เว็บบอร์ด
กันยายน 21, 2014, 09:01:01 AM *
ยินดีต้อนรับคุณ, บุคคลทั่วไป กรุณา เข้าสู่ระบบ หรือ ลงทะเบียน

เข้าสู่ระบบด้วยชื่อผู้ใช้ รหัสผ่าน และระยะเวลาในเซสชั่น
ข่าว: หนังสือสุขภาพของ อ.สุทธิวัสส์ คำภา ทุกเล่ม สั่งซื้อได้ที่ arunsaku@yahoo.com หรือ โทร.081-350-0371
 
   หน้าแรก   ช่วยเหลือ ค้นหา ปฏิทิน เข้าสู่ระบบ สมัครสมาชิก  
หน้า: 1 [2] 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 ... 14 |   ลงล่าง
  ส่งหัวข้อนี้  |  พิมพ์  
ผู้เขียน หัวข้อ: ขุดเรื่องเก่า เล่าตามสบาย  (อ่าน 49143 ครั้ง)
0 สมาชิก และ 1 บุคคลทั่วไป กำลังดูหัวข้อนี้
Ammy
สมาชิก PMC
Pendulum Club
Hero Member
*****

การ์ม่า:ได้รับการปรบมือจำนวน 294
ออฟไลน์

กระทู้: 3565


The Great Way


« ตอบ #15 เมื่อ: เมษายน 13, 2010, 07:51:33 PM »

    เหตุผลนั้นมิอยู่ที่ใหญ่หรือเล็ก แต่จะต้องพอเหมาะพอควรจึงจะดี ใหญ่แต่ไม่สมเหตุสมผลย่อมไร้ประโยชน์โดยสิ้นเชิง

 Smiley    Smiley    Smiley


ชอบมากมาย แป๊ะๆๆ พลัง ให้คุณแมวเอาเรื่องสนุกๆๆ แต่ให้แง่คิดดีดีดี มาเล่าให้ฟังอีก


 Grin Grin
บันทึกการเข้า
catdrink
(=^_^=)
Pendulum Club
Hero Member
*****

การ์ม่า:ได้รับการปรบมือจำนวน 246
ออฟไลน์

เพศ: ชาย
กระทู้: 1162


แมวเมามาเมามาย


« ตอบ #16 เมื่อ: เมษายน 14, 2010, 09:56:38 AM »

วันนี้ขุดเรื่องท่านจวงจื้อมาเล่าอีกหนึ่งเรื่องครับ

       (((      ความขลังของเต่าเผือก       )))

  ซ่งหยวนจุนเจ้าครองแคว้นซ่ง มีอยู่คืนหนึ่งเขาฝันเห็นคนสยายผมยุ่งเหยิง โผล่หัวเข้ามาแอบดูเจาจากใต้ชายคา
คนคนนั้นกล่าวแก่ซ่งหยวนจุน ว่า "ข้าพเจ้าเป็นทูตจากแม่น้ำชิงเจียง ความจริงจะไปเยือนเทพเจ้าแห่งแม่น้ำ แต่พอ
มาถึงกลางทางไม่ทันระวังตัวก็ถูกชาวประมงชื่อหยีแฉ่จับเอาไป"
เมื่อซ่งหยวนจุนตื่นแล้วก็ เรียกโหรมาทำนายฝัน โหรหล่าวว่า   "คนคนนั้นแปลงกายมาจากเต่าตัวหนึ่ง"
ซ่งหยวนจุนจึ่งถามอีกว่า  "มีชาวประมงชื่อหยีแฉ่บ้างไหม?"   บริวารตอบว่า   "มี"
ซ่งหยวนจุนกล่าวว่า "พรุ่งนี้ไปเรียกตัวหยีแฉ่มาพบ"

วันรุ่งขึ้นหยีแฉ่ก็มา ซ่งหยวนจุนถามว่า   "ใกล้ ๆ นี้เจ้าจับอะไรได้หรือเปล่า?"
หยีแฉ่ตอบว่า       "ข้าพเจ้าจับเต่าเผือกได้ตัวหนึ่ง ยาวถึง 5 เชียะ"
ซ่งหยวนจุนกล่าวว่า  "ถ้างั้นเจ้าจงมอบเต่าเผือกตัวนั้นให้ข้า"

เมื่อได้เต่าเผือกมาแล้ว ซ่งหยวนจุนอยากจะปล่อยมันไป แต่ก็อยากจะฆ่ามันเสีย ตัดสินใจไม่ลงในขณะนั้น จึงไปเรียกโหรมาอีก
โหรว่า   "ฆ่าเต่าเสีย ใช้กระดองเต่ามาเสี่ยงทาย จะเป็นมงคล"
ดังนั้นซ่งหยวนจุนจึงฆ่าเต่าเผือกนั้น ใช้กระดองเต่าของมันมาเสี่ยงทาย 72 ครั้ง แต่ละครั้งก็แม่นยำไม่คลาดเคลื่อนเลย

ขงจื้อจึงกล่าวแก่ศิษย์ทั้งหลายว่า "เต่าเทวดาสามารถจะเข้าฝันซ่งหยวนจุน แต่กลับไม่สามารถจะหลีกพ้นจากร่างแหของหยีแฉ่
สติปัญญาของมันสามารถเสี่ยงทายได้แม่นยำถึง 72 ครั้ง แต่กลับไม่สามารถจะหลบพ้นจากการถูกฆ่า
นี่ก็เพราะอวดฉลาดมิใช่เป็นผู้มีสติปัญญาที่แท้จริง"
บันทึกการเข้า
catdrink
(=^_^=)
Pendulum Club
Hero Member
*****

การ์ม่า:ได้รับการปรบมือจำนวน 246
ออฟไลน์

เพศ: ชาย
กระทู้: 1162


แมวเมามาเมามาย


« ตอบ #17 เมื่อ: เมษายน 15, 2010, 07:16:48 AM »

เนื่องจากยังอยู่ในเทศกาลวันครอบครัว จึงขอเสนอเรื่องใน 24 ยอดกตัญญู ให้ได้อ่านกันครับ
วันนี้ตอน
                   (((    เทถังอุจจาระมารดา     )))

             สมัยราชวงศ์ซ้อง หวงถิงเจียนเป็นขุนนางผู้ใหญ่ที่มีความกตัญญูต่อผู้บังเกิดเกล้ายิ่ง แม้เขาจะมียศศักดิ์สูงส่ง
เป็นที่เคารพนับถือของคนทั่วไป ก็ไม่เคยละเลยการปรนนิบัติดูแลตามหน้าที่ของลูกที่ดี โดยปฏิบัติตามโอวาทหรือคำสั่งของมารดา
อย่างเคร่งครัด ทุกวันเขาจะเทล้างถังอุจจาระของมารดาด้วยตนเองไม่ยอมใช้บ่าวไพร่ให้ทำงานนี้ เพราะถือว่าเป็นหน้าที่ของบุตร
ที่พึงปฏิบัติต่อผู้ให้กำเนิดไม่ควรไปให้คนอื่นทำแทน ดังนั้นแม้ว่าเขาจะเป็นถึงขุนนางผู้ใหญ่ ก็หาได้ละเลยหรือขาดตกบกพร่องใน
หน้าที่ของบุตรแม้แต่วันเดียว 
  Smiley    Smiley
บันทึกการเข้า
catdrink
(=^_^=)
Pendulum Club
Hero Member
*****

การ์ม่า:ได้รับการปรบมือจำนวน 246
ออฟไลน์

เพศ: ชาย
กระทู้: 1162


แมวเมามาเมามาย


« ตอบ #18 เมื่อ: เมษายน 17, 2010, 08:50:31 AM »

วันนี้ขุดจากหนังสือ โอวาทสี่ของเหลี่ยวฝาน ในบทวิธีสร้างความดี
       (((    ตอน ความดีใหญ่หรือเล็ก    )))

     มีขุนนางผู้หนึ่งมีนามว่าเอว้ยจ้งต๊ะ รับราชการอยู่ในกรมประวัติศาสตร์ อยู่มาวันหนึ่ง
ถูกจับวิญญาณไปยังยมโลก พญายมได้สั่งให้เสมียนในยมโลก นำบัญชีดีชั่วของท่านเอว้ยมาให้ดู
ปรากฏว่าบัญชีชั่วนั้นช่างมากมายก่ายกองวางจนเต็มห้องไปหมด ส่วนบัญชีความดีนั้นเล็กนิดเดียว
มีขนาดพอๆกับตะเกียบข้างหนึ่งเท่านั้น พญายมสั่งให้คนเอาตาชั่งมา ปรากฏว่าบัญชีความดีนั้น
แม้จะเล็กนิดเดียว แต่กลับมีน้ำหนักมากกว่าบัญชีความชั่วที่รวมกันแล้วทั้งหมด ท่านเอว้ยมีความ
สงสัยเป็นอันมากจึงถามพญายมว่า ข้าพเจ้ามีอายุยังไม่ถึงสี่สิบปี ไฉนจึงมีความชั่วมากมายเช่นนี้
พญายมตอบว่า เพียงแต่จิตคิดมิชอบเท่านั้น ก็เป็นบาปแล้ว เช่นเห็นผู้หญิงสาวสวย ก็มีจิตปฏิพัทธ์
จิตที่คิดมิชอบเช่นนี้ ก็จะถูกบันทึกในบัญชีความชั่วทันที ท่านเอว้ยถามต่อไปว่าถ้าเช่นนั้นในบัญชี
ความดีอันน้อยนิดนี้ได้บันทึกไว้ว่าอย่างไร พญายมตอบว่า มีอยู่ครั้งหนึ่ง ฮ่องเต้ทรงดำริจะซ่อม
สะพานหินที่เมืองฮกเกี้ยน ท่านเกรงว่าราษฎรจะเดือดร้อน จึงถวายความเห็นเพื่อยับยั้งพระราชดำริ
นั้นเสีย บัญชีความดีนี้ก็คือสำเนาที่ท่านทูลเกล้าฯถวายฮ่องเต้นั่นเอง ท่านเอว้ยก็แย้งว่าแม้ข้าพเจ้าจะ
กระทำดังกล่าวจริงแต่ก็ไม่เป็นผลสำเร็จ พระองค์ทรงดำเนินการไปแล้ว ไม่น่าเลยที่บัญชีความดี
เพียงอย่างเดียว จะมีน้ำหนักมากกว่าบัญชีความชั่วที่กองอยู่เต็มห้องนี้ พญายมจึงพูดว่าการที่ท่านมี
เมตตาจิตต่อราษฎร เกรงจะได้รับความลำบากกันมากมายกุศลจิตนี้ใหญ่หลวงนัก ถ้าหากท่านยับยั้ง
ได้สำเร็จก็จะยิ่งเพิ่มความหนักขึ้นอีก พลังแห่งกุศลกรรมนี้จะยิ่งใหญ่อีกหลายเท่านัก แม้จะเป็นเรื่องเล็ก
แต่ถ้ากระทำเพื่อชนหมู่ใหญ่แล้วไซร้ความดีนั้นก็ใหญ่หลวงยิ่งนัก หากทำดีเพื่อตนเองแล้วไซร้แม้จะทำดี
ขนาดไหนก็ได้ผลน้อยมาก ลูก(บุตรท่านเหลี่ยวฝาน)จงจำไว้ว่า การทำความดีไม่ว่าจะเป็นความดีมาก
หรือน้อยเพียงใด ขึ้นอยู่กับเจตนาในการทำความดีนั้นเพื่อผู้อื่นหรือเพื่อตนเอง
   Smiley    Smiley
บันทึกการเข้า
catdrink
(=^_^=)
Pendulum Club
Hero Member
*****

การ์ม่า:ได้รับการปรบมือจำนวน 246
ออฟไลน์

เพศ: ชาย
กระทู้: 1162


แมวเมามาเมามาย


« ตอบ #19 เมื่อ: เมษายน 18, 2010, 09:45:33 AM »

วันนี้ขอขุดเสี้ยวหนึ่งของประวัติท่านเว่ยหลางมาให้อ่านกันครับ

          ตอน   (((     ฝุ่นบนกระจก   )))

       โศลก 2 บทในศาสนาพุทธนิกายมหายานที่ถูกอ้างถึง และส่งผลสะเทือนต่อโลกทัศน์
ของคนจำนวนมากในช่วงหลายร้อยปีที่ผ่านมาก็คือ โศลกว่าด้วยละอองฝุ่นบนกระจกของเว่ยหลาง
หรือฮุ่ยเหนิง(ชื่อเดิมก่อนบรรลุ)สังฆปริณายกองค์ที่ 6 กับ เสินซิ่ว
       เมื่อท่านฮ่งยิ่ม พระสังฆปริณายกองค์ที่ 5 จะหาผู้สืบทอดธรรมะและฐานะสังฆปริณายก
องค์ที่ 6 นั้น ท่านสั่งให้ศิษย์เขียนโศลกขึ้นบทหนึ่งเพื่อเป็นเครื่องตัดสิน เสินซิ่วจรดความ 4 บรรทัด
ไว้ที่ผนังช่องทางเดินด้านทิศใต้ของอารามว่า   
 " กายคือต้นโพธิ์   จิตคือกระจกเงาใส   หมั่นเช็ดอยู่ทุกโมงยาม   จึงไม่มีฝุ่นละอองลงจับ "
       เมื่อฮุ่ยเหนิงคนป่าบ้านนอก ไร้การศึกษา อ่านไม่ออกเขียนไม่ได้ เป็นคนหางแถวประจำอาราม
วันๆ ทำหน้าที่อยู่แต่ในห้องครัว ได้ยินคนท่องบ่นโศลกนี้ก็รู้ทันทีว่ายังติดในรูปลักษณ์ เนื่องจากไม่รู้หนังสือ
จึงวานเสมียนให้ช่วยเขียนให้ เสมียนเห็นเป็นคนต่ำต้อยจึ่งกล่าวดูถูก ฮุ่ยเหนิงจึงตอบว่า "ถ้าเป็นผู้แสวงหา
บรรลุธรรม อย่าดูถูกคนที่เริ่มต้น คนที่จัดว่าเป็นคนชั้นต่ำก็อาจมีปฏิภาณสูงได้ ส่วนคนชั้นสูงก็ปรากฎว่า
ขาดสติปัญญาอยู่บ่อยๆ ถ้าท่านดูถูกคนจึงจัดว่าทำบาปหนัก" เสมียนผู้นั้นจึงยอมเขียนให้ว่า
  "  ไร้กายไร้ต้นโพธิ์  ไร้จิตไร้บานกระจก   เดิมที่ไม่มีใดใด   ฝุ่นจะจับลงที่ตรงไหน "
ท่านฮ่งยิ่ม กล่าวว่า เสินซิ่วไปถึงแค่ปากธรณีประตูธรรม ขณะที่ฮุ่ยเหนิงล่วงเข้าสู่ประตูนั้นแล้ว
   โกวเล้งราชานิยายกำลังภายในเอามากล่าวไว้ว่า "ในมือไร้กระบี่ ในใจมีกระบี่นั้น เป็นเพียงขั้นแรกเริ่ม
เพิ่งก้าวข้ามประตู  ดังนั้นไม่ว่าการกระทำเรื่องราวใด ต้องดำเนินถึงขั้นไร้คนไร้กระบี่ ลืมวัตถุลืมเรา
ค่อยบรรลุถึงจุดสุดยอด สู่ความสำเร็จขั้นล้ำลึก" 
วันนี้หนักปรัชญา ชอบหรือไม่ชอบบอกได้นะครับ จะได้ขุดมาเล่าอีก   Smiley    Smiley


   
บันทึกการเข้า
catdrink
(=^_^=)
Pendulum Club
Hero Member
*****

การ์ม่า:ได้รับการปรบมือจำนวน 246
ออฟไลน์

เพศ: ชาย
กระทู้: 1162


แมวเมามาเมามาย


« ตอบ #20 เมื่อ: เมษายน 19, 2010, 09:22:32 PM »

วันนี้ จะขุดเรื่องเก่ามาเล่าใหม่ จากหนังสือชื่อ " จากปัญญาขงเบ้ง "
จาก บทกลยุทธ   ตอน  (((   กำจัดห้าชั่ว   )))

 กองทัพจะพ่ายแพ้บ้านเมืองจะล่มจมเพราะมีห้าชั่ว    ห้าชั่วนั้นประกอบด้วย

   1. แบ่งพรรคแบ่งพวก  ใส่ร้ายผู้มีความสามารถที่สุจริต
   2. เหลวแหลกเละเทะ ใช้ยานพาหนะหรือใส่อาภรณ์ผิดแบบแผน   (คอร์รัปชั่น)
   3. ปลุกผีเวทย์มนต์เผยแพร่ไสยเวท   (โฆษณาชวนเชื่อ ปลุกปั่นยุยง)
   4. ฟื้นฝอยหาตะเข็บจับผิดผู้อื่นแก้แค้นส่วนตัว
   5. ฉวยโอกาสคบคิดข้าศึกศัตรู
 
      เหล่านี้ล้วนเป็นกลโกงไร้ศีลไร้สัตย์ของคนชั่วทั้งสิ้น กับคนเช่นนี้พึงปลีกออกห่าง
อย่าให้ความใกล้ชิดสนิทสนมด้วยโดยเด็ดขาด

       คนโบราณท่านฉลาดนัก เป็นพันปีแล้วก็ยังนำมาใช้ได้อีก   Smiley   Smiley
บันทึกการเข้า
catdrink
(=^_^=)
Pendulum Club
Hero Member
*****

การ์ม่า:ได้รับการปรบมือจำนวน 246
ออฟไลน์

เพศ: ชาย
กระทู้: 1162


แมวเมามาเมามาย


« ตอบ #21 เมื่อ: เมษายน 21, 2010, 11:06:05 AM »

  เรื่องจีนกำลังภายใน ทำเนียบยอดนักเขียนย่อมมีชื่อโกวเล้ง(มังกรโบราณ)
อยู่อันดับต้นๆ นิยายของโกวเล้งที่สร้างชื่อ ย่อมมีเรื่อง ฤทธิ์มีดสั้น อยู่ด้วยเช่นกัน
ฤทธิ์มีดสั้นตัวเอกคือ ลี้คิมฮวง ลี้คิมฮวงเป็นบุคคลเช่นไร ขอยกคำกล่าวของ จิ้นบ่อเมี่ย
มือขวาของเซี่ยงกัวกิมฮง ซึ่งให้ความเห็นว่า  "มาตราว่าเซี่ยงกัวกิมฮงตายด้วยมือของลี้คิมฮวง
แต่ตอนประมือมีเราผู้เดียวที่ได้เห็นกับตา เราดูออกว่าพลังฝีมือของลี้คิมฮวงมิอาจทัดเทียม
เซี่ยงกัวกิมฮงเด็ดขาด เราไม่เข้าใจเสมอมาว่ามันไฉนเอาชัยเซี่ยงกัวกิมฮงได้ แต่บัดนี้เราเข้า
ใจแล้ว "  จิ้นบ่อเมี่ยเข้าใจอันใดหรือ คำตอบคือ " คุณค่าที่แท้จริงของอาวุธมิได้อยู่ที่ตัว
ของมันเอง แต่อยู่ที่เรื่องราวซึ่งมันกระทำ
"  ซึ่งกล่าวโดยสรุปคือ " ที่ลี้คิมฮวงสามารถ
ฆ่าเซี่ยงกัวกิมฮงได้นั้น เนื่องเพราะมันมิได้ลงมือโดยคิดฆ่าคน หากแต่เรื่องที่มันกระทำเป็นเรื่องที่
ไม่ละอายต่อฟ้า ไม่ละอายต่อมวลมนุษย์ ดังนั้นมันจึงไม่พ่ายแพ้โดยเด็ดขาด
"
  ไม่ทราบเพื่อนๆชอบแนวนี้ไหมครับ หรือชอบแนวแบบไหนติชมได้จะได้หามาให้อ่านอีก  Smiley   Smiley
บันทึกการเข้า
pala
สมาชิก PMC
Pendulum Club
Hero Member
*****

การ์ม่า:ได้รับการปรบมือจำนวน 365
ออฟไลน์

กระทู้: 2900



« ตอบ #22 เมื่อ: เมษายน 21, 2010, 01:54:32 PM »


จาก เหลี่ยวฝาน  มาถึง  ซือหม่าเทียน  ต่อมาที่  จวงจื้อ

ลงมาถึง  ข้งเบ้ง   จนวันนี้อยู่ที่  โก้วเล้ง

เล่าฮู เลื่อมใสในผลงานการคัดลอกของน้อง เหมียวเมา เป็นอย่างยีง
คารวะน้องท่านด้วย น้ำลูกหม่อน 1 จอก และ รอคอยงานชิ้นต่อไป
ใคร่ทราบจะเป็นของเอกบุรุษจากหลังม่านไม้ไผ่ท่านใดอีก ...........  ?
บันทึกการเข้า
arunsaku
สมาชิก PMC
Pendulum Club
Hero Member
*****

การ์ม่า:ได้รับการปรบมือจำนวน 392
ออฟไลน์

กระทู้: 3350



« ตอบ #23 เมื่อ: เมษายน 22, 2010, 01:21:48 PM »

  ไม่ทราบเพื่อนๆชอบแนวนี้ไหมครับ หรือชอบแนวแบบไหนติชมได้จะได้หามาให้อ่านอีก  Smiley   Smiley

เฮอะ เฮอะ เฮอะ
แนวนี้มิอาจบอกไม่ชอบเด็ดขาด
แม้ยุคนี้จะร้างราไปมาก
แต่ยามใดที่ได้ยินได้ฟัง
ยังอดคิดถึงวัยเยาว์ยามวิกาล
นั่งถ่างตาอ่านจนรุ่งสางมิได้
บันทึกการเข้า
Israel
สมาชิก PMC
Pendulum Club
Hero Member
*****

การ์ม่า:ได้รับการปรบมือจำนวน 347
ออฟไลน์

กระทู้: 4185



« ตอบ #24 เมื่อ: เมษายน 22, 2010, 03:20:01 PM »

  เรื่องจีนกำลังภายใน ทำเนียบยอดนักเขียนย่อมมีชื่อโกวเล้ง(มังกรโบราณ)
อยู่อันดับต้นๆ นิยายของโกวเล้งที่สร้างชื่อ ย่อมมีเรื่อง ฤทธิ์มีดสั้น อยู่ด้วยเช่นกัน
ฤทธิ์มีดสั้นตัวเอกคือ ลี้คิมฮวง ลี้คิมฮวงเป็นบุคคลเช่นไร ขอยกคำกล่าวของ จิ้นบ่อเมี่ย
มือขวาของเซี่ยงกัวกิมฮง ซึ่งให้ความเห็นว่า  "มาตราว่าเซี่ยงกัวกิมฮงตายด้วยมือของลี้คิมฮวง
แต่ตอนประมือมีเราผู้เดียวที่ได้เห็นกับตา เราดูออกว่าพลังฝีมือของลี้คิมฮวงมิอาจทัดเทียม
เซี่ยงกัวกิมฮงเด็ดขาด เราไม่เข้าใจเสมอมาว่ามันไฉนเอาชัยเซี่ยงกัวกิมฮงได้ แต่บัดนี้เราเข้า
ใจแล้ว "  จิ้นบ่อเมี่ยเข้าใจอันใดหรือ คำตอบคือ " คุณค่าที่แท้จริงของอาวุธมิได้อยู่ที่ตัว
ของมันเอง แต่อยู่ที่เรื่องราวซึ่งมันกระทำ
"  ซึ่งกล่าวโดยสรุปคือ " ที่ลี้คิมฮวงสามารถ
ฆ่าเซี่ยงกัวกิมฮงได้นั้น เนื่องเพราะมันมิได้ลงมือโดยคิดฆ่าคน หากแต่เรื่องที่มันกระทำเป็นเรื่องที่
ไม่ละอายต่อฟ้า ไม่ละอายต่อมวลมนุษย์ ดังนั้นมันจึงไม่พ่ายแพ้โดยเด็ดขาด
"
  ไม่ทราบเพื่อนๆชอบแนวนี้ไหมครับ หรือชอบแนวแบบไหนติชมได้จะได้หามาให้อ่านอีก  Smiley   Smiley

ชอบ ชอบค่ะ คุณแมว  ได้เป็นการรื้อฟื้นความทรงจำเก่า ๆ ไปในตัว  ลี้คิมฮวง  เล็กเสี่ยวหงส์ ล้วนแล้วแต่มี วาทะมีค่าซ่อนเร้น   ขอบคุณล่วงหน้าค่ะ  Wink
บันทึกการเข้า
catdrink
(=^_^=)
Pendulum Club
Hero Member
*****

การ์ม่า:ได้รับการปรบมือจำนวน 246
ออฟไลน์

เพศ: ชาย
กระทู้: 1162


แมวเมามาเมามาย


« ตอบ #25 เมื่อ: เมษายน 22, 2010, 07:18:29 PM »

กระทู้ติชมของเพื่อนๆ เหมือนหนึ่งยากระตุ้นให้เรามีพลังขุดต่อไป
คุณเอนได้กล่าวถึงเล็กเซี่ยวหงส์ เล็กเซี่ยวหงส์คือใครกันหนอ

" ขอเพียงท่านเห็นหน้ามันสักครั้งหนึ่ง...ท่านจะไม่ลืมเลือนมันไปตลอดกาล  "
มันไม่เพียงมีตา 2 ตา ใบหู 2 ข้าง มือ 2 มือหากแต่ยังมีคิ้วถึง 4 คิ้ว

" หนวดของท่านดูไปคล้ายขนคิ้วจริงๆ ผู้ไม่เคยเห็นท่านรับรองคาดไม่ถึง
คิ้วอีกสองเส้นของท่านงอกเงยเหนือริมฝีปาก มิน่าเล่าผู้อื่นบอกท่านมีสี่คิ้ว "
  ดังนั้น ยามเล็กเซี่ยวหงส์ขมวดคิ้วครุ่นคิด หนวดก็คล้ายขมวดตามไปด้วย

ลูกเต๋าธรรมดา 6 ลูกพอตกอยู่ในมือมันคล้ายดั่งมีชีวิต มิหนำซ้ำเชื่อฟังวาจายิ่ง
มันหากต้องการให้ออกแดงหมด ลูกเต๋าจะไม่ปรากฎจุดสีดำแม้สักแต้ม

มีคนเล่าว่า มันเพียงรู้จักคำด่าของคนท้องถิ่นต่างๆ 6 มณฑลทางเหนือ,7มณฑลทางใต้
อยู่บ้าง รวมแล้วทั้งสิ้นเพียง 6-700 คำ เท่านั้น

แม้วิชาดื่มสุราของมันก็เทียบถึงขั้นปรมาจารย์
" ดื่มได้มากน้อยเท่าใดไม่นับเป็นอย่างไรได้  ต้องดื่มแล้วไม่เมาจึงนับเป็นความสามารถ
ข้าพเจ้าดื่มเพียงจอกเดียวก็มึนเมา ดื่มอีกพันจอกก็เป็นเช่นกัน

บุคคลเช่นนี้เรื่องราวย่อมมิอาจกล่าวจบได้เพียงสั้น ....โปรดติดตามตอนต่อไป
บันทึกการเข้า
catdrink
(=^_^=)
Pendulum Club
Hero Member
*****

การ์ม่า:ได้รับการปรบมือจำนวน 246
ออฟไลน์

เพศ: ชาย
กระทู้: 1162


แมวเมามาเมามาย


« ตอบ #26 เมื่อ: เมษายน 23, 2010, 04:12:45 PM »

ขอต่อเรื่องเล็กเซี่ยวหงส์นะครับ
      สุดยอดของวิชาฝีมือของเล็กเซี่ยวหงส์กลับเป็นนิ้วมือ
นิ้ว 2 นิ้วของมันที่แท้เป็นนิ้วมือ 2 นิ้วใด  เล่ากันว่า ถึงกับมีคนยอมจ่ายเงิน 50 หมื่นตำลึง
เพื่อซื้อนิ้ว 2 นิ้วนี้  ในโลกนี้คนทุกคนล้วนมีมือ และมือ 2 ข้างล้วนมี 5 นิ้ว ไฉนเฉพาะนิ้วของ
เล็กเซี่ยวหงส์จึงมีค่ามากกว่านิ้วของผู้อื่น
      ไม่ว่าดาบหรือกระบี่ หากถูก 2 นิ้วของเล็กเซี่ยวหงส์คีบจับ ดาบและกระบี่นั้นคล้ายแทงใส่
ก้อนหิน แม้กระชากสุดกำลังก็ยังมิอาจดึงกลับได้   นั้นคือวิชา "ดรรชนีสัมพันธ์จิตใจ" อันรวดเร็ว
ยิ่งกว่าเสียง เป็นท่าไม้ตายที่ไม่เคยมีมาแต่โบราณ ซึ่งในยามใช้ออก ผู้ใดก็มิอาจเห็นชัดว่า 2 นิ้วมือ
ยื่นจากที่ใด ถึงคล้ายยื่นจากหัวใจ
      วิชาตัวเบาของมันก็สูงล้ำเกินการคาดคำนวณ เพียงทะยานคราเดียวก็ขึ้นสูงถึง 4 วา จากนั้น
ก็ใช้ออกซึ่งวิชา"จิ้งจกไต่ผนัง"ปีนขึ้นกำแพง แล้วหงายร่างตีลังกากลางอากาศด้วยกระบวนท่า
"นกเหยี่ยวตลบเมฆ"  ยามที่มันใช้วิชาตัวเบา "ปีกคู่เหินเวหา"ม้าฝีเท้ารวดเร็วอย่างยิ่งยอดเยี่ยมอย่างยิ่ง
แต่ท่าร่างของมันกลับรวดเร็วยิ่งกว่ายอดเยี่ยมยิ่งกว่า
     "ชนชาวบู๊ลิ้มบอกว่าท่านเป็นตัวเลวร้าย แต่พวกมันมิอาจไม่ยอมรับว่าท่านเป็นตัวร้ายที่น่ารัก พวกมัน
บอกว่าเปลือกนอกของท่านคล้ายก้อนหินในส้วม ทั้งเหม็นทั้งกระด้าง แท้ที่จริงจิตใจท่านอ่อนราวเต้าหู้"
จุดอ่อนอย่างยิ่งของมัน เห็นจะเป็นความมากน้ำใจ ในความยึดมั่นของมัน, "สหาย - คำนี้คล้ายสุราอุ่นระอุ
จอกหนึ่งไหลผ่านลำคอสู่ทรวงอก"   คนผู้หนึ่งเมื่อคราอับจนสิ้นหนทาง พลันพบว่าตนยังมีสหายคนหนึ่ง
ความรู้สึกนี้สุดที่สิ่งใดจะทดแทนได้ กระทั่งความรักก็ไม่สามารถ  "หลายปีมานี้ข้าพเจ้าสมควรตายหลายครั้ง
แต่จนบัดนี้ข้าพเจ้ายังมีชีวิตอยู่ เนื่องเพราะข้าพเจ้ายังมีสหาย มีสหายอยู่มากหลาย"   "พวกเรามีบ้างชมชอบ
เงินทอง มีบ้างชมชอบสตรี บางคนขลาดเขลาบางคนกลัวตาย แต่เมื่อถึงช่วงเวลาสำคัญพวกเรายึดถือ  น้ำใจ
สหายเหนือกว่าทุกสรรพสิ่ง"   
       ประมุขนิกายอสูรประจิม สรุปความเป็นเล็กเซี่ยวหงส์ของเล็กเซี่ยวหงส์ได้แจ่มชัดยิ่งว่า  "ท่านเป็น
สหายที่ดี แต่ก้เป็นคู่ต่อสู้ที่น่ากลัว"  ที่เป็นเช่นนี้เนื่องจากว่า แม้ว่ามันจะรักสหาย แต่เหนือยิ่งไปกว่านั้น มัน
รักมนุษยชาติ รักสรรพสิ่งที่มีชีวิต รักความถูกต้องเป็นธรรมมากกว่า !!!    Smiley   Smiley
บันทึกการเข้า
lee
assist admin
Hero Member
*

การ์ม่า:ได้รับการปรบมือจำนวน 542
ออฟไลน์

เพศ: ชาย
กระทู้: 3942


ไม่มีหนี้นับว่ามีโชค ไม่มีโรค มีโชคมากกว่า


« ตอบ #27 เมื่อ: เมษายน 23, 2010, 06:20:07 PM »

เอิ๊ก ๆๆ  อ่านแล้วนึกถึงสมัย HK TVB ครองประเทศไทย

ตอนนั้นน่าจะเป็น หลิวสงเหยิน เล่นเป็น เล็กเซียวหงส์  เรื่องนี้ดังมาก ๆๆๆๆ
ลักสิวฟ่ง (กว้างตุ้ง), ลู่เสี่ยวฟ่ง (จีนกลาง) ฟ่งตัวเดียวกับอาฟ่งใน 'แค่ไม่ใช่หมอ' แปลว่าหงส์  เสี่ยว แปลว่าน้อย  เสี่ยวฟ่งแปลว่าหงส์น้อย
แต่คนไทยส่วนใหญ่เป็นแต้จิ๋ว ก็แปลงคำว่าเสี่ยวเป็นเซียว (แต้จิ๋ว) 
ส่วนคำว่า เซียวหงส์นี่ ... เหอ ๆๆๆ ภาษาไทยปนจีนแต้จิ๋ว บัญญัติจากไหนกัน แต่ก็เป็นชื่อที่ติดปากไปแล้ว ก็ถือว่าคนตั้งชื่อนี้เก่ง ทำให้คนไทยนึกว่าเป็นภาษาจีนล้วน

การใช้ภาษาจีนของคนไทยนั้น สับสน สนุกสนานมาก เช่น บางเรื่องใช้ชื่อตัวละครเป็นแต้จิ๋ว เช่น ก๊วยเจ๋ง อึ้งย้ง แต่เรียกชื่อนักแสดงเป็นจีนกลาง องเหม่ยหลิน หวงเย่อหัว  ทั้ง ๆ ที่คนผลิตใช้ภาษากวางตุ้ง  เหอ ๆๆๆๆ    บางเรื่องเราใช้จีนกลางหมด เช่น หมวดจาง (เหลียงเฉาเหว่ย แสดง ในเรื่องขวัญใจโปลิศ) 
คนไทยเรียกชื่อดาราฮ่องกง ในภาษาที่เจ้าตัวเองฟังแล้วไม่รู้ว่า 'มึงเรียกกูเหรอ' ?  เพราะเราเรียกพวกเขาในภาษาจีนกลาง  แต่พวกเขาเองมีชื่อเป็นภาษากวางตุ้งบวกอังกฤษ   เช่น Andy Lau (แอนดี้ แซ่เหลา หมายถึง หลิวเต๋อหัว), Jacky Chan (ภาษาจีนกลางอ่าน เฉิงหลง ไม่ใช่เฉินหลง), Tony Leung (เหลียงเฉาเหว่ย)
เวลาคนไทยไปฮ่องกง แล้วจะพูดถึงหนัง TVB สื่อสารกันทั้งวัน ไม่มีคนฮ่องกงรู้เรื่องเลย ฮ่า ๆๆๆๆ  จะถามหาเหลียงเฉาเหว่ย เค้าก็งง ไม่รู้จัก ถามหาหมวดจาง เค้าก็มึน มีแต่โลหิตจาง  เค้ารู้จักแต่ โทนี่เหลียง

แล้วเจ้าของวังค้างคาวล่ะครับ ชอลิ้วเฮียง...  คุณแมวเมามีเกร็ดมาหรือเปล่าครับ ?   เรื่องนี้เจิ้นเส้าชิวเล่นได้น่ารัก กวน ๆ

จำใครได้บ้าง Huh??








« แก้ไขครั้งสุดท้าย: เมษายน 23, 2010, 09:20:11 PM โดย lee » บันทึกการเข้า
catdrink
(=^_^=)
Pendulum Club
Hero Member
*****

การ์ม่า:ได้รับการปรบมือจำนวน 246
ออฟไลน์

เพศ: ชาย
กระทู้: 1162


แมวเมามาเมามาย


« ตอบ #28 เมื่อ: เมษายน 24, 2010, 10:53:27 AM »

คุณลีสมกับเป็นยอดฝีมือ จู่โจมทีเดียวทำให้แมวเมาต้องถอยไปตั้งหลัก  เนื่องด้วย
กระบวนท่าชอลิ้วเฮียงนั้นร้ายกาจนัก ชอลิ้วเฮียงเป็นตัวละครที่มีชื่อเสียงโด่งดังมาก
มีการนำไปสร้างภาพยนต์และวีดีโอหลายครั้ง เป็นตัวละครที่โกวเล้งบอกว่ามีปัญหา
ด้านลิขสิทธิ์เป็นอย่างมาก โกวเล้งเขียนชอลิ้วเฮียงเพียงแค่ 7 ตอนรวมเล่มที่ผมมีอยู่
(กล้วยไม้เที่ยงคืน)ก็เป็นแค่ 8 ตอนเท่านั้น ที่เหลือเป็นการแต่งโดยแอบอ้าง แต่คนจะติดภาพ
ของเจิ้นเส้าชิวในบทชอลิ้วเฮียงมากที่สุด  ชอลิ้วเฮียงมีคนเขียนถึงน้อยมาก แต่ผู้กล่าวถึง
ชอลิ้วเฮียงได้ดีน่าจะเป็นผู้ให้กำเนิดนั้นคือโกวเล้ง
  ชอลิ่วเฮียง นับเป็นบุคคลพิสดารผู้หนึ่ง มีส่วนที่คู่ควรให้นิยมชมชอบ "เนื่องเพราะเขาเยือกเย็น
แต่ไม่เยียบเย็น เที่ยงตรงแต่ไม่เคร่งขรึม ไม่เคยวางตนเป็นผู้คงแก่เรียน ไม่เสแสร้งแกล้งดัด
ไม่ปั้นหน้าเที่ยวสั่งสอนผู้ใดและไม่วางก้ามเช่นวีรบุรุษผู้ยิ่งใหญ่" ดังนั้นข้าพเจ้าชมชอบเขา
  เป็นจอมโจรที่มีศิลปะอันสุนทรีย์ "ฟังว่าท่านมีนางงามหยกขาว สลักเสลาอย่างปราณีตเป็นที่
นิยมยิ่ง เที่ยงคืนของคืนนี้จะเหยียบจันทร์มาหยิบฉวย หวังว่าท่านไม่ถึงกับให้เรากลับไปด้วย
มือเปล่า"  นี่นับเป็นใบบอกที่เขาแจ้งต่อเจ้าของก่อนที่เขาจะ "หยิบฉวย" หญิงงามหยกขาวรูปนั้น
เขาถึงกับบอกต่อท่านว่า เขามาหยิบฉวยของสิ่งนี้ เพียงเพราะท่านไม่คู่ควรครอบครองมัน
  จมูกของชอลิ่วเฮียงมีปัญหาตั้งแต่เล็ก ถ้าวิเคราะห็ตามหลักแพทย์แผนปัจจุบัน คาดว่าเป็นโรคไซนัส
ดังนั้นเขาชมชอบลูบจมูก จมูกของชอลิ่วเฮียงไม่ดี แต่ชมชอบกลิ่นหอมที่สุด  ทุกครั้งที่เขากระทำเรื่อง
ที่ภาคภูมิใจประการหนึ่ง จะทิ้งกลิ่นหอมเจือจางของอุกกิมเฮียง (ดอกทิวลิป) เอาไว้ นี้คือที่มาของนาม
ชอลิ่วเฮียง (ทิ้งความหอม)
  ยามไร้เรื่องราวชอลิ่วเฮียงมักชมชอบอยู่บนเรือลำหนึ่ง เรือที่กางใบสีขาว ตัวเรือแคบยาวแคล่วคล่องว่องไว
ดาดฟ้าเรียบลื่นดั่งกระจก มักจอดอยู่ชายฝั่งทะเล กราบเรือด้านล่างแขวนเหล้าองุ่นจากเปอร์เซียขวดหนึ่ง
ปล่อยให้น้ำทะเลแช่มันจนเย็นได้ระดับพอดี  ขณะที่เขาไม่อยู่บนเรือ ก็มีคนช่วยดูแลเรือลำนี้ให้เขา เป็นสตรี
สามนางสตรีที่ฉลาดน่ารักสามนาง  โซวย่งย้งนุ่มนวลเอาใจ ดูแลชีวิตประจำวันให้เขาเชี่ยวชาญด้านการปลอม
แปลงโฉม ลี้อั้งซิ่วเป็นยอดหญิงที่ล่วงรู้ตำนานชาวยุทธจักร โดยกระจ่างดุจนิ้วบนฝ่ามือ  ซ่งติยี้ถนัดในการ
ปรุงอาหารมีรสมืออันเลอเลิศ โซวย่งย้งกับลี้อั้งซิ่วล้วนกลัวนาง กลัวนางกล่าวภาษากวางตุ้ง
  เขียนถึงชอลิ่วเฮียงก็ต้องกล่าวถึงสหาย "ผู้ที่ไร้สหายไร้ผู้ต่อต้าน ผ่านชีวิตอย่างสงบ อาจมีชีวิตอย่างสงบ
แต่ใช่สุขสำราญหรือไม่ก็ยากบอกได้"  ที่แน่ใจชอลิ่วเฮียงไม่ต้องการผ่านชีวิตเช่นนี้  ....คนผู้หนึ่งไฉนทำความ
เข้าใจต่อศัตรูลึกซึ้งกว่าเข้าใจสหาย ? "เนื่องเพราะคนผู้หนึ่งคิดทำร้ายสหายง่ายดายนัก คิดทำร้ายศัตรูกับไม่
ง่ายดาย ดังนั้นมันต้องรอจนเข้าใจศัตรูอย่างถ่องแท้ก่อนจึงลงมือ"    "คนที่ทำร้ายท่านโดยง่าย มักเป็นคนที่
เข้าใจท่านที่สุด คนชนิดนี้มักเป็นสหายที่ใกล้ชิดท่านที่สุด" เรื่องเช่นนี้น่าเศร้าเพียงใด แต่หากท่านไม่มีสหายเล่า?
คำตอบรวบรัดยิ่ง "ไม่มีสหาย ตายเสียดีกว่า" สหายที่สนิทที่สุดของชอลิ่วเฮียงคือโอ้วทิฮวย มันดื่มสุรามากยิ่ง
เรื่องราวที่กระทำยิ่งประหลาด บางคนยืดถือมันเป็นขอทานเมรัย บางคนถึงกับว่ามันวิกลจริต  
  มีแต่ชอลิ่วเฮียงทราบว่าโอ้วทิฮวยไม่ใช่คนวิกลจริต ดังนั้นโอ้วทิฮวยยินยอมกระทำเรื่องราวที่ผู้อื่นทำไม่ได้
ให้กับชอลิ่วเฮียง ถึงกับยอมเผาไหม้ตัวเองเพื่อสาดส่องเส้นทางของชอลิ่วเฮียง   Smiley   Smiley
 
บันทึกการเข้า
Kanda
สมาชิก PMC
Pendulum Club
Full Member
*****

การ์ม่า:ได้รับการปรบมือจำนวน 1
ออฟไลน์

กระทู้: 30



« ตอบ #29 เมื่อ: เมษายน 24, 2010, 12:13:55 PM »

ขอบคุณ คุณแมวเมา ฟื้นเรื่องเก่าๆมาเล่า เห็นทีผู้น้อยต้องคุ้ยคัมภีร์มาเรียนรู้ใหม่ :Smiley

คุณลี post รูปดาราให้ดู  เลยรู้ว่าคุณลีอยู่สมัยไหน (วัยรุ่นไม่รู้จักเจิ้นเส้าชิ่วอ่ะ)
บันทึกการเข้า
หน้า: 1 [2] 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 ... 14 |   ขึ้นบน
  ส่งหัวข้อนี้  |  พิมพ์  
  ลิ้งค์ไปยังปฏิทิน  
กระโดดไป:  

Powered by MySQL Powered by PHP Powered by SMF 1.1.2 | SMF © 2006-2007, Simple Machines LLC | Thai language by ThaiSMF Valid XHTML 1.0! Valid CSS!
หน้านี้ถูกสร้างขึ้นภายในเวลา 0.123 วินาที กับ 20 คำสั่ง
Home : www.pendulumthai.com