ขอเชิญแสดงความคิดเห็นต่อ หมอเถื่อน ตอน 23 สามเกลอชายทะเล

[lee]

ขอเชิญแสดงความคิดเห็นต่อ หมอเถื่อน ตอน 23 สามเกลอชายทะเล
โดยกด "ตอบ" ข้างล่างขวามือ

ยังไม่เคยอ่านตอนนี้ อ่านได้ที่ http://www.pendulumthai.com/article_doctor23x.html


โหวตลือกตัวละครที่ชอบที่สุดที่ http://www.pendulumthai.com/smf/index.php?topic=1116.0


ผู้ที่ต้องการแสดงความคิดเห็น และ โหวต ขอให้สมัครสมาชิกเว๊บบอร์ด ฟรี click ที่นี่
http://www.pendulumthai.com/smf/index.php?action=register

[Israel]

เป็นตอนที่น่ารักของ"สามเกลอ" ตอนหนึ่ง ที่แสดงให้เห็นมิตรภาพความเป็นเพื่อนที่มิแบ่งแยก

คราวนี้ วิทย์ ค่อยรู้จักพูดจาได้เข้าท่าบ้าง “อ้ายห่านี่เหรอ  ถ้ามึงลาออก แสดงว่ามึงยึดติดกับคน ไม่ได้ยึดงาน  ถ้าจะทำงานแบบมืออาชีพ มันต้องไม่ยึดติดกับคน  ใครจะไปใครจะมา ต้องไม่เขวไปตามเค้า  มีปํญหาก็แก้ไป ไม่ใช่วิ่งหนี  บริษัทกูเจอแต่คนมีปัญหาทั้งนั้น ค่อย ๆ แก้ไปมันก็หมดไปทีละเรื่อง”
เป็นคำพูดที่น่าคิดนะ เห็นด้วยกับที่วิทย์พูด  มีความหมายดีเลย ชอบ   แต่แหม !  พูดง่าย  ทำ ยาก


เพลงเพราะ ได้บริหารสมองขวาไปด้วย

ขอบคุณค่ะ / แฟนหมอเถื่อน

[arunsaku]

กลับมาอีกแล้ว มุขตลกที่เฮฮาของสามเกลอ เรียกเสียงหัวเราะจากคนอ่าน

ในขณะที่การเดินเนื้อเรื่องก็ไม่สะดุด แล้วก็ช่างกลมกลืนไปกับมุขที่สรรหามา

คุณวีรยาติ เหมือนคนเคยเขียนเรื่องลงขายหัวเราะ

เรื่องสั้นในขายหัวเราะนี่ อย่าดูถูกนะครับ ต้องฝีมือดี ถึงจะได้ลง

อะไรกัน สร้างสถานการณ์ขึ้นมาจนถึงขั้นเอา "นม" กะ "กกน." มาเล่น

แล้วยังเดินเรื่องมโนมยิทธิไปพร้อมๆกัน ไม่น่าเชื่อว่าเรื่องอย่างนี้จะเกิดขึ้นได้

นี่เป็นคำชมที่อาจแสลงหูคนขี้หมั่นไส้ (ไม่รู้จะมาเยี่ยมชมกันอีกรึเปล่าเนาะ)

แต่มันก็น่าชื่นชมจริงๆ ไม่ต้องไปปั้นแต่งอะไรมากมายเลย จริงป่ะ แฟนหมอเถื่อนทั้งหลาย

[benjamas]

อ่านวิจารณ์ของคุณ arunsaku ทุกตอน สนุกพอๆ กับนิยาย

ตอนนี้อ่านแล้วอมยิ้มในความเป็นเพื่อนที่กวนกันไปกวนกันมา แทรกสาระเข้ามาอย่างเนียน ๆ  หมอเถื่อนมีให้เห็นบ่อย ๆ อ่านไปเพลิน ๆ มีสาระแทรกมาโดยไม่รู้ตัว  เป็นนิยายที่จับอะไรมาใส่ก็ลงตัว ลงตัว ไม่ต้องปั้นแต่งอะไรมากมายจริง ๆ ค่ะ

[Israel]

อ่านวิจารณ์ของคุณ arunsaku ทุกตอน สนุกพอๆ กับนิยาย

เหอ เหอ  เห็นด้วย ๆ ค่ะ เด๋วรออ่านเมนท์ของแฟนหมอเถื่อนขำประจำอีก 2-3 ท่าน ด้วยเหมือนกันชอบ 
เป็นทั้งแฟนหมอเถื่อน และของแฟนเมนท์หมอเถื่อน เลย

[iamnuk]

ตอนนี้ได้อารมณ์สบาย ๆ ขำ ๆ ดี สามารถอธิบายเรื่องยากๆ อย่างมโนมยิทธิให้เป็นเรื่องง่าย ๆ ได้เนอะ แล้วก็แทรกความรู้ได้อย่างเนียนๆ เหมือนทุกตอน

ตลกดีค่ะ แต่สั้นไปหน่อยมะ กะลังจะขำต่อ อ้าวจบซะละ

[cholboy]

ฮาดี มีสาระแทรก  เอ...หรือ สาระดี มีฮาแทรก  เอาเป็นว่า อ่านแล้วเหมือนกับมีหลาย ๆ คนช่วยกันเขียน หรือว่า คนเดียวแต่หลายอารมณ์  ทุกตอนน่าติดตามหมด  ปรบมือจนเบื่อแล้ว

เรื่องสั้นในขายหัวเราะ  อือ นั่นสิ สนุกในตอนนั้น ๆ ได้เลยนี่ แต่งยากนะ  สนุกทุกตอนนี่เขียนยาก 

[bird]

คนขี้หมั่นไส้หายไปไหนแล้ว

อยากให้ใครก็ตามที่เพิ่งเปิดมาอ่านคำวิจารณ์ ขอให้ลองอ่านตอนใดตอนหนึ่งก็พอ แล้วท่านจะทราบว่า ที่พวกเราเชียร์ ๆ กันอย่างนี้ เว่อไปหรือไม่  ผมอ่านเพราะมีคนแนะนำมา แล้วก็ต้องยอมรับ  ท่านอ่านเองเถิด ว่าตรงกับที่พวกเราได้วิจารณ์หรือไม่

นิยายเรื่องนี้ ห่างไกลจากนิยายน้ำเน่าหลายขุม  แค่ตอนนี้ตอนเดียวก็ถือว่าเล่าเรื่องได้อย่างเหนือชั้น นำมุกสนุกสนานมาเสนอสาระที่นิยายวัยรุ่นทั่วไป ไม่มี  คนแต่งนิยายวัยรุ่นวัยรักทั่วไปยังมือไม่ถึง ความรู้ไม่กว้างพอ เขียนได้แต่เรื่องวน ๆ อยู่ในกรอบที่เราคาดเดาได้  นิยายเรื่องนี้เกือบเรียกว่าไร้กรอบ

กะอีแค่เรื่องทะลึ่ง ๆ ก็ยังมาเขียนเป็นความสนุกที่อ่านแล้วก็ไม่ได้เกินเลย แค่อมยิ้มกันได้ นม กับ กางเกงใน... แค่นี้ก็ฮาได้ 
ทำไมคนอ่านถึงติดกันงอมแงม  จำนวนคนอ่านอาจจะไม่เยอะมากมาย แต่ผมเชื่อว่าแต่ละคนที่อ่าน ก็จะแยกได้เลยว่าเรื่องนี้อยู่บนหิ้งเพราะมีความพิเศษที่แตกต่าง

ตอนนี้ก็บอกได้ว่า ชอบครับ อ่านแล้วอมยิ้ม

[watashi]

ชอบตอน 19 สงเคราะห์น้าจู  กับ ตอนนี้มากที่สุด   ชอบ ๆๆๆๆ 

[Yoon]

  โลกีย comment: ช่างเข้าใจอารมณ์มนุษย์ดีแท้ครับพี่หมอเถื่อน ทำสิ่งที่ยากให้กลับง่าย แฝงข้อคิดเข้ากับมุขตลกแนวทะลึ่งทะเล้นที่ไม่น่าจะเข้ากันได้แต่กลับมารวมกันอย่างลงตัว สนุกมากๆ ครับ คิดไม่ถึงอีกแล้วครับ ตอนนี้ติดเลย อยากอ่านตอนต่อไปเร็วๆ เพราะอ่านแล้วได้อะไรๆ กลับมามากมาย เหมือนเราเป็นหนึ่งในนิยายที่ได้รับการสอนการตักเตือนจากพี่หมอเถือ่นเลยครับ .... ขอบคุณมากครับ 

  โลกุตร comment: ผัสสะทั้ง 6 คือ ตา หู จมูก ปาก ลิ้น และ ใจ เป็นสิ่งที่ทำให้มนุษย์ "ติด" ไปกับสิ่งต่างๆ ที่ถูกสร้างขึ้นมา โดยเฉพาะ "ตา" และ "ใจ" จะมีสิ่งกระทบที่เรียกว่า "สิ่งล่อตาล่อใจ" มาทำให้สติที่มีแกว่ง และ "หลง" ไปกับสิ่งที่เป็นมายาต่างๆ ทำให้ปัญญาไม่เกิด และเกิดปัญหาตามมาต่างๆ มากมาย ..... โดยเฉพาะอย่างยิ่ง มนุษย์นั้นมักคิดว่า "สิ่งที่เห็น คือ สิ่งที่เป็น" นำมาเป็นกฏเกณฑ์บรรทัดฐานในการตัดสินอะไรต่างๆ มากมายจนเกิดความวุ่นวาย ทั้งที่ยังไม่รู้ว่า "สิ่งที่เป็นความจริงเหนือผัสสะ" เหนือ การมองเห็นด้วยตา มีอยู่ โดยการ "รู้ตามจริง" จะสามารถเกิดขึ้นได้นั้น เราต้องมี "สติ" เพื่อให้เกิด "ปัญญา" และเกิดการเรียนรู้อย่างไม่สิ้นสุดจนถึง "จุดหมาย" .......... มีติรู้ทัน และปัญญารู้คิด กันทุกท่านนะครับ กัลยาณมิตร ..... ขอบคุณครับ