ขอเชิญแสดงความคิดเห็นต่อ "หมอเถื่อนตอน 19 สงเคราะห์น้าจู"

[lee]

ขอเชิญแสดงความคิดเห็นต่อ  "หมอเถื่อนตอน 19  สงเคราะห์น้าจู "
โดยการกด "ตอบ" ข้างล่างขวามือ

ยังไม่เคยอ่าน  เชิญอ่านได้ที่ http://www.pendulumthai.com/article_doctor19x.html

โหวตเลือกตอนที่ชอบที่สุดที่ http://www.pendulumthai.com/smf/index.php?topic=1117.0

โหวตลือกตัวละครที่ชอบที่สุดที่ http://www.pendulumthai.com/smf/index.php?topic=1116.0

ผู้ที่ต้องการแสดงความคิดเห็น และ โหวต ขอให้สมัครสมาชิกเว๊บบอร์ด ฟรี click ที่นี่
http://www.pendulumthai.com/smf/index.php?action=register 

[Israel]

“อือ…  ถ้างั้น เราก็ไม่ควรไปตรวจใครถึงที่ แต่เขาต้องมาหาเราแทน  เราควรจะบอกคนที่สนใจให้มาหาเรา  เป็นการทดสอบศรัทธาก่อนนะ  ถ้าเขาไม่สะดวก แสดงว่าเวลาเขายังไม่ถึงนะคะ  เขายังไม่พร้อม  แต่ถ้าเราไปบริการเขาถึงที่บ้านนี่  ความมีค่าของเราก็หมดไป”

"แต่เทวดาของทอม ก็บอกท่านแม่ว่า ให้เตือนทอมเรื่องนี้ด้วย ถ้าเคารพศรัทธาในท่าน  ทอมก็ต้องไม่ไปเที่ยวเสนอตรวจให้ใคร ๆ ถึงบ้านเขานะ  แต่ถ้าเขาเห็นค่า ให้เขามาหาเราในที่ของเรา  ไม่งั้นต่อไป ท่านก็จะไม่ช่วยทอมแล้วนะคะ”

ขอคำแนะนำ และคำอธิบาย จากผู้รู้ท่านอื่น กับสองข้อความนี้หน่อยนะคะ
เพราะอ่านแล้วรู้สึกไม่ค่อยสบายใจเท่าไร  เพราะว่า...ถ้าเรามีความรักเมตตานำหน้าในการนี้  ไม่เพียงพอหรือ???

[Yoon]

ชอบตอนนี้ในแง่คิดเรื่อง "ศรัทธา" ครับ

และขออนุญาตแสดงความคิดเห็น share กันนะครับ
  "ศรัทธา" คือ จิตที่มีความแน่วแน่ มั่นคง และเชื่อมั่นเป็นอย่างสูง ผู้ที่มีศรัทธามาก คือผู้ที่มีความแน่วแน่ และมั่นคงสูง ก่อให้เกิดเป็นสมาธิอย่างหนึ่งเช่นกัน ดังนั้นเมื่อสภาวะจิตเป็นสมาธิแล้ว การกระทำการใดๆ รวมถึงการช่วยเหลือแก้ไขใดๆ ก็จะสำเร็จลงได้ด้วย "ศรัทธา" เป็นตัวเริ่มครับ 
สำหรับผู้ที่ไม่มี "ศรัทธา" กล่าวได้โดยง่ายคือ "ผู้ที่ไม่มีความมั่นคง แน่วแน่" และตามปกติของธรรมชาติ "จิตของมนุษย์ ถ้าไม่พัฒนาควบคุม มักจะไหลลงสู่ที่ตำ่เสมอ" ดังนั้นสำหรับผู้ที่ไม่มี "ศรัทธา" อาจทำให้เกิดจากลบหลู่ หรือดูหมิ่น ผู้ที่มีบุญสูงกว่า ซึ่งเป็นผลเสียต่อตัวเขาเองทางอ้อมนะครับ  ดังนั้นการทดสอบ ศรัทธา" จึงเป็นผลดีต่อทั้งผู้ที่มีจิตใจสูงในการช่วยเหลือ มีเมตตา และกับทั้งผู้ที่ต้องการรับความช่วยเหลือครับ

[Yoon]

  ขอเพิ่มเติมอีกนิดนะครับ ..... พอดีนึกถึงประโยคที่ได้ยินจากคุณครูผมมา ชอบมากๆ เลยมา share เพิ่มครับ

ตามหลักการวิทยาศาสตร์ และตำราฝรั่ง "การที่จะทำให้งานสำเร็จได้สิ่งสำคัญที่สุดคือ จินตนาการ หรือภาพของความสำเร็จ ประกอบกับความมั่นคงและแน่วแน่ในเป้าหมายแห่งความสำเร็จในภาพจินตนาการนั้น และวิธีการต่างๆ จะตามมาเอง" ..... "ศรัทธา" คือ ความเชื่อ คือจินตนาการ คือภาพแห่งความคิดที่เราสร้างขึ้นมาว่าเราจะทำสิ่งนั้นได้จริงๆ จนเกิดเป็นจินตภาพขึ้น เช่น เราศรัทธาในนักประเมินสุขภาพท่านนี้มาก เราก็จะเกิดศรัทธา เกิด "ความรู้สึก" ว่าท่านนี้จะสามารถช่วยเราให้หายจากความทุกข์ที่มีได้จริงๆ ... เมื่อ "ศรัทธา" มีการ "ย้ำคิด" บ่อยมากขึ้น จะเกิด "ศรัทธาที่แรงกล้า" และเกิด จินภาพที่สมบูณ์ขึ้นมาตามศรัทธาโดยที่เราไม่รู้ตัว ......เวลานี้ "สมองซีกขวา" ของเรากำลังทำงาน และก่อให้เกิดการเชื่อมโยงหาวิธีการให้เกิดสิ่งที่คิดขึ้นได้จริงด้วยการทำงานตามหลักตรรกะของ "สมองซีกซ้าย" ..... จิตที่เป็นสมาธิที่แน่วแน่จะเกิดขึ้นตอนนี้ครับ  เราจะเชื่อมั่นว่าท่านนี้สามารถช่วยเราได้จริง ไม่ว่าจะเป็นวิธีการใดๆ ก็จะทำตามอย่าง "ไม่ลังเลสงสัย" จนเกิดวิธีการที่ทำให้จินตภาพนั้นสำเร็จได้จริงๆ!!! ..... เพราะถ้าปราศจาก "ศรัทธา" หรือมีไม่มากพอ จะเกิดความ "ลังเลสงสัย" .... ทำให้สมาธิขาดกำลัง จนไม่สามารถทำอะไรให้สำเร็จได้ (ตอนนี้สำคัญครับ นอกจากจะไม่สำเร็จแล้ว หากคิดหลบหลู่ผู้ที่มีบุญบารมีสูงกว่าก็จะเป็นผลร้ายต่อตัวเองครับ ) ..... "ความคิด / จิต" มีพลังมากกว่าที่เราคิด ถ้าเราสามารถ "เข้าใจ" และ "ควบคุม" ได้ ..... "ความคิด" ก่อให้เกิด "การกระทำ" การกระทำก่อให้เกิด "พฤติกรรม" พฤติกรรมก่อให้เกิด นิสัย/สันดาน คือ การกระทำซ้ำโดยความเคยชินอัตโนมัติ หรือ "ฌาน" ..... และเมื่อรวมกับสมาธิบริสุทธิ์จะพัฒนาเป็น "ญาณ"    ..... ทั้งหมดคือ "แก่น" ของ "ความสำเร็จ" หรือ "การบรรลุ" เป้าหมาย ....... ทั้งหมดนี้ถูกสอนมากว่า 2553 ปี .... หลัก "อิทธิบาท4"
๑. ฉันทะ ความพอใจรักใคร่ในสิ่งนั้น ----- "ศรัทธา" ---- สมองซีกขวา
๒. วิริยะ ความพากเพียรในสิ่งนั้น
๓. จิตตะ ความเอาใจใส่ฝักใฝ่ในสิ่งนั้น
๔. วิมังสา ความหมั่นสอดส่องในเหตุผลของสิ่งนั้น ----- หลักเหตุผล ตรรหฅกะ ----- สมองซีกซ้าย

ธรรม ๔ อย่างนี้ ย่อมเนื่องกัน แต่ละอย่างๆ มีหน้าที่เฉพาะของตน

ฉันทะ คือความพอใจ ในฐานะเป็นสิ่งที่ ตนถือว่า ดีที่สุด ที่มนุษย์เรา ควรจะได้ ข้อนี้ เป็นกำลังใจ อันแรก ที่ทำให้เกิด คุณธรรม ข้อต่อไป ทุกข้อ

วิริยะ คือความพากเพียร หมายถึง การการะทำที่ติดต่อ ไม่ขาดตอน เป็นระยะยาว จนประสบ ความสำเร็จ คำนี้ มีความหมายของ ความกล้าหาญ เจืออยู่ด้วย ส่วนหนึ่ง

จิตตะ หมายถึงความไม่ทอดทิ้ง สิ่งนั้น ไปจากความรู้สึก ของตัว ทำสิ่งซึ่งเป็น วัตถุประสงค์ นั้นให้เด่นชัด อยู่ในใจเสมอ คำนี้ รวมความหมาย ของคำว่า สมาธิ อยู่ด้วยอย่างเต็มที่

วิมังสา หมายถึงความสอดส่องใน เหตุและผล แห่งความสำเร็จ เกี่ยวกับเรื่องนั้นๆ ให้ลึกซึ้งยิ่งๆ ขึ้นไปตลอดเวลา คำนี้ รวมความหมาย ของคำว่า ปัญญา ไว้อย่างเต็มที่  .......

[Yoon]

  มาซะยาวเลย ขอ share สรุปนะครับ ..... จิตที่มี "เมตตา" เป็นสิ่งที่ดีมากๆ ครับ แต่ "การทดสอบศรัทธา" และเป็นส่วนช่วยทำให้ความมีเมตตาที่ตั้งมั่นนั้น "สัมฤทธิ์ผลสูงสุด" และเป็นผลดีต่อทุกฝ่ายครับ  ----- Good Idea + Good Process = High Efficiency and High Quality Output ---

[cholboy]

“อือ…  ถ้างั้น เราก็ไม่ควรไปตรวจใครถึงที่ แต่เขาต้องมาหาเราแทน  เราควรจะบอกคนที่สนใจให้มาหาเรา  เป็นการทดสอบศรัทธาก่อนนะ  ถ้าเขาไม่สะดวก แสดงว่าเวลาเขายังไม่ถึงนะคะ  เขายังไม่พร้อม  แต่ถ้าเราไปบริการเขาถึงที่บ้านนี่  ความมีค่าของเราก็หมดไป”

"แต่เทวดาของทอม ก็บอกท่านแม่ว่า ให้เตือนทอมเรื่องนี้ด้วย ถ้าเคารพศรัทธาในท่าน  ทอมก็ต้องไม่ไปเที่ยวเสนอตรวจให้ใคร ๆ ถึงบ้านเขานะ  แต่ถ้าเขาเห็นค่า ให้เขามาหาเราในที่ของเรา  ไม่งั้นต่อไป ท่านก็จะไม่ช่วยทอมแล้วนะคะ”

ขอคำแนะนำ และคำอธิบาย จากผู้รู้ท่านอื่น กับสองข้อความนี้หน่อยนะคะ
เพราะอ่านแล้วรู้สึกไม่ค่อยสบายใจเท่าไร  เพราะว่า...ถ้าเรามีความรักเมตตานำหน้าในการนี้  ไม่เพียงพอหรือ???

ฮ่า ๆๆ  อ่านแล้วก็รู้สึกสองอย่าง  อย่างแรกก็คือ คนแต่ง คงแต่งซะเนียนจนคนอ่านคิดว่า ทุกอย่างในเรื่องเป็นจริงหมด
อย่างที่สองคือ คุณ israel น่ะ อิน คิดว่าตัวเองเป็นทอม แล้วเทวดาของตัวเองก็คือเทวดาองค์เดียวกับทอม 

ผมอ่านแล้วมีความคิดเห็นเป็นอื่น  คือ นี่เป็นกรณีส่วนบุคคล  เฉพาะเทวดาองค์นี้เท่านั้นที่ถือตัว  ไม่ใช่ทุกคนที่มีเทวดา จะถือตัวแบบนี้หมด  แต่คนแต่งคงต้องแต่งมุกอะไรแปลก ๆ มาให้อ่านอันบ้าง  แต่ผมอ่านแล้ว กลับได้ความละเอียด คือ หลายอย่าง เราสักแต่ว่าทำ โดยแค่คิดว่า ฉันทำดีแค่นี้ก็พอ ถ้าทำให้ละเอียดกว่านี้ ไม่ทำดีกว่า  เหมือนกับว่าจะใส่บาตรก็บุญแล้ว ยังมาบังคับให้ถอดรองเท้าเพื่อนอบน้อมต่อพระที่ถอดรองเท้าซะอีก เรื่องมากอย่างนี้ ไม่ใส่บาตรดีกว่า ก็เลยไม่ต้องได้บุญ  พระบางองค์ก็แนะนำโยมว่า วิธีใส่บาตรให้ถูกต้องคือยังไง  พระบางอค์ก็ไม่แนะนำ  รับบาตรอย่างเดียว ใส่ผิด ๆ ถูก ๆ ฉันก็ไม่ถือสา

ตอบในฐานะคนที่ไม่ใช่ลูกดิ่งว่า หากคุณ israel ใช้ลูกดิ่งได้เป็นปกติอยู่แล้ว ก็ไม่น่าต้องกังวล แสดงว่า เทวดาท่านเห็นด้วยกับการไปสงเคราะห์คนถึงที่บ้านเขา  ขออนุโมทนาด้วย

[catdrink]

เห็นด้วยกับกระทู้บน  ที่ผู้แต่งเขียนว่าเทวดาบางท่านมิใช่ทุกท่าน แสดงว่า
ผู้แต่งเขียนกันเอาไว้กรณีบางท่านทำได้บางท่านทำไม่ได้  และเห็นกับผู้เขียน
ที่แทรกแง่มุมการรักษากับศรัทธา การที่เราไปประเมินให้คนที่ไม่ได้ร้องขอ
หรือต้องการท้าทายแบบไม่เชื่อถือนั้น ย่อมไม่เกิดผลดีกับผู้ประเมินแน่นอน
เพราะประเมินไปเขาอาจไม่เชื่อถือไม่นำไปปฎิบัติหรือปฎิบัติไม่เต็มที่ ซึ่งทำให้
ผลการรักษาอาจไม่ดี แล้วมากล่าวโทษผู้ประเมิน หรือนำไปปฎิบัติแต่แบบไม่เชื่อ
ถือแค่ต้องการท้าทาย ซึ่งเป็นการตั้งโปรแกรมจิตเป็นลบ ก็อาจทำให้ผลการรักษา
ไม่ดีเท่าที่ควร ไม่เหมือนการประเมินให้ผู้ต้องการหรือผู้เชื่อหรือผู้มีใจเป็นกลาง
ซึ่งผลการรักษาน่าจะดีกว่า (อ่านดูสงสัยยังมีอีกยาว)แต่แทรกแง่มุมต่างๆได้ดี   

[Israel]

ดีจังแฮะ    มีคนเข้ามาเม้นท์ แยะดี (มากกว่า 1 ถือว่าแยะ คิกคิก)
ขอขอบคุณทุกความเห็นของทั้ง 3 ท่าน ที่ตอบเรามานะคะ ล้วนแต่ดีดีทั้งนั้น

[arunsaku]

เป็นบทพิสูจน์ว่าตอนที่ 19 นี้เป็นที่รอคอยของแฟนคลับ
คุณ Lee โพสต์ตอนทุ่มกว่า 11 ก.พ. 53 ผ่านไปไม่กี่ชั่วโมง แฟนๆเข้ามาเมนท์กันดีๆ เต็มไปหมด
เริ่มด้วยคุณ Israel คนนอนดึก
ตามมาด้วยคุณ Yoon คนนอนดึกยิ่งกว่า
เช้าวันรุ่งขึ้นก็มีคุณ Cholboy และคุณ catdrink
แต่ละคนเมนท์ดีจริงๆ อ่านแล้วได้ความรู้ในด้านอื่นไปด้วย
มาคราวนี้เป็นรอบของกระผม arunsaku โดยที่คุณเบิร์ดคนก่อวอร์ดเร่งรัดตอน 19 ยังไม่ทันตั้งหลักทำอะไร 5555

ตอนนี้สนุกมากครับ
คิดว่าสนุกสำหรับทุกคนไม่ว่าจะเป็นผู้ใช้ลูกดิ่ง หรือผู้อ่านทั่วไป
มีเกร็ดความรู้เกี่ยวกับการใช้ลูกดิ่ง ที่ผู้ใช้ลูกดิ่งควรระวังด้วย อย่างไรเสียควรเจรจากับเทวดาของตนให้ชัดเจนว่าท่านเป็นอย่างท่าน "พรหม" ในตอนนี้หรือไม่
การผสมผสานระหว่างการใช้องค์ กับการใช้ลูกดิ่ง ทำได้อย่างน่าชื่นชม เราจะเห็นการส่งลูกจากยิ้มมายังทอมในเรื่องการตรวจคนที่ตรวจไม่ได้ นอกจากนี้ยังมีการสื่อสารจาก ท่านแม่ มายัง ท่านพรหม
เป็นสถานการณ์ที่ซับซ้อนเอาการทีเดียว

ข้อควรระวังในการให้ยืมเงิน ถ้าจำไม่ผิดเคยอ่านเจอในหนังสือของแม่ชีทศพร ซึ่งเคยเตือนเอาไว้ว่า การใดที่เราต้องเป็นผู้ตัดสินใจอนุมัติ ต้องดูว่าผู้ที่ได้รับอนุมัติจากเรา ไปทำอกุศลหรือไม่
ถ้าเราอนุมัติแล้ว เขาไปทำในเชิงอกุศล เราก็อาจจะโดนกรรมเล่นงานไปด้วย
พึงไตร่ตรองให้รอบคอบก่อนอนุมัติอะไรที่อาจมีผลกระทบกับคนอื่นๆ ได้

สำนวนของวิทย์ที่ใช้กับเพื่อนสนิทยังแสบสันเสมอ อ่านแล้วไม่ทราบยิ้มซึ่งเป็นคนเรียบร้อยจะทนได้ยังไง 

ด้านสังคม สะท้อนให้เห็นจากครอบครัว ไตรสรณ์ ซึ่งมีแนวโน้มว่าจะผลิตผลงานที่มีความสม่ำเสมอได้มาตรฐานเดียวกัน ในการผลิตลูกชายที่สร้างปัญหาให้สังคม ซึ่งเรื่องอย่างนี้มีให้เห็นจริงๆในสังคมของเรา รอติดตามต่อไปว่าครอบครัวนี้ จะเลวร้ายได้ใจขนาดไหน

[bird]

โอ โอ ....  ผมพลาดได้ยังไง  ผมรอจะเม้นเป็นคนแรก  ไม่น่าเชื่อว่ามีคนติดตามรอตอนนี้เยอะ  ทั้ง ๆ ที่ไม่รู้ล่วงหน้าว่าตอนนี้จะสนุกหรือเปล่า

คุณ aru นี่  ยังสุดยอดเหมือนเดิม เวลาเขียนอะไร น่าอ่านไปหมด  คุณyoon นี่ก็มีแนวความคิดในทางพุทธที่แน่วแน่  คุณ israel เป็นแฟนที่เหนียวแน่น อ่านแล้วอิน

เวลาผมเม้นหลังคุณ aru นี่ หมดความเด่นไปเลย เพราะคุณ aru จับประเด็นได้กว้างเกินกว่าผม  งั้นผมเจาะลึกดีกว่า

ผมเห็นประเด็นความซับซ้อนที่คนแต่งใส่มา หลักของตอนนี้ ตีความได้หลาย ๆ อย่าง แบบที่คุณ aru เล่ามานั่นแหละ  แทรกซ้อนกันได้แบบกลมกลืน  อ่านง่ายนะครับ แต่แต่งยากนะ  แค่ตอนเดียว ซ่อนเรื่องราวหลาย ๆ อย่างได้  โดยคนเขียนไม่ต้องตัดสินว่าใครผิดถูก แต่ให้เนื้อเรื่องเล่า แล้วคนอ่านตัดสินเอง
ท่านคิดยังไงล่ะ กับการอ่านตอน 9 ไปแล้ว ก็น่าจะเป็นตอนที่สนุกสุด ๆ แล้ว  กลับมีตอนนี้เพิ่มได้บรรยากาศที่แตกต่างกันอีก 
ถ้าถามว่า ใครในสกุลไตรสรณ์ที่เราเหม็นหน้า ก็ต้องตอบว่า จ๊อด  ซึ่งทอมก็คงเห็นด้วย  แต่เรื่องไปลงที่ต่อ  น่าคิด ว่าทำไมไหน ๆ ก็ขึ้นเรื่องให้จ๊อดน่าถีบแล้ว ทำไมไม่เอาความเลวทุกอย่างมาใส่ให้จ๊อด  .... เพราะ มันไม่น้ำเน่าไง  คนแต่งน่ะ ฉลาดแกมโกง หักไปหักมา เดาไปเหอะ

ขึ้นตอนนี้ บอกให้เราอ่าน นึกว่า ทอมตรวจไม่ได้เพราะเจ้ากรรมแน่ ๆ เลยให้ยิ้มมาช่วย  แต่ลงท้าย กลับเป็นเรื่องความถือตัวของเทวดา  เป็นไงครับ  นี่คือชีวิตจริงของคนเรา  คาดอะไรไว้แล้ว แต่มันไม่แน่นอน ความจริงอาจไม่ใช่สิ่งที่มองเห็น

การผูกเรื่องให้กลับเข้าไปเกี่ยวข้องกับสกุลไตรสรณ์นี่ ถือว่า ใช้ได้เลย  นับเป็นการเล่าปัญหาสังคมที่เนียนสุด ๆ  คนอ่านตีความได้อย่างสนุกเลย คือ อ่านแล้วก็นึกถึงความแตกต่างของรุ่ง ที่โตนอกบ้าน ก็เลยมีสันดานที่ไม่เหมือนญาติในบ้าน  คงมีการเดาความสัมพันธ์ของแต่ละคนอย่างสนุก  โทษทีเถอะ ทำไมตอน 18 กับ ตอนที่ 19 บรรยากาศคนละขั้วเลย  ตอน 18 นี่เหมือนเนือย ๆ ไปกับความเหงา  กลับมาตอนนี้ เนื้อหาเดินเรื่องมีปมใหม่มาอีก  เฮ้อ.... จะเอาอะไรกับคนแต่ง  เหนือความคาดเดา

[watashi]

สนุกค่ะ  เดาอะไรไม่ได้เลย ไม่ต้องเดา เพราะทุกอย่างเกิดขึ้นได้  ปัญหาสังคมที่เห็น ๆ ก็มีให้อ่านในเรื่องนี้
ตอนที่ 20 ขอให้ออกเร็วกว่านี้นะคะ