แสดงความคิดเห็นต่อ หมอเถื่อนตอน 17 'เจ้ากรรม ท่านผู้ยิ่งใหญ่'

[lee]

ขอเชิญแสดงความคิดเห็นต่อ  "หมอเถื่อนตอน 17 เจ้ากรรม ท่านผู้ยิ่งใหญ่"
โดยการกด "ตอบ" ข้างล่างขวามือ

ยังไม่เคยอ่าน  เชิญอ่านได้ที่ http://www.pendulumthai.com/article_doctor17x.html

โหวตเลือกตอนที่ชอบที่สุดที่ http://www.pendulumthai.com/smf/index.php?topic=1117.0

โหวตลือกตัวละครที่ชอบที่สุดที่ http://www.pendulumthai.com/smf/index.php?topic=1116.0

ผู้ที่ต้องการแสดงความคิดเห็น และ โหวต ขอให้สมัครสมาชิกเว๊บบอร์ด ฟรี click ที่นี่
http://www.pendulumthai.com/smf/index.php?action=register

[Israel]

วันนี้ได้อ่านแล้วมี 2 -3 ข้อความที่รู้สึกประทับใจ
"“การสนทนาระหว่างเรากับท่านนั้น จะมีประโยชน์ หากท่านมีศรัทธาในเรา มิใช่ว่า เราต้องการเป็นที่เคารพบูชา แต่หากท่านมิมีศรัทธาแล้ว คำแนะนำของเราที่มีให้กับท่าน ก็เท่ากับว่าไร้ประโยชน์ เพราะเมื่อศรัทธาไม่มี ท่านจะมีความระแวงในคำแนะนำ  แล้วมิได้ทำตาม  เท่ากับว่า การมาหาเราในครั้งนี้ ท่านสูญเสียทั้งเวลาและปัจจัย  ท่านเข้าใจหรือไม่ ?”
เป็นการอธิบาย คำว่าศรัทธา ได้ดีทีเดียว(ตามความเห็นของเรานะ..)

“ถูกต้อง เขาคือเจ้าหนี้ที่เพื่อนท่านเคยก่อไว้ เมื่อเขาทวง  จะต้องให้เขาก่อน ไม่ว่าเพื่อนท่านจะเต็มใจหรือไม่ เขาจะต้องได้จากเพื่อนท่านจนได้  ไม่มีใครขวางได้  แม้แต่พระพุทธเจ้า ก็ไม่สามารถขัดขวางเจ้ากรรมนายเวรของใครได้ทั้งนั้น”
ทำให้ระวังมากขึ้นในการกระทำต่าง ๆ

ความสำนึกผิด แล่นเข้ามาในจิตอย่างฉับพลันโดยไม่มีแรงต้าน  จิตใจของเขาอ่อน และไร้พลังเกินกว่าจะคิดถึงเหตุผล และ ความเป็นไปได้  ไม่มีความคิดอื่นใดในจิตอีก นอกจากการสำนึกผิดที่ได้ทำลงไป
“ผมขอโทษ ผมผิดไปแล้ว” ประโยคนี้สำคัญมากสำหรับชีวิตคนเรา

"หากแต่เดิมนั้น ท่านเป็นคนที่เชื่อถือตัวเองเป็นหลัก  เมื่อมีร่างกายสมบูรณ์ ยากนักที่ท่านจะคิดเสาะหาความรู้เกี่ยวกับเรื่องเหล่านี้  เพราะความสำเร็จที่มีอยู่ต่อหน้าสะสมเป็นเหมือนต้อบังตา  มิอาจมีใครสอนสั่งท่านได้"
อันนี้เป็นความจริงของชีวิตคนเราที่น่ากลัวที่สุด

" เพลานี้ เมื่อท่านกำลังจะหมดสิ้นทุกอย่าง เพื่อนที่รักที่สุดจากท่านไป  บัดนี้ ร่างกายอันเป็นที่รักของท่าน ก็หาพึ่งพาได้ไม่   หากท่านใช้เวลาที่ไร้ที่พึ่งอื่นใดนี้ มองหาความจริงของชีวิต ศึกษาเพื่อเป็นบทเรียน อย่าปล่อยให้เวลานี้สูญเปล่า  ท่านจะพบสัจธรรมบางอย่าง ที่ทำให้ท่านพบความสุขได้”
คนเรา ถ้าสำนึกถึง ข้อนี้ได้ ก็ถือว่า ผ่าน

เพลงเพราะมากเลยค่ะ 
ไม่รู้เป็นไง วันนี้ ออกความเห็นมากไปหน่อย สงกะสัยบ้าน้ำลาย หุ หุ
ขอบคุณผู้แต่ง หมอเถื่อนนะคะ
จาก "แฟนหมอเถื่อน" พันธุ์ไม่แท้

[arunsaku]

หุหุหุ อ่านแล้ว จึงตามมาเขียนกำแพง ณ ที่นี้


ทุกคราวเคราะห์มีวาสนาอยู่ในนั้น
ทุกโชคร้ายมีโชคดีร่วมมาด้วยเช่นกัน
อยู่ที่ปัญญาของเราว่าจะมองเห็น โชคดี หรือ วาสนา ที่มากับเคราะห์ร้ายนั่นหรือไม่

แอนดี้  เป็นอีกตัวอย่างหนึ่งของ ชีวิตที่โดนแรงๆ แล้วเรียนรู้จากสิ่งนั้น
เพราะไม่รู้ คนเราจึงตัดสินใจบนฐานของความรู้ประสบการณ์เก่า
พอรู้แล้ว การตัดสินใจก็จะเปลี่ยนไปบนความรู้ประสบการณ์ใหม่
การตัดสินใจอะไรที่มีผลรุนแรงต่อตนเองและผู้อื่น จึงพึงระวังเรื่องที่เราไม่รู้ให้มากไว้

[Ammy]

ตามมาดูกาตูนของคุณ Arunsaku อ่ะค่ะ เหอๆๆๆ สมวัย น่าร้ากกกกก

การ์ตูนน่ะค่ะ การ์ตูน   ช่างเข้าใจหามาจิงๆๆเล้ยยยย


 

[Yoon]

 

[Yoon]

  กรรม หรือการกระทำ ผลของการกระทำ เป็นสิ่งที่ไม่ว่าใคร ยิ่งใหญ่หรือสูงส่งเพียงใดก็ไม่สามารถหนีพ้นได้ แต่เราสามารถเลือกและกำหนดได้ว่านับแต่วินาทีไปจวบจนเบื้องหน้า จะมีแต่สิ่งที่ดีขึ้น ดียิ่งขึ้น ยิ่งขึ้นต่อไป โดยการเลือกทำแต่กรรมดี ไม่หลงไปตาม โลภะ โทสะ และโมหะ ...... เราเลือกและกำหนดอนาคตตัวเองได้ ไม่ใช่โชคชะตาครับ 
  ทิฐิมานะ หรือ EGO กับ กรอบความรู้ ความคิดเห็นส่วนใหญ่ของสังคม เป็นกำแพงที่หนาและสูงมาก มากเสียจนที่ความพยายามเพียงพื้นฐานไม่สามารถทำให้เราข้ามผ่านไปอีกฝั่งหนึ่งเพื่อพบพานกับความสุขที่เที่ยงแท้ได้ ....... ตราบจนวันหนึ่งที่บุญถึง หรือบางคนเรียกวันที่โชคร้ายที่สุดในชีวิต กลับทำให้กำแพงนั้นลดลงมาได้เอง โดยการรับรู้ได้ถึงความไม่เที่ยงแท้แห่งธรรมชาติด้วยตนเอง .... เข้าถึงเอง และสร้างความพยายาม สร้างบารมีเพิ่ม เพื่อข้ามกำแพงแห่งความไม่รู้ไปได้จะทำให้พบกับความสุขอันสูงสุด และการรู้แจ้ง รู้ตามจริงได้ในที่สุด ...... เหรียญมี 2 ด้านเสมอครับ และทุกๆ ความโชคร้าย จะมีเมล็ดพันธุ์แห่งความสำเร็จ หรือ ความโชคดีอยู่ด้วยเสมอ ขึ้นอยู่กับ "ตัวเราเอง" ว่าจะมองเห็นไหม ...... เป็นกำลังใจให้เสมอครับพี่ 

[arunsaku]

ทิฐิมานะ หรือ EGO กับ กรอบความรู้ ความคิดเห็นส่วนใหญ่ของสังคม เป็นกำแพงที่หนาและสูงมาก มากเสียจนที่ความพยายามเพียงพื้นฐานไม่สามารถทำให้เราข้ามผ่านไปอีกฝั่งหนึ่งเพื่อพบพานกับความสุขที่เที่ยงแท้ได้

เยี่ยมมากครับ ปรบมือให้กับข้อสังเกตเชิงเปรียบเทียบตรงนี้

[bird]

คุณ israel พูดได้ดีมาก  คุณ yoon วิเคราะห์ได้ตรงเป๊ะ คุณ aru คงมีประสบการณ์โดนแรง ๆ มาบ้าง ถึงเข้าใจ

วิจารณ์เรื่องส่วนประกอบของนิยาย คือ เพลง  บอกตรง ๆ ว่า มัดใจ  เดิมทีก่อนหน้านี้ไม่มีเพลง ผมคิดว่าแฟน ๆ ก็ติดตามเนื้อหาอยู่แล้ว  พอมีเพลงเข้ามา ทำให้อารมณ์ร่วมมากขึ้น   โดยเฉพาะเพลงประกอบตอนนี้ มันเศร้า หดหู่จริง ๆ  ถ้าอ่านตอนกลางคืน ก็คงไปกันใหญ่

17 ตอนแล้ว ไม่ทีท่าว่าตอนไหนจะลดความน่าสนใจไปได้เลย  กลับผูกพันกับตัวละครไปเรื่อย ๆ  ที่แปลกกว่านั้น ผมกับรู้สึกเหมือนกับว่าคุณ ๆ แต่ละคน เป็นเพื่อนกับผมไปด้วย  israel, aru, cholboy  ตอนนี้มีหน้าใหม่ tarn,yoon

ที่ผมเลิกไปแล้ว คือ เลิกเดาว่าต่อไปมันจะเป็นยังไง เพราะ ยอมรับว่าเดาไม่ถูก  แต่สนุก  ผมชอบดูหนังซีรี่ฝรั่ง ซึ่งวางปมไว้น่าสนใจกว่าหนังไทยหรือหนังเกาหลี ซึ่งเดาได้ง่าย ๆ แล้วน่าเบื่อ  แต่เรื่องหมอเถื่อนนี่ ผมแปลกใจ  เป็นซีรี่ที่ผูกเรื่องได้สนุก  การต้องผูกเรื่องแสดงว่ามันต้องมีเหตุมีผลมาก่อน  ซึ่งการต้องมีเหตุผลนำมานี่ มันจะนำมาซึ่งการเดาได้ง่าย  พอเขียนถึงเหตุแล้ว คนอ่านจะเดาผลได้ ว่าเดี๋ยวมันคงจบประมาณนี้  แต่เรื่องนี้ บอกเลยว่าพยามเดาตามเหตุ แต่ส่วนใหญ่เดาไม่ได้  เดาได้น้อยมาก  แต่พอเฉลยผล กลับต้องย้อนไปอ่านตอนเก่า ๆ เพื่อดูว่า อือ ใช่ เขาเขียนเหตุบอกมาบ้างแล้วนะ  แต่เขาซ่อนจนเราเดาไม่ได้ แล้วเราต้องกลับไปค้นพบ  มันทำให้การอ่านนิยายเรื่องนี้สนุก พลิกไปอ่านตอนนั้น กลับมาตอนนี้   ผมว่าแฟน ๆ พันธ์แท้เป็นเหมือนผม  คือ อ่านย้อนไปย้อนมา แล้วพยักหน้าว่า เออ... มิน่าตอนนโน้นเขาถึงวางปมไว้อย่างนี้   คือ เขาเขียนวางช็อตไว้ล่วงหน้ามากเลย

อย่างตอน 17 นี่ มันก็ย้อนไปถึงตอน 8-9  ตอนที่มีน้องวิ ก็ต้องย้อนไปอ่านตอน 2 จะได้รู้ว่าเปิดตัวน้องวิด้วยเหตุการณ์ยังไง  ใครที่เปิดมาตอนกลาง ๆ อ่านถึงทอม ก็ต้องย้อนกลับไปตอน 2 ว่าเปิดตัวทอมยังไง   คงเพราะปมที่ซับซ้อนหรือเปล่า จึงทำให้สำนวนออกมาง่าย ๆ  ไม่งั้นถ้าสำนวนพิสดาร คงยิ่งไปกันใหญ่  พูดมากไปแล้ว

สุดท้าย ขอสวัสดีปีใหม่กับทุกท่าน  ยินดีที่ได้เข้ามาอ่านความเห็นท่านอื่น  ยินดีที่รู้จักครับ

[Yoon]

  ยินดีที่ได้รู้จักทุกคนเช่นกันครับ 

[arunsaku]

17 ตอนแล้ว ไม่ทีท่าว่าตอนไหนจะลดความน่าสนใจไปได้เลย  กลับผูกพันกับตัวละครไปเรื่อย ๆ  ที่แปลกกว่านั้น ผมกับรู้สึกเหมือนกับว่าคุณ ๆ แต่ละคน เป็นเพื่อนกับผมไปด้วย  israel, aru, cholboy  ตอนนี้มีหน้าใหม่ tarn,yoon
     :
     :
สุดท้าย ขอสวัสดีปีใหม่กับทุกท่าน  ยินดีที่ได้เข้ามาอ่านความเห็นท่านอื่น  ยินดีที่รู้จักครับ

ก็ถือว่ารู้จักกันมาพักหนึ่งแล้ว ฐานะแฟนคลับของหมอเถื่อนเหมือนกัน
แน่นอนครับ ตอนนี้ เราเป็นเพื่อนกันทางตัวอักษร
แต่ถ้าจะให้มันส์ คุณเบิร์ดน่าลอง Live chat บ้างนะครับ
เผื่อเจอกัน
แล้วถ้าสนใจเรื่องเพนดูลั่มหรือสุขภาพแนวหมอเถื่อน ก็สอบถามจากผู้รู้ในห้องแชทได้
น่าจะสนุกและทันใจกว่าโพสต์ถามนะครับ

[benjamas]

อึ้งค่ะ ไม่ผิดหวังเลยตอนนี้

เห็นด้วยกับคุณ israel  ทุกประโยคที่นำมานั้น ใช่เลย  อยากรู้จังนะ คนแต่งคิดอะไร คิดได้อย่างไร ที่จะทำให้ทุกตอนต้องสนุกแล้วมีสาระแทรกแบบเต็ม ๆ   บรรยากาศหลากหลาย  ยิ่งอ่านยิ่งไม่เข้าใจ
เพลงเศร้าเกินไปหรือเปล่าคะ  แต่ได้อารมณ์สุด ๆ