เว็บบอร์ด
กันยายน 24, 2018, 10:36:42 PM *
ยินดีต้อนรับคุณ, บุคคลทั่วไป กรุณา เข้าสู่ระบบ หรือ ลงทะเบียน

เข้าสู่ระบบด้วยชื่อผู้ใช้ รหัสผ่าน และระยะเวลาในเซสชั่น
ข่าว: สมุนไพรสำเร็จรูป www.pendulumthaishop.com

 
   หน้าแรก   ช่วยเหลือ ค้นหา ปฏิทิน เข้าสู่ระบบ สมัครสมาชิก  
หน้า: [1] 2  ทั้งหมด |   ลงล่าง
  ส่งหัวข้อนี้  |  พิมพ์  
ผู้เขียน หัวข้อ: แสดงความคิดเห็นต่อ หมอเถื่อนตอน 22 'พาราเซตบอย'  (อ่าน 6947 ครั้ง)
0 สมาชิก และ 1 บุคคลทั่วไป กำลังดูหัวข้อนี้
lee
assist admin
Hero Member
*

การ์ม่า:ได้รับการปรบมือจำนวน 553
ออฟไลน์

เพศ: ชาย
กระทู้: 3925


ไม่มีหนี้นับว่ามีโชค ไม่มีโรค มีโชคมากกว่า


« เมื่อ: พฤษภาคม 05, 2010, 11:51:48 AM »

ขอเชิญแสดงความคิดเห็นต่อ หมอเถื่อน ตอน 22 พาราเซตบอย
โดยกด "ตอบ" ข้างล่างขวามือ

ยังไม่เคยอ่านตอนนี้ อ่านได้ที่ http://www.pendulumthai.com/article_doctor22x.html


โหวตลือกตัวละครที่ชอบที่สุดที่ http://www.pendulumthai.com/smf/index.php?topic=1116.0


ผู้ที่ต้องการแสดงความคิดเห็น และ โหวต ขอให้สมัครสมาชิกเว๊บบอร์ด ฟรี click ที่นี่
http://www.pendulumthai.com/smf/index.php?action=register
บันทึกการเข้า
arunsaku
สมาชิก PMC
Pendulum Club
Hero Member
*****

การ์ม่า:ได้รับการปรบมือจำนวน 405
ออฟไลน์

กระทู้: 3367



« ตอบ #1 เมื่อ: พฤษภาคม 05, 2010, 01:10:09 PM »

เหมือนระฆังดัง หง่างงงงงงงงง .......... ใหญ่ในหัว
อะไรที่คิดว่ามันต้องใช่ มันกลับไม่ใช่
อะไรที่ยึดว่ามันถูก มันก็ไม่แน่นอนว่าต้องเป็นอย่างนั้นตลอดไป
เมื่อสิ่งแวดล้อมเปลี่ยน คำตอบเดิมก็อาจใช้ไม่ได้แล้ว

ไปอ่านเองเถอะครับ
ตอนนี้วิจารณ์ก่อนทำลายอรรถรสน่ะ
บอกไว้ก่อนว่า "มุม" หายหมดเลยครับ
บันทึกการเข้า
Israel
สมาชิก PMC
Pendulum Club
Hero Member
*****

การ์ม่า:ได้รับการปรบมือจำนวน 361
ออฟไลน์

กระทู้: 4186



« ตอบ #2 เมื่อ: พฤษภาคม 05, 2010, 01:11:46 PM »

"คนเก่งน่ะเค้าจะดึงความมั่นใจมาใช้ตอนไหน ถึงจะได้ประโยชน์สูงสุด รู้มั้ย ?”
“ตอนที่ไม่มีความมั่นใจไง”


โห ! เป็นประโยคที่เราจดจำเลย  ประโยคเด็ดของ เพื่อนต่างวัย
อ่านแล้วเหมือน ไม่รู้เรื่อง    แต่ น่าจะมีความหมาย อย่างนี้นะ
      
*เพราะตอนนั้น เป็นตอนที่สำคัญมาก ถ้าเราลืมที่จะเอามาใช้เพราะมัวแต่งมอยู่กับปัญหานั้น
เราจะเสียท่าไปเลย
เพราะฉะนั้น ถ้าเราคิดได้  มันจะได้ประโยชน์สูงสุดสำหรับเรา
เพราะถ้าเป็นเวลาธรรมดาอื่น ๆ ก็จะไม่ค่อยได้ผลเท่าไรนะ
ต้องตอนนั้นแหละ
*เหมือน เรามีไฟฉาย
ถ้าอยู่ในที่สว่างมัว ๆ ไฟๆฉายก็มิค่อยมีความหมาย ประโยชน์เท่าไร
แต่ถ้าอยู่ในความมืด ไฟฉายจะมีประโยชน์สูงสุดนะ.....

หรือเพื่อน ๆ ว่าไง...

*ว่าแต่ เอ รุ่งมีอะไรในใจกับนาฬิกาข้อมือหนอ....คุณวีรยาติ
บันทึกการเข้า
srunya,j
Full Member
***

การ์ม่า:ได้รับการปรบมือจำนวน 2
ออฟไลน์

กระทู้: 27


« ตอบ #3 เมื่อ: พฤษภาคม 05, 2010, 09:03:08 PM »

“ลาออก ก็ไม่ได้แปลว่ายอมแพ้ใช่มั้ยครับ ?”

“มีสิ่งที่เราต้องเอาชนะอยู่สิ่งเดียว  ยอมแพ้ไม่ได้  คือ กิเลส  นอกนั้น ยอมได้หมด ไม่จัดว่าแพ้อะไรทั้งนั้น  มันไม่มีการแพ้ชนะอะไรในโลกนี้ตามแบบที่คนทั่วไปมองกัน  คนเราทุกวัน ต้องต่อสู้กับกิเลสของตัวเอง  เรื่องอื่น ๆ ยอมให้ได้หมด เรื่องที่ยอมไม่ได้คือ ปล่อยให้กิเลสชนะเรา  ปล่อยให้ความยึดมั่นเอาชนะเรา  แล้วมันก็ชนะเรามาตลอด…”
 _________________________

คนเก่งน่ะเค้าจะดึงความมั่นใจมาใช้ตอนไหน ถึงจะได้ประโยชน์สูงสุด รู้มั้ย ?”
เขาเกลือกตา แล้วคิด

“เอ่อ… ตอนไหนครับ ?”

“ตอนที่ไม่มีความมั่นใจไง”

__________________________________

ตอนนี้ สุด ๆๆๆๆๆ   ชอบมากมาย  ตอนสุดท้ายอ่านแล้วอยากร้องไห้ตามทอม มันปลดปล่อยอย่างบอกไม่ถูก อารมณ์ใช่เลย  ยิ่งลูบหัวยิ่งร้อง  เข้าใจว่าทำไมถึงต้องเดินไปกอด  มันต้องกอดเท่านั้น  มันต้องกอด  อย่างนี้ไม่กอดไม่ได้  ถูกต้องที่สุด
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: พฤษภาคม 05, 2010, 09:19:58 PM โดย srunya,j » บันทึกการเข้า
bird
Full Member
Full Member
*

การ์ม่า:ได้รับการปรบมือจำนวน 69
ออฟไลน์

กระทู้: 99


« ตอบ #4 เมื่อ: พฤษภาคม 07, 2010, 08:50:50 AM »


“ก็มันคิดออกแล้ว ว่าเราต่อสู้กับอะไร  ชั้นต่อสู้กับความยึดมั่น ยึดว่างานคือสิ่งที่ทำให้ตัวเองมีค่า  ยึดจนปล่อยไม่ได้ จึงทุกข์ไปเป็นปี  ปีกว่าที่เสียไปคือสุขภาพ ทั้งกายทั้งจิต  พอปฏิบัติกรรมฐานแล้ว มันเห็นชัดเลยว่า ก็แค่ปล่อย  หากไม่ได้ทำงานที่นี่ ตัวชั้นเองหมดค่าลงไปเลยหรือยังไง  เพื่อนฝูง ญาติมิตรจะดูถูกเหยียดหยามว่าไร้ค่าหรือยังไง ถ้าไม่ได้ทำงานที่นี่  ชั้นไปยึดกับอะไรนี่  ยึดกับสิ่งที่มันไม่คงทนถาวร  มีใครบ้างที่ทำงานไม่เคยเปลี่ยน  ชั้นเองก็เปลี่ยนงานมาหลายที่  ตอนเข้าไปทำงานที่ไหน ชั้นก็พยามเปลี่ยนที่นั่นให้เป็นแบบอย่างที่ถูกต้อง   นี่ก็เป็นปกติ  ฉะนั้น วีพีใหม่ เขาก็ต้องมาเปลี่ยนให้ที่นี่ถูกต้องตามที่เขาคิด  แล้วชั้นยึดมั่นกับอะไรอยู่  ถึงไม่ยอมปล่อยวางซักอย่าง”
บันทึกการเข้า
arunsaku
สมาชิก PMC
Pendulum Club
Hero Member
*****

การ์ม่า:ได้รับการปรบมือจำนวน 405
ออฟไลน์

กระทู้: 3367



« ตอบ #5 เมื่อ: พฤษภาคม 07, 2010, 08:58:18 AM »


“ก็มันคิดออกแล้ว ว่าเราต่อสู้กับอะไร  ชั้นต่อสู้กับความยึดมั่น ยึดว่างานคือสิ่งที่ทำให้ตัวเองมีค่า  ยึดจนปล่อยไม่ได้ จึงทุกข์ไปเป็นปี  ปีกว่าที่เสียไปคือสุขภาพ ทั้งกายทั้งจิต  พอปฏิบัติกรรมฐานแล้ว มันเห็นชัดเลยว่า ก็แค่ปล่อย  หากไม่ได้ทำงานที่นี่ ตัวชั้นเองหมดค่าลงไปเลยหรือยังไง  เพื่อนฝูง ญาติมิตรจะดูถูกเหยียดหยามว่าไร้ค่าหรือยังไง ถ้าไม่ได้ทำงานที่นี่  ชั้นไปยึดกับอะไรนี่  ยึดกับสิ่งที่มันไม่คงทนถาวร  มีใครบ้างที่ทำงานไม่เคยเปลี่ยน  ชั้นเองก็เปลี่ยนงานมาหลายที่  ตอนเข้าไปทำงานที่ไหน ชั้นก็พยามเปลี่ยนที่นั่นให้เป็นแบบอย่างที่ถูกต้อง   นี่ก็เป็นปกติ  ฉะนั้น วีพีใหม่ เขาก็ต้องมาเปลี่ยนให้ที่นี่ถูกต้องตามที่เขาคิด  แล้วชั้นยึดมั่นกับอะไรอยู่  ถึงไม่ยอมปล่อยวางซักอย่าง”

ใช่แล้วครับ
คุณ bird คิดตรงใจผมครับ
ประโยคที่คุณ bird โควตมานี้ "โดน" ใจผมที่สุด ในตอนนี้เลยล่ะ
บันทึกการเข้า
bird
Full Member
Full Member
*

การ์ม่า:ได้รับการปรบมือจำนวน 69
ออฟไลน์

กระทู้: 99


« ตอบ #6 เมื่อ: พฤษภาคม 07, 2010, 09:21:24 AM »

ผมยังเม้นไม่จบเลย เผลอไปกดตอบซะก่อน  จะเม้นว่า

อ่านตอนนี้หลายครั้ง สนุกมาก แล้วก็ทึ่งในการนำเสนอ  คือ พลิกเรื่องแบบ เหวอ ....  แต่ไม่เว่อ   เหวอเพราะเราเก็งว่า ทอมจะแก้ปัญหากับพ่อกะป้ายังไง แม่จะเข้ามาช่วยหรือไม่ ?  แต่ความไม่คาดคิดก็โผล่มา  เหมือนชีวิตจริง อะไรก็เกิดขึ้นได้

คำพูดของป้าที่สอนทอมว่า ให้เข้าใจพ่อตัวเอง ถึงแม้มีจุดอ่อนแต่เป็นลูกต้องห้ามตำหนิ อันนี้ดีมาก  แต่คนสมัยใหม่อ่านแล้วคงไม่เห็นด้วย เพราะนี่เป็นคำสอนของคนไทยโบราณ  สมัยนี้ทุกคนเท่าเทียมกัน ลูกก็ตำหนิพ่อได้   อ่านแล้วชอบใจ เรื่องนี้สอนคนให้ยึดประเพณีที่ดี  คือ ถ้าตัวเอก มีนิสัยแย่ ๆ แล้วเขียนให้เท่  มันจะทำให้คนอ่าน คิดว่าถูกต้อง แยกแยะไม่ออก  เรื่องนี้คนที่ชอบทอม ก็จะรู้ว่าทอมนั้นยึดตลอดเวลา ไม่ยอมกระทบกับพ่อ ทั้ง ๆ ที่อึดอัด  อดกลั้นได้  ยอมไม่ติดต่อกับรุ่ง  อึดอัดแทบตาย  คนอ่านก็อึดอัดไปด้วย นี่สิตัวเอกของเรื่องที่เป็นแบบอย่าง

ประโยคที่โพสไปข้างบนโน้น ก็มีความหมายในตัวแล้ว  เป็นการมองโลกในมุมธรรมะ น่าจะถูกใจใครหลายคนที่กำลังมีปัญหากับงาน เพราะผมเคยเป็นหนึ่งในนั้น

คนเรามีหลายบุคลิกจริง ๆ  แบบคุณป้า อยู่นอกบ้านก็เป็นแบบนึง มาทำหน้าที่เป็นป้า ก็คงต้องเก๊ก  อ่านแล้วเข้าใจ  ทอมยังเด็ก ไม่เคยคาดคิดเรื่องแบบนี้  แต่รุ่งน่าจะประสพการเยอะกว่า เพราะทำงานตั้งแต่ยังเด็ก

ตอนนี้ถือว่าซับซ้อนพอควร ความสัมพันธ์ของแต่ละคนในแต่ละมุม  ฉากพ่อกับทอม อ่านแล้วอมยิ้ม ทอมต้องเหวอแน่ ๆ ที่พ่อชอบรุ่ง แต่ ไม่ต้องอธิบายเหตุผล คนอ่านก็ต้องรู้ว่า เพราะป้าชอบรุ่ง  พ่อก็ไม่ต้องตัดสินใจเลย  คนจิตอ่อนไง  พอชอบแล้วก็เชียร์เลย จิตอ่อน แต่ซื่อ ง่าย ๆ  ก็ดูน่ารักนะ
ทอมกับป้า ก็ขัดเขิน เพราะความกลัว แต่ตอนนี้คงเข้าใจกันมากขึ้น
ทอมกับรุ่ง เหมือนเดิม เพราะสนิทกัน ขำมากตอนทอมตบหัวรุ่งในรถ  มันคืออะไรที่คิดไว้ก่อนอ่านถึงตอนนั้น ฮ่า ๆๆๆ  ดังใจจริง ๆ

ดูแล้วก็เหมือนรุ่งเป็นฮีโร่เล็ก ๆ ในตอนนี้  ความอึดอัดของทอม หายไปโลด  ถ้าเป็นผม ผมก็ต้องเดินไปกอดรุ่ง  ตอนจบฉากทอมจอดรถนี่ ถือว่าเป็นแก๊กที่ยกนิ้วให้  จะรอดูว่าถ้าทำเป็นหนัง คนจะอมยิ้มขนาดไหน

เสียดาย  ทำไมคุณ aru ไม่เม้น  ผมอยากจะอ่านของ aru ก่อน  กั๊กไว้ทำไม  หลังจากอ่านของผม ก็เชิญคุณ aru ต่อนะครับ อย่ากินแรงผมคนเดียว ฮ่า ๆ
บันทึกการเข้า
KUNG
สมาชิก PMC
Pendulum Club
Full Member
*****

การ์ม่า:ได้รับการปรบมือจำนวน 4
ออฟไลน์

กระทู้: 46



« ตอบ #7 เมื่อ: พฤษภาคม 07, 2010, 11:52:24 AM »

โอ้โหนักเม้นตัวพ่อเค้าเม้นได้อารมณ์ เก็บทุกช็อตเลย เอาเป็นว่าท้ายสุด ๆ ก็ต้องยกนิ้วให้คุณวีรยติละกัน (นายแน่มาก...)
บันทึกการเข้า
benjamas
Full Member
Full Member
*

การ์ม่า:ได้รับการปรบมือจำนวน 5
ออฟไลน์

กระทู้: 76


« ตอบ #8 เมื่อ: พฤษภาคม 07, 2010, 12:38:10 PM »

เห็นด้วยกับทุกคน israel, bird, kung   แต่คุณ arunsaku เก็บเงียบทำไมคะ 

เหมือน เรามีไฟฉาย
ถ้าอยู่ในที่สว่างมัว ๆ ไฟๆฉายก็มิค่อยมีความหมาย ประโยชน์เท่าไร
แต่ถ้าอยู่ในความมืด ไฟฉายจะมีประโยชน์สูงสุดนะ.....
ชอบที่ israel เขียน  เปรียบได้ดีมาก

ให้กำลังใจคนเขียน แล้วก็ให้กำลังใจคนวิจารณ์ทุกคนด้วย เป็นนิยายที่ให้อะไรได้มากกว่าเรื่องอื่น ๆ ในแบบที่คาดไม่ถึง สนุกมาก ถ้าอ่านตอนก่อนนอน จะต้องเก็บไปฝัน  อิน อิน อิน
บันทึกการเข้า
arunsaku
สมาชิก PMC
Pendulum Club
Hero Member
*****

การ์ม่า:ได้รับการปรบมือจำนวน 405
ออฟไลน์

กระทู้: 3367



« ตอบ #9 เมื่อ: พฤษภาคม 07, 2010, 01:58:49 PM »

คิดถูกแล้ว ที่ผมไม่เม้นท์ยาวตั้งแต่แรก
ผมพบการออกของตอนนี้เร็วคือ ประมาณชั่วโมงนึงหลังจากที่คุณลีโพสต์บอก
ตอนนั้น คนอื่นๆคงยังไม่ได้อ่าน
พออ่านไปแล้วเห็นว่า "มุม" ถูกหักทิ้งไว้เกลื่อนเลย
เสียดายขึ้นมา อยากจะรอให้ท่านอื่นๆได้ "เหวอ" เหมือนกับที่ผมเจอมาบ้าง
เลยเม้นท์แบบกั๊กๆ

พอได้อ่านเม้นท์ของคุณเบิร์ดแล้ว
เห็นว่าเป็นเม้นท์ที่ดีมาก
คุณวีรยาติอ่านเม้นท์คุณเบิร์ดแล้วน่าจะเป็นปลื้ม
ที่มีคนอ่านทั้งในบรรทัด และระหว่างบรรทัด
แล้วผมจะไปแย่งคุณเบิร์ดเมนท์ทามมาย อิ อิ อิ
บันทึกการเข้า
pala
สมาชิก PMC
Pendulum Club
Hero Member
*****

การ์ม่า:ได้รับการปรบมือจำนวน 369
ออฟไลน์

กระทู้: 2926



« ตอบ #10 เมื่อ: พฤษภาคม 07, 2010, 02:37:26 PM »

คิดถูกแล้ว ที่ผมไม่เม้นท์ยาวตั้งแต่แรก
ผมพบการออกของตอนนี้เร็วคือ ประมาณชั่วโมงนึงหลังจากที่คุณลีโพสต์บอก
ตอนนั้น คนอื่นๆคงยังไม่ได้อ่าน
พออ่านไปแล้วเห็นว่า "มุม" ถูกหักทิ้งไว้เกลื่อนเลย
เสียดายขึ้นมา อยากจะรอให้ท่านอื่นๆได้ "เหวอ" เหมือนกับที่ผมเจอมาบ้าง
เลยเม้นท์แบบกั๊กๆ

พอได้อ่านเม้นท์ของคุณเบิร์ดแล้ว
เห็นว่าเป็นเม้นท์ที่ดีมาก
คุณวีรยาติอ่านเม้นท์คุณเบิร์ดแล้วน่าจะเป็นปลื้ม
ที่มีคนอ่านทั้งในบรรทัด และระหว่างบรรทัด
แล้วผมจะไปแย่งคุณเบิร์ดเมนท์ทามมาย อิ อิ อิ

     


หลักแหลมเหนือคาดคิด ... เก็บตกแล้วตลบหลัง
คิดได้ไง ? ถามจริง !   ...  คุณ  arunsaku
บันทึกการเข้า
Israel
สมาชิก PMC
Pendulum Club
Hero Member
*****

การ์ม่า:ได้รับการปรบมือจำนวน 361
ออฟไลน์

กระทู้: 4186



« ตอบ #11 เมื่อ: พฤษภาคม 07, 2010, 03:21:20 PM »

คุณเบิร์ด  เมนท์ได้เจ๋ง ตามเคย
ว่แต่คุณ cholboy  คุณ bambi99  คุณ bie.freelance  คุณ timto คุณ Yoon  คุณ benjamas  และคุณอื่น ๆ
หายไปไหนกันคะ 
สำหรับ น้า arunsaku  อย่าทำให้แฟนกระทู้ผิดหวังสิคะ
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: พฤษภาคม 07, 2010, 03:22:14 PM โดย Israel » บันทึกการเข้า
cholboy
Full Member
PMC Senior
*

การ์ม่า:ได้รับการปรบมือจำนวน 69
ออฟไลน์

กระทู้: 119


« ตอบ #12 เมื่อ: พฤษภาคม 10, 2010, 10:23:54 AM »

เสร็จอีกแล้ว  ทั้งเหลี่ยมทั้งมุม หายหมด  จะเดาอะไร ไม่เคยถูก  สนุกจริง ๆ  ถูกหลอกกันเป็นแถว

ตอนนี้ให้สาระเยอะมาก ต้องอ่านสามรอบ
บันทึกการเข้า
bambi99
Full Member
Full Member
*

การ์ม่า:ได้รับการปรบมือจำนวน 1
ออฟไลน์

กระทู้: 16


« ตอบ #13 เมื่อ: พฤษภาคม 11, 2010, 05:40:39 PM »

ได้ทั้งคติเตือนใจ และ อมยิ้ม  ยิ่งตอนสุดท้าย ซึ้ง ๆ เล็ก ๆ น่ารัก
บันทึกการเข้า
Yoon
สมาชิก PMC
Pendulum Club
PMC Senior
*****

การ์ม่า:ได้รับการปรบมือจำนวน 44
ออฟไลน์

เพศ: ชาย
กระทู้: 149



« ตอบ #14 เมื่อ: พฤษภาคม 25, 2010, 05:55:42 PM »

 Cheesy  โลกีย comment: สุดๆ เลยครับ ..... สุดยอดมากเลยตอนนี้ ทั้งเรื่องเนื้อหา ข้อคิดที่ดึงอารามณ์ผู้อ่านได้ peak สุดๆ แล้วตบด้วยข้อคิดที่เป็นธรรมดา ธรรมชาติที่ทุกคนเจอะเจอกันทั้งนั้นแต่คิดไม่ทันกัน ณ เวลาที่ประสบกับตัวเอง ตอนนี้สนุกทั้งเนื้อหาของเรื่องเอง และ comment ของทุกๆ ท่าน "มุม" ที่คุณ arunsaku ได้กล่าวไว้ผมว่ามีทั้ง "มุม" ของเนื้อเรื่องที่คุณ วีรยาติแต่งไว้ และ "มุม" ของผู้ที่ comment ทุกๆ ท่านทิ้งกันไว้เกลื่อนเลย  Cheesy ผมว่าเป็น "มุมมองข้อคิดดีๆ" ที่ทุกๆ ท่านมีให้แก่กันนั่นเองครับ สุดยอดจริงๆ ชอบครับกับบรรยากาศแบบนี้ครับ  Wink

 Smiley โลกุตร comment: กิเลส กับมนุษย์ และไฟ 3 กอง คือ โลภะ โทสะ และโมหะ เป็นสิ่งที่ยึดติดเกี่ยวกันมาตั้งแต่เริ่มต้น ทางเดินอันยาวไกลกับจุดหมายปลายทางอันสูงสุดจำเป็นต้องมีสติ รู้จุดหมายปลายทางที่แท้จริง กับการฟันฝ่าที่ไม่สิ้นสุด อีกทั้งสิ่งหนึ่งที่สำคัญไม่แพ้ "สติ" และ "ปัญญา" ก็คือ "กัลยาณมิตร" ผู้ที่เป็นเพื่อนแท้ร่วมทาง คอยเตือนสติและดึงเรากลับมาใน "แนวทางที่ถูกต้อง" .... ขอบคุณกัลยาณมิตรทุกๆ ท่านครับ Cheesy
บันทึกการเข้า
หน้า: [1] 2  ทั้งหมด |   ขึ้นบน
  ส่งหัวข้อนี้  |  พิมพ์  
  ลิ้งค์ไปยังปฏิทิน  
กระโดดไป:  

Powered by MySQL Powered by PHP Powered by SMF 1.1.2 | SMF © 2006-2007, Simple Machines LLC | Thai language by ThaiSMF Valid XHTML 1.0! Valid CSS!
หน้านี้ถูกสร้างขึ้นภายในเวลา 0.152 วินาที กับ 20 คำสั่ง

กลับหน้า Homepage : www.pendulumthai.com