงแม้ว่าเนื้อเรื่องจะดูเฮฮา อ่านผิวเผินเหมือนไร้สาระ แต่จุดที่จับได้คือ
เขาต้องการบอกว่าทอมมีพัฒนาการ ศรัทธาในศาสนามากขึ้นเพราะรุ่ง
ต้องการบอกว่าแฟนนี่ มีพัฒนาการ ไม่ใช่แค่ลูกดิ่งเท่านั้น แต่มีซิ๊กเซ้นได้แล้ว
ต้องการเน้นวิธีการอบรมลูกของรุ้ง ว่าแตกต่างกับคนปัจจุบัน  อ่านแล้วก็ชอบใจ ตีลูกที่แขนให้เป็นแนว  ไปอยู่เมืองนอกคงโดนตร.จับไปแล้ว

ตัวละครมีพัฒนาการ  นี่คือข้อแตกต่างที่นิยายที่ดี มีเหนือนิยายที่ตัน ๆ  เริ่มต้นร้ายยังไง ท้ายเรื่องก็ร้ายเท่าเดิม  นางเอกสวยตั้งแต่เกิดยันตาย พระเอกหล่อเก่งตลอด... นี่คือนิยายที่ตันหมด  บุคลิกตัวละครไม่เปลี่ยนแปลงตลอดเรื่อง เดาได้หมด

อ่านกันเพลินเพราะบทสนทนาระหว่างรุ่งกับทอม ไหลลื่น เหมือนกับเราได้ไปนั่งอยู่ในรถฟังเขาคุยกันตามธรรมชาติ  แต่เพียงแค่ประโยคไม่กี่คำ ก็บอกได้ว่า รุ่งรู้สึกอีหลักอีเหลื่อกับการต้องไปงานวันเกิด
เรื่องการอธิบายความโดยกระทัดรัดก็เป็นอย่างนึงที่ขอชม  แค่ประโยคนิด ๆ ก็อธิบายความหมายได้  ไม่ต้องท้าวความเล่ากันเหมือนกับคนอ่านฉลาดน้อย  อ่านแล้วเพลิน
ส่วนมุขตลกนั้น เป็นเอกลักษณ์  ใส่เข้ามาได้แบบแบน ๆ จริง ๆ  เป็นความสามารถเฉพาะตัวของผู้แต่ง พออ่านเพลินกำลังหัวเราะ เราก็จะมองข้ามประเด็นที่เป็นปมจนได้  แล้วต้องไปเอ๋อในบทต่อไป ย้อนกลับมาอ่านใหม่ถึงเจอ  เป็นยังงี้ประจำกับนิยายเรื่องนี้

เชื่อมั้ยล่ะว่า ตอนนี้ก็มีปมทิ้งไว้อีก  ตอนที่แล้วก็มี แต่ตอนนี้ยังไม่คลาย  เจ้าเล่ห์มากมาย  ทำเป็นแต่งง่าย ๆ ฮา ๆ  ทิ้งอะไรไว้หลอกพวกเรากันอีก 
แต่ที่สงสัยอีกคือ คนอ่านก็ไม่น้อย แต่ทำไมคนแสดงความคิดเห็นมีไม่ถึงยี่สิบคน
บันทึกการเข้า
saab
commentator หมอเถื่อน
Full Member
*

การ์ม่า:ได้รับการปรบมือจำนวน 31
ออฟไลน์

กระทู้: 73


« ตอบ #6 เมื่อ: เมษายน 21, 2011, 05:52:59 PM »

ตอนนี้ขำความกวนของรุ่งที่สุด  อ่านกี่ครั้งก็ฮา


ทันทีที่เขาปิดประตูรถ เสียงของโชเฟอร์สาวก็ดังขึ้น

“รุ่ง  อาทิตย์นี้ ชั้นจะไปเรียนมโนมยิทธิ”

รุ่งพยักหน้า
“อือ… อนุญาต”

-----------------------------

รุ่ง  เวลาแกไม่สบายใจ แกคิดถึงใคร ?”

เขาหันมามองหน้าโชเฟอร์
“คิดถึงใคร ?  คิดถึงแล้วไม่สบายใจจะคิดทำไม ?”

“ม่ายช่าย   ชั้นถามว่า เวลาแกไม่สบายใจ แกนึกถึงใครเป็นคนแรก  อย่างเวลาแกผิดหวัง หรือ แกป่วยยังงี้อะ  แกนึกถึงใคร ?”

เขาพยักหน้า  แล้วนิ่งไปสักพัก
“อือ… คงไม่ใช่แก”

ทอมหัวเราะหึ ๆ
“อ้ายนี่  มันจะคุยกันรู้เรื่องมั้ย ตอบกวนตีนอยู่ได้”

“แกก็เล่ามาเลยเหอะ  จะมาถามทำปลาดุกทำไม  เวลาแกไม่สบายใจ แกคิดถึงใครก็เล่ามา”

“ชั้นคิดถึงหลวงพ่อทั้ง ๆ ที่ไม่มีโอกาสเจอตัวท่านจริง ๆ  แต่เดี๋ยวนี้ ชั้นรู้สึกเหมือนท่านอยู่กับชั้นตลอดเวลา  เวลาไม่สบายใจ นึกถึงหลวงพ่อแล้วก็สบายใจทันที  แต่บางครั้ง ก็ไม่ได้ทันนึก  แต่พอนึกได้ ก็สบายใจ”

รุ่งพยักหน้ารับฟัง
“อือ… ท่านก็นั่งอยู่เบาะหลังนี่ไง”

โชเฟอร์เหลือบมองกระจกส่องหลัง
“อ้ายบ้า  พูดซะขนลุก”

“จะสลับให้ท่านมานั่งข้างหน้าหรือเปล่าล่ะ ?  เดี๋ยวชั้นไปนั่งหลังเอง”

ทอมหัวเราะคำพูดเพื่อน
“ไม่ต้อง พระจะมานั่งหน้าคู่สีกาได้ไง”

“อือ ๆ  งั้นให้ท่านขับละกัน  แล้วแกไปนั่งข้างหลัง”

________

....แปลกนะ แต่ก่อนแกไม่เคยคุยเรื่องธรรมะเลย  ถ้าชั้นไม่ได้ขึ้นไปห้องนอนแกวันนั้น ก็คงไม่ได้คุยกันเรื่องนี้”

“อือ แค่ได้ขึ้นห้องยังขนาดนี้  นี่ถ้าได้ขึ้นเตียงนะ  เฮอะ ๆ”

ทอมสั่นหัว
“เฮ่ยนี่  ถามหน่อย  ผู้ชายนี่เค้าคิดเป็นแต่เรื่องบนเตียงใช่มั้ยวะ ?  คุยเรื่องไหนก็จะวกมาเรื่องบนเตียงจนได้”

อีกฝ่ายหัวเราะ
“ใครบอกว่าแค่บนเตียง  ใต้เตียงก็ได้  แต่มันแคบหน่อย”

-----------------------------------------------

เขาเหลือบไปเห็นรอยสีแดงเป็นแนวยาวที่แขนแฟนนี่ เหมือนกับรอยถูกเฆี่ยน
“โอ้ย… แฟนนี่ ไปสักแขนที่ร้านไหนมา ? สวยจัง”

------------------------------------------------

บันทึกการเข้า
หน้า: [1] |   ขึ้นบน
  ส่งหัวข้อนี้  |  พิมพ์  
  ลิ้งค์ไปยังปฏิทิน  
กระโดดไป:  

Powered by MySQL Powered by PHP Powered by SMF 1.1.2 | SMF © 2006-2007, Simple Machines LLC | Thai language by ThaiSMF Valid XHTML 1.0! Valid CSS!
หน้านี้ถูกสร้างขึ้นภายในเวลา 0.086 วินาที กับ 20 คำสั่ง

กลับหน้า Homepage : www.pendulumthai.com